صراط مستقیم در لغت: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
(←منابع) |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1379153.jpg|22px]] [[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴''']] | # [[پرونده:1379153.jpg|22px]] [[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴''']] | ||
# [[پرونده:IM010873.jpg|22px]] [[محسن فتاحی اردکانی|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[صراط - فتاحی اردکانی (مقاله)|مقاله «صراط»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|'''فرهنگنامه کلام اسلامی''']] | |||
# [[پرونده:10115976.jpg|22px]] [[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|'''در آستان امامان معصوم ج۲''']] | |||
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۹
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صراط مستقیم است. صراط مستقیم از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: صراط مستقیم در لغت - صراط مستقیم در قرآن - صراط مستقیم در حدیث - صراط مستقیم در عرفان اسلامی - صراط مستقیم در کلام اسلامی - مقام صراط مستقیم - صراط مستقیم در فقه سیاسی - صراط مستقیم در جامعهشناسی اسلامی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
صراط، در لغت از ریشه «صرط» به معنای طریق و راه است[۱] و صاحب مجمعالبحرین نیز صراط را به معنی راه دانسته، او در اینباره میگوید: صراط مستقیم همان دین حق است و دین، صراط و راه نامیده شده است؛ چون هرکس آن را بپیماید به بهشت رهنمون میشود، همانگونه که هرکس راه و صراط را بپیماید به مقصد میرسد[۲].[۳]
جوهری در صحاح اللغة «صراط» و «سِراط» را مترادف یکدیگر و به معنای راه و طریق میداند[۴]. اصل معنای این واژه از «سَرَط» اخذ شده که به معنای بلعیدن است؛ مثلاً «سرط الطعام» یعنی «ابتلعه» و آن هنگامی است که لقمه در مجرای گلو به سوی معده بلعیده میشود و بدون هیچ انحرافی مستقیماً وارد معده میگردد. راغب در مفردات صراط را به معنای راه واضح و روشنی میگیرد که سالک آن را به راحتی میبلعد و یا متقابلاً، گویی راه در مسیر خود او را میبلعد و بدون انحراف پیش میبرد و به مقصد میرساند[۵].[۶]
منابع
پانویس
- ↑ ابنفارس، مقاییس اللغة، ج۳، ص۳۴۹.
- ↑ طریحی؛ فخرالدین، مجمع البحرین، ج۴، ص۲۵۹.
- ↑ فتاحی اردکانی، محسن، مقاله «صراط»، فرهنگنامه کلام اسلامی، ص ۲۷۳؛ خاتمی، سید احمد، در آستان امامان معصوم ج۲، ص۱۰۷ ـ ۱۰۸؛ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص ۳۹۰.
- ↑ الصحاح: تاج اللغة وصحاح العربیة، ج۲، ص۱۱۳۹.
- ↑ مفردات ألفاظ القرآن، ص۴۰۷.
- ↑ فیاضبخش و محسنی، ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴، ص ۵۰۵.