موسی مبرقع: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | |||
{{جعبه اطلاعات اصحاب | |||
| نام = موسی مبرقع | |||
| مشهور به = | |||
| نام تصویر = بارگاه امام زاده موسی مبرقع.jpg | |||
| عرض تصویر = | |||
| توضیح تصویر = بقعه و بارگاه امام زاده موسی مبرقع | |||
| نام کامل = موسی بن محمد الجواد | |||
| نامهای دیگر = | |||
| جنسیت = مرد | |||
| کنیه = | |||
| لقب = [[مبرقع]] | |||
| اهل = | |||
| از قبیله = | |||
| از تیره = | |||
| پدر = [[امام جواد]] | |||
| مادر = [[سمانه مغربیه]] | |||
| همسر = | |||
| پسر = | |||
| دختر = | |||
| خواهر = {{فهرست جعبه| [[زینب بنت محمد الجواد]] | [[ام محمد بنت محمد الجواد]] | [[میمونه بنت محمد الجواد]] }} | |||
| برادر = [[امام هادی]] | |||
| خویشاوندان = | |||
| وابستگان = | |||
| تاریخ تولد = [[۲۱۴ هجری]] | |||
| محل تولد = [[مدینه]] | |||
| محل زندگی = [[مدینه]]، [[کوفه]]، [[کاشان]]، [[قم]] | |||
| تاریخ درگذشت = [[۲۹۶ هجری]] | |||
| محل درگذشت = [[قم]] | |||
| تاریخ شهادت = | |||
| محل شهادت = | |||
| طول عمر = | |||
| محل دفن = [[قم]] | |||
| دین = شیعه | |||
| مذهب = | |||
| از اصحاب = [[امام جواد]] | |||
| از طبقه = | |||
| در جنگ = | |||
| نقشها = | |||
| فعالیتها = | |||
| علت شهرت = فرزند [[امام جواد]] | |||
| علت درگذشت = | |||
| علت شهادت = | |||
| راوی از = | |||
| روایات مشهور = | |||
| مشایخ او = | |||
| راویان از او = | |||
| آخرین راوی از او = | |||
}} | }} | ||
نسخهٔ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۲
| موسی مبرقع | |
|---|---|
 بقعه و بارگاه امام زاده موسی مبرقع | |
| نام کامل | موسی بن محمد الجواد |
| جنسیت | مرد |
| لقب | مبرقع |
| پدر | امام جواد |
| مادر | سمانه مغربیه |
| خواهر | |
| برادر | امام هادی |
| تاریخ تولد | ۲۱۴ هجری |
| محل تولد | مدینه |
| محل زندگی | مدینه، کوفه، کاشان، قم |
| درگذشت | ۲۹۶ هجری، قم |
| محل آرامگاه | قم |
| دین | شیعه |
| از اصحاب | امام جواد |
| علت شهرت | فرزند امام جواد |
مقدمه
حضور سادات رضوی در ایران و شهر قم به زمانی باز میگردد که موسی بن محمد، فرزند امام جواد (ع) (معروف به موسی مبرقع) در سال (۲۵۶ هجری قمری) از شهر کوفه به سرزمین ایران هجرت کرد.
وی پس از ورود به ایران، به شهر مقدس قم داخل شد. علت شهرت وی به موسی مبرقع، آن بود که همیشه با نقابی از پارچه چهره خود را میپوشاند. از این رو، هنگام ورود، مردم و ساکنان شهر قم او را نشناختند. اقوام عرب ساکن قم تصمیم گرفتند او را از شهر اخراج کنند؛ به همین جهت افرادی را نزدش فرستاده، گفتند: باید هرچه سریعتر از این شهر خارج شوی!
موسی نقاب را از صورت برداشت تا شاید او را بشناسند و از تصمیم خود منصرف شوند؛ ولی مردم او را نشناختند. وی به ناچار از قم به کاشان عزیمت نمود. خبر ورود یک مهاجر عرب به گوش ساکنان کاشان رسید. اهالی شهر پس از تحقیق دریافتند که او فرزندی از فرزندان امامان معصوم شیعه است که به شهرشان آمده، میهمانی است که باید مورد احترام واقع شود.
احمد بن عبدالعزیز دلف عجلی او را به خانه خویش فرا خواند و به گرمی از او استقبال نموده، آنچه در توان داشت برای تعظیم و تکریمش ایثار کرد. او حضور وی را در منزل خویش باعث افتخار و عزت دانست و دستور داد که لباسهای ارزشمند و گران قیمت برای او تهیه کنند، اسبهای اصیل و نجیب در اختیار وی قرار دهند و مقرر نمود تا سالانه هزار مثقال طلا و اسبی مجهز و آماده به وی بدهند.
اقوام عرب ساکن شهر قم، پس از اخراج وی مطلع شدند که میهمان اخراجی از نوادگان رسول خدا (ص) و فرزند امام جواد (ع) است. بدین خاطر از کار خویش پشیمان شده و سخت احساس شرمندگی کردند. بنابراین گروهی از بزرگان شهر برای عذرخواهی روانه کاشان شده، به حضور وی رسیده و از او خواستند که پوزش آنان را بپذیرد و به شهر قم مراجعت نماید.
موسی دعوت آنان را پذیرفت و آهنگ عزیمت به شهر قم نمود. مردم شهر منزلی برای سکونت وی خریداری و از مزارع و قنوات روستاها سهمی به وی بخشیدند. در ابتدای ورود، بیست هزار درهم پول نقد به وی هدیه شد. کار موسی در شهر قم بالا گرفت و در زمانی کوتاه صاحب ثروت و مزارع فراوان شد.
دختران امام (ع) به نامهای: زینب، ام محمد و میمونه به دعوت برادر از شهر مدینه هجرت و برای سکونت به شهر قم وارد شده، در کنار برادر اقامت گزیدند. پس از وفات هر یک از آنان، بدن مبارکشان را در کنار مقبره عمه بزرگوارشان، حضرت فاطمه معصومه(س) به خاک سپردند.
موسی مبرقع نیز در همین شهر اقامت گزید. وی در سال (۲۹۶ هجری قمری) از دنیا رفت و در منزل مسکونی خویش، که امروزه یکی از محلههای قدیمی شهر قم محسوب میشود، به خاک سپرده شد[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۶۰.
- ↑ طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل، دانشنامه جوادالائمه، ص ۵۶.