الهام در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←منابع) |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده: | # [[پرونده:IM010699.jpg|22px]] [[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگنامه علوم قرآنی''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ ۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۵
این مدخل زیرشاخهٔ بحث الهام است. الهام از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: الهام در لغت - الهام در قرآن - الهام در علوم قرآنی - الهام در حدیث - الهام در کلام اسلامی - الهام در اخلاق اسلامی - الهام در معارف دعا و زیارات - الهام در معارف و سیره سجادی - الهام در معارف و سیره رضوی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
الهام" در لغت به معنای بلعیدن، نوشیدن، اعلام و در دل افکندن چیزی است.
راغب میگوید: الهام، القای چیزی از جانب خداوند در قلب است؛ مانند سخن حضرت رسول (ص): « رُوحَ اَلْأَمِينِ نَفَثَ فِي رُوعِي»
الهام در اصطلاح، القای معنا در دل از طریق فیض و بدون اکتساب، و از گونههای وحی مباشری است و در آیاتی از قرآن کریم از آن یاد شده است؛ مانند:
- ﴿وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ﴾[۱] که به الهام خودآگاه اشاره دارد؛
- ﴿وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا﴾[۲] که به الهام غریزی و ناخودآگاه اشاره میکند.
گفتنی است که الهام گاهی به معنای وحی و گاهی درباره مفهومی مقابل وحی که ممیزاتی ندارد به کار برده میشود [۳].[۴]
منابع
پانویس
- ↑ «و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده» سوره قصص، آیه ۷.
- ↑ «و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوهها و بر درخت و بر داربستهایی که (مردم) میسازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.
- ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، سان العرب؛ جلد۱۱؛صفحه ۳۴۵؛ تهانوی، محمد اعلی بن علی -کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛ جلد۱؛صفحه ۲۵۶؛ اعلمی، محمد حسین، دائرة المعارف الشیعیة العامة؛ جلد۲؛ صفحه ۳۲۲؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن؛ صفحه ۱۴۵
- ↑ فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص ۱۱۷۵.