دشنام در قرآن: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
دشنام دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۱.</ref>، فحش دادن<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۶، ص۱۳۷.</ref>. اصل آن "سَبّ" به معنای شتم<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۶۳.</ref>، [[دشنام]] دردآور و تلخ<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۹۱.</ref> است. | دشنام دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۱.</ref>، فحش دادن<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۶، ص۱۳۷.</ref>. اصل آن "سَبّ" به معنای شتم<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۶۳.</ref>، [[دشنام]] دردآور و تلخ<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۹۱.</ref> است. | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۴
این مدخل زیرشاخهٔ بحث دشنام است. دشنام از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: دشنام در لغت - دشنام در قرآن - دشنام در حدیث - دشنام در کلام اسلامی - نفی دشنام در معارف دعا و زیارات - نفی دشنام در معارف و سیره سجادی - نفی دشنام در معارف و سیره نبوی - دشنام در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
دشنام دادن[۱]، فحش دادن[۲]. اصل آن "سَبّ" به معنای شتم[۳]، دشنام دردآور و تلخ[۴] است.
﴿وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ﴾[۵].
این آیه شریفه اشاره و راهنمایی به ادب دینی دارد که تحت لوای آن، کرامت و حرمت مقدسات جامعه دینی، از اهانتها و پلیدیهای کلمات دشمنان حفظ و صیانت شود. این ادب دینی (اجتناب از فحّاشی و دشنام دادن به مقدسات دشمنان و مخالفان) هنگام گفتگو و مناظره است؛ زیرا غرور انسانی به او حکم میکند، از حرمتِ مقدسات خود دفاع و در مقابل توهین دیگران مقابله به مثل کند و به مقدسات طرف مقابل توهین و اسائه ادب نماید[۶].
این اصل قرآنی در همه شئون اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، بهویژه در سیاست خارجی و روابط بین الملل راهنمای رفتار مؤمنان است که برای حفظ کرامت و حرمت مقدّسات دینی و ملّی خود، به مقدّسات سایر امم و ملل اهانت و اسائه ادب نکنند.[۷]
منابع
پانویس
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۱.
- ↑ ابنمنظور، لسان العرب، ج۶، ص۱۳۷.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۶۳.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۹۱.
- ↑ «و به آنهایی که مشرکان به جای خداوند (به پرستش) میخوانند دشنام ندهید تا آنان (نیز) از سر دشمنی به نادانی خداوند را دشنام ندهند» سوره انعام، آیه ۱۰۸.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۷، ص۳۱۴.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۲۹-۳۳۰.