حضرت مریم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#اما درباره حوادث [[تولد]] [[عیسی]] [[قرآن کریم]] با تعبیرات مختلف این مسئله بیان می‌کند و نکته مهم آن از سویی این است که به [[مریم]] می‌فهماند که نیازی به این نیست که تو از خودت [[دفاع]] کنی، آن کس که این مولود را به تو داده، [[وظیفه]] [[دفاع]] را هم نیز خود بر عهده گرفته است و اگر بدخواهان [[یهود]] زاییدن تو را بهانه کرده و دیدی که درباره آن سؤال می‌کنند، به آنان بگو برای [[خدا]] [[روزه]] [[سکوت]] [[نذر]] کرده‌ام. بنابراین از هر نظر آسوده باش و [[غم]] و [[اندوه]] به خاطرت راه نده. [[حضرت مریم]]{{س}} با [[مشاهده]] [[قدرت الهی]] که چوبه خشکیده خرما را سرسبز و بارور کرد و چشمه آبی گوارا بر او جاری نمود و [[وظیفه]] [[دفاع]] از [[عفت]] و [[ناموس]] را به عهده خویش ([[خدا]]) قرار داد، آسوده خاطر شد. او از اینکه مشمول [[فضل]] و [[رحمت الهی]] قرار گرفته و [[خداوند]] او را تنها و در حال [[غربت]] رهایش نکرده، بسیار [[خشنود]] بود.

و از سویی [[اصرار]] دارد که بگوید که [[عیسی]] [[فرزند مریم]] است و [[عقاید]] مشرکانه دربارۀ [[حضرت مسیح]] و [[حضرت مریم]] مردود و [[باطل]] است، و معتقدان به این نظر را [[سرزنش]] می‌نماید: “به طور مسلم آنها که گفتند [[خدا]] [[مسیح]] بن [[مریم]] است [[کافر]] شدند، بگو اگر [[خدا]] بخواهد [[مسیح]] بن [[مریم]] و مادرش و همۀ کسانی را که در روی [[زمین]] هستند هلاک کند چه کسی می‌تواند جلوگیری کند. نکته پایانی آن‌که [[مریم]] در [[قرآن]] الگوی ارتقای [[انسانی]] به مقاماتی است که پیامبرانی چون [[زکریا]] به او [[غبطه]] میخورد. اگر از [[عصمت]] او بگذریم، از لحاظ [[عبادت]]، [[تحمل سختی‌ها]]، و [[ایستادگی]] در برابر تهمت‌ها و [[عفت]] و [[پاکدامنی]] و [[تصدیق]] کلمات [[پروردگار]] و [[کتب آسمانی]] [[الگو]] و [[اسوه]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۶۸۲.</ref>.

== منابع ==