انتقادپذیری در سبک زندگی اسلامی

این مدخل زیرشاخهٔ بحث انتقادپذیری است. انتقادپذیری از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: انتقادپذیری در معارف و سیره علوی - انتقادپذیری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - انتقادپذیری در سبک زندگی اسلامی - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

یکی از سجایای اخلاقی، «پذیرش تذکر» یا «انتقاد» دیگران است. اگرچه ممکن است انتقاد با بدگویی درآمیزد، اما انسان آزاده آن را پلی برای رفع نقایص خود یا گروه وابسته به خود می‌سازد. هرچه یک فرد یا یک جامعه از خوی استبدادی و از خودمحوری دورتر باشد، راحت‌تر انتقاد از عملکرد خویش را می‌‌پذیرد.

امام علی(ع) در خطبه ۲۱۶ نهج‌البلاغه می‌‌فرمایند: «درباره من اینطور فکر نکنید که اگر مراعات حقی را به من گوشزد کنید برایم گران است و احساس سنگینی می‌کنم، یا دربند آنم که مرا بزرگ شمارید؛ زیرا کسی که شنیدن سخن حق یا عرضه شدن عدالت بر او سخت باشد، عمل کردن بدان برایش مشکل‌تر خواهد بود. بنابراین از گفتن سخن حق یا اظهارنظر عادلانه پرهیز نکنید. من خود را برتر از آنکه اشتباه کنم نمی‌دانم و خود را مصون از خطا نمی‌بینم، مگر آنکه خداوند حفظم کند».

منابع

1. دشتی نیشابوری، محمد، سبک زندگی