جابر بن عمیر انصاری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ']]↵رده:قبیله نامعلوم' به ']]') برچسب: واگردانی دستی |
||
| خط ۷۱: | خط ۷۱: | ||
[[رده:اصحاب امام علی]] | [[رده:اصحاب امام علی]] | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
نسخهٔ ۹ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. جابر بن عمیر انصاری از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: جابر بن عمیر انصاری در تراجم و رجال - پرسش مرتبط ندارد| جابر بن عمیر انصاری | |
|---|---|
 تصویر قدیمی مدینه | |
| نام کامل | جابر بن عمیر انصاری |
| جنسیت | مرد |
| محل زندگی | مدینه |
| از اصحاب | |
| حضور در جنگ | جنگ صفین |
مقدمه
جابر بن عمیر اهل مدینه و از اصحاب رسول اسلام (ص)[۱] و از یاران علی (ع) است که آن حضرت را در جنگ صفین یاری کرد.
نصر بن مزاحم از جابر بن عمیر چنین نقل میکند که گفت: امیرمؤمنان (ع) در یوم الهریر در هیاهوی نبرد، رو به قبله کرد و دستهای خود را بلند نمود و چنین ندا داد: خداوندا! ای مهربان ای بخشاینده ای یکتا ای یگانه ای بینیاز، ای خدای محمد، بارالها، گامها به سوی تو برگشته و دلها برای تو در سینهها تپیده و دستها به درگاه تو برآمده... بارالها ما از فقدان پیامبر مان و فزونی دشمنان و پراکندگی آرزوهایمان به تو شکایت میکنیم. ﴿رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ﴾[۲]. بعد فرمود:« به برکت و فضل خدا پیش روید»[۳]؛
از نقل این دعا معلوم میشود که جابر بن عمیر مورد توجه و از نزدیکان به امام (ع) بوده است.[۴]
منابع
پانویس
- ↑ اسد الغابه، ج۱، ص۲۵۹؛ رجال طوسی، ص۱۳، ش۱۰ و تهذیب التهذیب، ج، ص۱۰.
- ↑ «خداوندا! میان ما و قوم ما به حق داوری فرما و تو بهترین داورانی» سوره اعراف، آیه۸۹.
- ↑ «يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا وَاحِدُ يَا صَمَدُ يَا اَللَّهُ يَا إِلَهَ مُحَمَّدٍ إِلَيْكَ اَللَّهُمَّ نُقِلَتِ اَلْأَقْدَامُ وَ أَفْضَتِ اَلْقُلُوبُ وَ رُفِعَتِ اَلْأَيْدِي وَ مُدَّتِ اَلْأَعْنَاقُ وَ شَخَصَتِ اَلْأَبْصَارُ وَ طُلِبَتِ اَلْحَوَائِجُ اَللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ تَشَتُّتَ أَهْوَائِنَا» ﴿رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ﴾ «سِيرُوا عَلَى بَرَكَةِ اَللَّهِ»؛ وقعة صفین، ص۴۷۷.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۲۸۲-۲۸۳.