شداد بن شمر عبدی: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی| عنوان مدخل = شداد بن شمر عبدی | مداخل مرتبط = | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی| عنوان مدخل = شداد بن شمر عبدی | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
{{جعبه اطلاعات اصحاب | {{جعبه اطلاعات اصحاب | ||
| نام = شداد بن شمر عبدی | | نام = شداد بن شمر عبدی | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
شداد بن شمر عبدی از [[شیعیان امیرالمؤمنین]] {{ع}} و از [[جنگ]] جویان [[سوارهنظام]] [[سپاه]] آن [[حضرت]] در [[جنگ جمل]] بود. | شداد بن شمر عبدی از [[شیعیان امیرالمؤمنین]] {{ع}} و از [[جنگ]] جویان [[سوارهنظام]] [[سپاه]] آن [[حضرت]] در [[جنگ جمل]] بود. | ||
[[شیخ مفید]] [[نقل]] میکند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[اصحاب جمل]] را از آغاز [[جنگ]] برحذر داشت و سه روز آنها را مهلت داد تا بیندیشند و [[دست]] از [[جنگ]] و [[مقاتله]] بردارند، شداد در میان جمع برخاست و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] چنین [[خطبه]] خواند: «اما بعد، همانا وقتی [[خطاکاران]]، بسیار شدند و [[منکران]]، [[سرکش]] و متمردگشتند ما به [[آل]] پیامبرمان [[پناه]] بردیم، به وسیله آنان [[کرامت]] و [[بزرگواری]] را آغاز کردیم و از [[گمراهی]] وضلالت [[هدایت]] یافتیم، اینک ملازم [[آل محمد]] باشید، [[خداوند]] شما را [[رحمت]] کند و کسانی که [[چپ و راست]] را گرفتهاند رها سازید، زیرا آنها در [[جهالت]] و [[نادانی]] شان [[کور]] و در [[گمراهی]] شان سرگردانند»<ref>{{متن حدیث|أما بعد، فإنه لقا کثر الخطاؤون و تمرد الجاحدون قزعنا إلی آل نبینا...}}؛ الجمل، ص۳۳۴.</ref>. | [[شیخ مفید]] [[نقل]] میکند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[اصحاب جمل]] را از آغاز [[جنگ]] برحذر داشت و سه روز آنها را مهلت داد تا بیندیشند و [[دست]] از [[جنگ]] و [[مقاتله]] بردارند، شداد در میان جمع برخاست و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] چنین [[خطبه]] خواند: «اما بعد، همانا وقتی [[خطاکاران]]، بسیار شدند و [[منکران]]، [[سرکش]] و متمردگشتند ما به [[آل]] پیامبرمان [[پناه]] بردیم، به وسیله آنان [[کرامت]] و [[بزرگواری]] را آغاز کردیم و از [[گمراهی]] وضلالت [[هدایت]] یافتیم، اینک ملازم [[آل محمد]] باشید، [[خداوند]] شما را [[رحمت]] کند و کسانی که [[چپ و راست]] را گرفتهاند رها سازید، زیرا آنها در [[جهالت]] و [[نادانی]] شان [[کور]] و در [[گمراهی]] شان سرگردانند»<ref>{{متن حدیث|أما بعد، فإنه لقا کثر الخطاؤون و تمرد الجاحدون قزعنا إلی آل نبینا...}}؛ الجمل، ص۳۳۴.</ref>. | ||
از این [[خطبه]] [[وفاداری]] و [[ایمان]] شداد به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[خاندان پیامبر]] {{صل}} به خوبی آشکار میشود.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۱۳.</ref> | از این [[خطبه]] [[وفاداری]] و [[ایمان]] شداد به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[خاندان پیامبر]] {{صل}} به خوبی آشکار میشود.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۱۳.</ref> | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۳: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
#[[پرونده:1379452.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|'''اصحاب امام علی''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۱
| شداد بن شمر عبدی | |
|---|---|
 تصویر نمادین جنگ جمل | |
| نام کامل | شداد بن شمر عبدی |
| جنسیت | مرد |
| از قبیله | بنیعبدالقیس |
| از اصحاب | امام علی |
| حضور در جنگ | جنگ جمل |
مقدمه
شداد بن شمر عبدی از شیعیان امیرالمؤمنین (ع) و از جنگ جویان سوارهنظام سپاه آن حضرت در جنگ جمل بود.
شیخ مفید نقل میکند: موقعی که امیرالمؤمنین (ع) اصحاب جمل را از آغاز جنگ برحذر داشت و سه روز آنها را مهلت داد تا بیندیشند و دست از جنگ و مقاتله بردارند، شداد در میان جمع برخاست و پس از حمد و ثنای الهی چنین خطبه خواند: «اما بعد، همانا وقتی خطاکاران، بسیار شدند و منکران، سرکش و متمردگشتند ما به آل پیامبرمان پناه بردیم، به وسیله آنان کرامت و بزرگواری را آغاز کردیم و از گمراهی وضلالت هدایت یافتیم، اینک ملازم آل محمد باشید، خداوند شما را رحمت کند و کسانی که چپ و راست را گرفتهاند رها سازید، زیرا آنها در جهالت و نادانی شان کور و در گمراهی شان سرگردانند»[۱].
از این خطبه وفاداری و ایمان شداد به امیرالمؤمنین (ع) و خاندان پیامبر (ص) به خوبی آشکار میشود.[۲]
جستارهای وابسته
- بنیعبدالقیس (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ «أما بعد، فإنه لقا کثر الخطاؤون و تمرد الجاحدون قزعنا إلی آل نبینا...»؛ الجمل، ص۳۳۴.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۷۱۳.