مودت در فقه سیاسی

این مدخل زیرشاخهٔ بحث مودت است. مودت از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: مودت در لغت - مودت در فقه سیاسی - مودت در خانواده - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

مودت یعنی مهربانی و دوستی. اصل آن "ودَّ" به معنای محبت و تمایل به چیزی است.

در قرآن کریم آمده است: ﴿عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً﴾.

﴿وَدُودُ﴾ از اسمای الهی است: ﴿وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ﴾. مودت عامل پیوند قلوب و محبت بین بندگان خدا و پایه اصلی نظام خانواده در جامعه است: ﴿وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً﴾. همچنین مودّت در جامعه موجب وفاق اجتماعی و همبستگی و با مخالفان موجب صلح و آرامش و امنیت است: ﴿عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً﴾. این مودت به اسلام ‌آوردن کفّار مکه منجر شد تا قلوب آنان به اسلام و مسلمانان نزدیک گردد و مودت میان آنان حاکم گردد.

منابع

1. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم