جهانبینی سیاسی اسلام: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
|||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
جهانبینی سیاسی اسلام ([[جهانبینی]] مبتنی بر اعتقاد به خدای فعال) از اندیشۀ [[توحید الهی]] بر میخیزد. [[توحید]] [[خدای متعال]] طبق ترتیب ذیل، [[نظام سیاسی اسلام]] را نتیجه میدهد: | |||
# [[توحید ذاتی]] و صفاتی خدای متعال؛ | # [[توحید ذاتی]] و صفاتی خدای متعال؛ | ||
# [[توحید افعالی]]؛ | # [[توحید افعالی]]؛ | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
# [[توحید در حاکمیت]]، [[نظام سیاسی]] [[الهی]] مبتنی بر [[حاکمیت الهی]] را نتیجه میدهد. | # [[توحید در حاکمیت]]، [[نظام سیاسی]] [[الهی]] مبتنی بر [[حاکمیت الهی]] را نتیجه میدهد. | ||
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال مستلزم توحید افعالی است و توحید افعالی خدای متعال مستلزم توحید در حاکمیت الهی است و توحید حاکمیت | توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال مستلزم توحید افعالی است و توحید افعالی خدای متعال مستلزم توحید در حاکمیت الهی است و توحید حاکمیت ذات حقتعالی، نظام سیاسی الهی مبتنی بر حاکمیت الهی را نتیجه میدهد. | ||
=== توحید ذاتی و صفاتی [[خداوند]] === | === توحید ذاتی و صفاتی [[خداوند]] === | ||
نسخهٔ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۸
مقدمه
جهانبینی سیاسی اسلام (جهانبینی مبتنی بر اعتقاد به خدای فعال) از اندیشۀ توحید الهی بر میخیزد. توحید خدای متعال طبق ترتیب ذیل، نظام سیاسی اسلام را نتیجه میدهد:
- توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال؛
- توحید افعالی؛
- توحید حاکمیت.
- توحید در حاکمیت، نظام سیاسی الهی مبتنی بر حاکمیت الهی را نتیجه میدهد.
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال مستلزم توحید افعالی است و توحید افعالی خدای متعال مستلزم توحید در حاکمیت الهی است و توحید حاکمیت ذات حقتعالی، نظام سیاسی الهی مبتنی بر حاکمیت الهی را نتیجه میدهد.
توحید ذاتی و صفاتی خداوند
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال به معنای نفی تعدّد و تبعّض در ذات خدای متعال است و در کلام و فلسفه با براهین قطعی به اثبات رسیده است. حاصل و نتیجۀ براهین دالّه بر توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال این است: ذاتی که منشأ همۀ کمالات وجودات است محال است عقلاً، تعدد و تبعّضپذیر باشد. نتیجۀ قطعی این تعددّ و تبعّضناپذیری، توحید افعالی است.
توحید افعالی خداوند
توحید افعالی بدین معناست که هر فعل و حرکت و ایجاد و وجودی باید از ذات خدای متعال سرچشمه بگیرد. هر فاعلی در فعلی که میکند و هر مؤثری در تأثیر و اثری که از خود بروز میدهد، متکی به خدا بوده و وجود و حرکت و فعل و تأثیر خود را وامدار خدای متعال است. بنابراین، فاعلیت و مؤثریت هر مؤثر و فاعلی به فاعلیت خدای واحد احد بر میگردد و لذا فاعلیت و فعل و تأثیر نیز در جهان هستی، فاعلیت و فعل و تأثیر خدای واحد احد است.
در آیات قرآن کریم تأکید فراوانی بر توحید افعالی خدای متعال و نفی وجود شریک و انباز برای خدای متعال در فعل و تأثیر و ایجاد و تدبیر جهان شده است. "دین خدا" همان نظام مدیریت الهی است که مسیر زندگی انسان را مشخص مینماید و به وسیلۀ امر تشریعی خداوند به وجود میآید و به واسطۀ انبیاء و اوصیای آنان به بشریت ابلاغ میشود.
حصر حاکمیت و مُلک و سلطنت در ذات باری تعالی
حصر حاکمیت در ذات حق تعالی از حقایق روشنی است که ادلّۀ عقلی و نیز نقلی فراوانی بر آن وجود دارد. حاکمیت به معنای امر و نهی و دستور و فرمان جهت برقراری نظم است. نظامی که این حاکمیت را در جامعۀ بشری بر عهده میگیرد، نظام سیاسی است.
حصر حاکمیت در خدای متعال، اساسیترین اصل نظام سیاسی اسلام و زیر بنای آن است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ اراکی، محسن، فقه نظام سیاسی اسلام ج۱، ص۱۴۲-۱۶۹.