حق انتخاب شدن: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حق انتخاب شدن در قرآن]] - [[حق انتخاب شدن در حدیث]] - [[حق انتخاب شدن در تاریخ اسلامی]] - [[حق انتخاب شدن در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حق انتخاب شدن در قرآن]] - [[حق انتخاب شدن در حدیث]] - [[حق انتخاب شدن در تاریخ اسلامی]] - [[حق انتخاب شدن در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
یکی از دیگر ساحتهای [[حق]] [[انتخاب]]، [[آزادی]] در انتخاب شدن است، به معنای آنکه افراد دارای آزادی و اختیاری باشند تا بتوانند در معرض [[گزینش]] دیگران قرار گیرند. با این ظرفیت، امکان چرخش [[نخبگان]] در [[جامعه]] فراهم شده، از انباشت و تراکم [[قدرت]] جلوگیری میشود و به تبع آن، جلوی [[فساد]] و ریشه دواندن قدرت گرفته میشود. با این حق، [[انسان]] صرفاً موجودی نیست که برای بالارفتن دیگران از دیوار قدرت، دست خویش را قلاب میکند، بلکه [[فرصت]] مییابد تا خود نیز در فرایند چرخش نخبگان، به چرخه قدرت وارد شود و در این عرصه تعاملی، صرفاً فرمانبر نباشد، بلکه این موقعیت را داشته باشد تا [[فرمانده]] نیز باشد. با وجود [[آزادی سیاسی]]، این حق به رسمیت شناخته میشود و در فراگردی مشخص، [[شهروندان]] به کسی که قدرت و اقتداری در [[اختیار]] ندارد، این حق را میدهند که او نیز دارای قدرت و توان [[فرمانداری]] شود. با این رویکرد، حق انتخاب شدن، در کنار حق انتخاب کردن مطرح میشود. اگر آزادی سیاسی در نگرش کلان [[قرآن]]، امری مطلوب و پذیرفته شده است و شهروندان میتوانند انتخاب کنند، پس طبعاً حق انتخاب شدن نیز که یکی از وجوه و اقسام آزادی است را به رسمیت میشناسد، اگر انتخابگری وجود داشت به دنبال آن، انتخاب شوندهای نیز خواهد بود.<ref>[[سید کاظم سیدباقری|سیدباقری، سید کاظم]]، [[آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم (کتاب)|آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۴۹.</ref> | یکی از دیگر ساحتهای [[حق]] [[انتخاب]]، [[آزادی]] در انتخاب شدن است، به معنای آنکه افراد دارای آزادی و اختیاری باشند تا بتوانند در معرض [[گزینش]] دیگران قرار گیرند. با این ظرفیت، امکان چرخش [[نخبگان]] در [[جامعه]] فراهم شده، از انباشت و تراکم [[قدرت]] جلوگیری میشود و به تبع آن، جلوی [[فساد]] و ریشه دواندن قدرت گرفته میشود. با این حق، [[انسان]] صرفاً موجودی نیست که برای بالارفتن دیگران از دیوار قدرت، دست خویش را قلاب میکند، بلکه [[فرصت]] مییابد تا خود نیز در فرایند چرخش نخبگان، به چرخه قدرت وارد شود و در این عرصه تعاملی، صرفاً فرمانبر نباشد، بلکه این موقعیت را داشته باشد تا [[فرمانده]] نیز باشد. با وجود [[آزادی سیاسی]]، این حق به رسمیت شناخته میشود و در فراگردی مشخص، [[شهروندان]] به کسی که قدرت و اقتداری در [[اختیار]] ندارد، این حق را میدهند که او نیز دارای قدرت و توان [[فرمانداری]] شود. با این رویکرد، حق انتخاب شدن، در کنار حق انتخاب کردن مطرح میشود. اگر آزادی سیاسی در نگرش کلان [[قرآن]]، امری مطلوب و پذیرفته شده است و شهروندان میتوانند انتخاب کنند، پس طبعاً حق انتخاب شدن نیز که یکی از وجوه و اقسام آزادی است را به رسمیت میشناسد، اگر انتخابگری وجود داشت به دنبال آن، انتخاب شوندهای نیز خواهد بود.<ref>[[سید کاظم سیدباقری|سیدباقری، سید کاظم]]، [[آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم (کتاب)|آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۴۹.</ref> | ||
نسخهٔ ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۵
حق انتخاب شدن از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حق انتخاب شدن در قرآن - حق انتخاب شدن در حدیث - حق انتخاب شدن در تاریخ اسلامی - حق انتخاب شدن در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
یکی از دیگر ساحتهای حق انتخاب، آزادی در انتخاب شدن است، به معنای آنکه افراد دارای آزادی و اختیاری باشند تا بتوانند در معرض گزینش دیگران قرار گیرند. با این ظرفیت، امکان چرخش نخبگان در جامعه فراهم شده، از انباشت و تراکم قدرت جلوگیری میشود و به تبع آن، جلوی فساد و ریشه دواندن قدرت گرفته میشود. با این حق، انسان صرفاً موجودی نیست که برای بالارفتن دیگران از دیوار قدرت، دست خویش را قلاب میکند، بلکه فرصت مییابد تا خود نیز در فرایند چرخش نخبگان، به چرخه قدرت وارد شود و در این عرصه تعاملی، صرفاً فرمانبر نباشد، بلکه این موقعیت را داشته باشد تا فرمانده نیز باشد. با وجود آزادی سیاسی، این حق به رسمیت شناخته میشود و در فراگردی مشخص، شهروندان به کسی که قدرت و اقتداری در اختیار ندارد، این حق را میدهند که او نیز دارای قدرت و توان فرمانداری شود. با این رویکرد، حق انتخاب شدن، در کنار حق انتخاب کردن مطرح میشود. اگر آزادی سیاسی در نگرش کلان قرآن، امری مطلوب و پذیرفته شده است و شهروندان میتوانند انتخاب کنند، پس طبعاً حق انتخاب شدن نیز که یکی از وجوه و اقسام آزادی است را به رسمیت میشناسد، اگر انتخابگری وجود داشت به دنبال آن، انتخاب شوندهای نیز خواهد بود.[۱]
