چگونگی وحی نبوت از دیدگاه قرآن و روایات (مقاله)
چگونگی وحی نبوت از دیدگاه قرآن و روایات عنوان مقالهای است که با زبان فارسی به بررسی شیوه القاء وحی به پیامبر از منظر قرآن کریم و روایات میپردازد. این مقالهٔ ۲۲ صفحهای به قلم علی ربانی گلپایگانی نگاشته شده و در فصلنامه کلام اسلامی (شماره ۸۲، تابستان ۱۳۹۱) منتشر گشته است.[۱]
| چگونگی وحی نبوت از دیدگاه قرآن و روایات | |
|---|---|
| رتبه علمی | علمی پژوهشی |
| زبان | فارسی |
| نویسنده | علی ربانی گلپایگانی |
| موضوع | وحی، وحی در قرآن، وحی در حدیث |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | فصلنامه کلام اسلامی |
| وابسته به | مؤسسه تحقیقاتی و تعلیماتی امام صادق (ع) |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | تابستان ۱۳۹۱ |
| شماره | ۸۲ |
| شماره صفحات | از صفحه ۲۳ تا ۴۴ مجله |
| ناشر الکترونیک | پایگاه مجلات تخصصی نور |
چکیده مقاله
- نویسنده در ابتدای چکیده مقاله خود مینویسد: «وحی الهی به بشر عموما و به پیامبران خصوصا، به سه شیوهٔ کلی بوده است: یکم: القاء معانی و حقایق در قلب پیامبر الهی یا ولی خدا، بدون لفظ و بدون واسطهٔ فرشتهٔ وحی. دوم: وحی از طریق الفاظ و بدون واسطهٔ فرشتهٔ وحی. سوم: وحی لفظی یا غیر لفظی به واسطهٔ فرشتهٔ وحی».
- نویسنده در ادامه چکیده مقاله خود مینویسد: «شیوهٔ سوم، رایجترین شیوه بوده و جبرئیل برترین فرشتهٔ وحی به شمار میرود، که به هنگام رساندن پیام الهی به پیامبران به صورت بشر متمثل میشده است و بر اساس روایات آن دسته از پیامبران که انبیاء الهی نامیده شدهاند، تمثل بشری جبرئیل را در خواب و بیداری مشاهده میکردند. ولی محدث یا امام فقط صدای فرشته را میشنود و ازآنجاکه این ویژگی مربوط به زمان آگاهی از معارف و احکام دینی به واسطهٔ فرشته است، با دیدن تمثل بشری فرشته توسط محدث و امام در زمانهای دیگر منافات ندارد. از طرفی چون مشاهده تمثل بشری فرشته به خودی خود نشانه کمال نیست، این مطلب با برتری امامان اهل بیت (ع) بر پیامبران -غیر از پیامبر اکرم (ص)- ناسازگار نخواهد بود».[۱]