مجاهد بن جبیر مکی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۳: خط ۳:
[[ابوحجاج مجاهد بن جبیر مکی قرشی مخزومی]] [[اهل مکه]] بود و در سال ۲۱هـ به [[دنیا]] آمد<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۰/۴۲.</ref> و در [[کوفه]] سکونت داشت<ref>سیر اعلام النبلاء ۴/۴۴۹.</ref>. او [[علوم قرآنی]] و [[تفسیر]] را نزد اساتیدی چون [[ابن عباس]] و عبدالله بن سائب فرا گرفت و شاگردانی چون [[عبدالله بن کثیر]] و [[ابوعمرو بن علاء]] [[علوم]] قرائت و [[قرآن]] را از او آموختند<ref>غایة النهایه ۲/۴۱.</ref>. او از [[ابوهریره]]، [[عایشه]] و دیگران [[روایت]] نقل می‌‌کرد و افرادی چون [[عکرمه]]، طاووس و [[عمرو بن دینار]] از او روایت نقل می‌‌کردند<ref>تاریخ الاسلام ۷/۲۳۵.</ref>.
[[ابوحجاج مجاهد بن جبیر مکی قرشی مخزومی]] [[اهل مکه]] بود و در سال ۲۱هـ به [[دنیا]] آمد<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۰/۴۲.</ref> و در [[کوفه]] سکونت داشت<ref>سیر اعلام النبلاء ۴/۴۴۹.</ref>. او [[علوم قرآنی]] و [[تفسیر]] را نزد اساتیدی چون [[ابن عباس]] و عبدالله بن سائب فرا گرفت و شاگردانی چون [[عبدالله بن کثیر]] و [[ابوعمرو بن علاء]] [[علوم]] قرائت و [[قرآن]] را از او آموختند<ref>غایة النهایه ۲/۴۱.</ref>. او از [[ابوهریره]]، [[عایشه]] و دیگران [[روایت]] نقل می‌‌کرد و افرادی چون [[عکرمه]]، طاووس و [[عمرو بن دینار]] از او روایت نقل می‌‌کردند<ref>تاریخ الاسلام ۷/۲۳۵.</ref>.


او مردی [[عابد]]، [[پرهیزکار]]<ref>الثقات ۵/۴۱۹.</ref>، [[مفسر]]، [[قاری]] و [[فقیه]]، یکی از بزرگان و [[تابعین]] کوفه<ref>تهذیب الکمال ۲۷/۲۲۸.</ref> و از محدثان [[موثق]] بود<ref>سیر اعلام النبلاء ۴/۴۵۱.</ref>. او جهت تحقیق سفرهایی به [[شهرها]] داشته است از جمله برای دیدن چاه برهوت به حضرموت در [[یمن]] و به قصد تحقیق در مورد هاروت و ماروت به [[بابل]] [[سفر]] کرد<ref>الجرح و التعدیل ۸/۳۱۹.</ref>. گویند او سی مرتبه قرآن را به ابن عباس عرضه داشت و هر مرتبه مطالب جدیدی فرا می‌گرفت<ref>تاریخ الاسلام ۷/۲۳۵.</ref>. سرانجام در ۸۳ سالگی در [[مکه]] در سال ۱۰۴هـ درگذشت<ref>معجم الادباء ۱۸/۷۷.</ref>. در [[تاریخ]] [[وفات]] وی [[اختلاف]] است<ref>التاریخ الکبیر ۷/۴۱۱ الثقات ۵/۴۱۹.</ref>. از جمله آثار او تفسیر می‌‌باشد<ref>کشف الظنون ۱/۴۵۸.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)| فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۶۴۳.</ref>
او مردی [[عابد]]، [[پرهیزکار]]<ref>الثقات ۵/۴۱۹.</ref>، [[مفسر]]، [[قاری]] و [[فقیه]]، یکی از بزرگان و [[تابعین]] کوفه<ref>تهذیب الکمال ۲۷/۲۲۸.</ref> و از محدثان موثق بود<ref>سیر اعلام النبلاء ۴/۴۵۱.</ref>. او جهت تحقیق سفرهایی به [[شهرها]] داشته است از جمله برای دیدن چاه برهوت به حضرموت در [[یمن]] و به قصد تحقیق در مورد هاروت و ماروت به [[بابل]] [[سفر]] کرد<ref>الجرح و التعدیل ۸/۳۱۹.</ref>. گویند او سی مرتبه قرآن را به ابن عباس عرضه داشت و هر مرتبه مطالب جدیدی فرا می‌گرفت<ref>تاریخ الاسلام ۷/۲۳۵.</ref>. سرانجام در ۸۳ سالگی در [[مکه]] در سال ۱۰۴هـ درگذشت<ref>معجم الادباء ۱۸/۷۷.</ref>. در [[تاریخ]] [[وفات]] وی [[اختلاف]] است<ref>التاریخ الکبیر ۷/۴۱۱ الثقات ۵/۴۱۹.</ref>. از جمله آثار او تفسیر می‌‌باشد<ref>کشف الظنون ۱/۴۵۸.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)| فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۶۴۳.</ref>


== [[تفسیر مجاهد]] ==
== [[تفسیر مجاهد]] ==

نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۵

مقدمه

ابوحجاج مجاهد بن جبیر مکی قرشی مخزومی اهل مکه بود و در سال ۲۱هـ به دنیا آمد[۱] و در کوفه سکونت داشت[۲]. او علوم قرآنی و تفسیر را نزد اساتیدی چون ابن عباس و عبدالله بن سائب فرا گرفت و شاگردانی چون عبدالله بن کثیر و ابوعمرو بن علاء علوم قرائت و قرآن را از او آموختند[۳]. او از ابوهریره، عایشه و دیگران روایت نقل می‌‌کرد و افرادی چون عکرمه، طاووس و عمرو بن دینار از او روایت نقل می‌‌کردند[۴].

او مردی عابد، پرهیزکار[۵]، مفسر، قاری و فقیه، یکی از بزرگان و تابعین کوفه[۶] و از محدثان موثق بود[۷]. او جهت تحقیق سفرهایی به شهرها داشته است از جمله برای دیدن چاه برهوت به حضرموت در یمن و به قصد تحقیق در مورد هاروت و ماروت به بابل سفر کرد[۸]. گویند او سی مرتبه قرآن را به ابن عباس عرضه داشت و هر مرتبه مطالب جدیدی فرا می‌گرفت[۹]. سرانجام در ۸۳ سالگی در مکه در سال ۱۰۴هـ درگذشت[۱۰]. در تاریخ وفات وی اختلاف است[۱۱]. از جمله آثار او تفسیر می‌‌باشد[۱۲].[۱۳]

تفسیر مجاهد

منابع

  1. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲

پانویس

  1. خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۰/۴۲.
  2. سیر اعلام النبلاء ۴/۴۴۹.
  3. غایة النهایه ۲/۴۱.
  4. تاریخ الاسلام ۷/۲۳۵.
  5. الثقات ۵/۴۱۹.
  6. تهذیب الکمال ۲۷/۲۲۸.
  7. سیر اعلام النبلاء ۴/۴۵۱.
  8. الجرح و التعدیل ۸/۳۱۹.
  9. تاریخ الاسلام ۷/۲۳۵.
  10. معجم الادباء ۱۸/۷۷.
  11. التاریخ الکبیر ۷/۴۱۱ الثقات ۵/۴۱۹.
  12. کشف الظنون ۱/۴۵۸.
  13. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۶۴۳.