انتقادپذیری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط  
| موضوع مرتبط = انتقادپذیری
| موضوع مرتبط = انتقادپذیری
| عنوان مدخل  = انتقادپذیری
| عنوان مدخل  = انتقادپذیری
| مداخل مرتبط = [[انتقادپذیری در معارف و سیره علوی]] - [[انتقادپذیری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[انتقادپذیری در معارف و سیره علوی]] - [[انتقادپذیری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[انتقادپذیری در سبک زندگی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۵

مقدمه

مسئولین نظام اسلامی نباید خود را مبری از خطا و اشتباه بدانند؛ زیرا سرتاپای انسان عیب است و باید عیب‌ها را گفت و همین امر باعث می‌شود که به تذکر و انتقاد دیگران توجه نمایند، البته هدف از انتقاد باید اصلاح امور باشد نه دشمنی و باید با انتقاد سازنده جامعه را اصلاح نمود[۱]. لکن نباید در انتقاد قوه غضبیه انسان حاکم شود و عقل کنار گذاشته شود بلکه انتقاد و بیان مشکلات باید عاقلانه و با زبان منطق صورت گیرد[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. صحیفه امام، ج۱۴، ص۴۰۱.
  2. صحیفه امام، ج۱۴، ص۳۶۸.
  3. سادات کیائی، سید محسن، مقاله «نظام اخلاق اسلامی»، منظومه فکری امام خمینی، ص ۳۶۸.