الهام در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۹

مقدمه

الهام" در لغت به معنای بلعیدن، نوشیدن، اعلام و در دل افکندن چیزی است.

راغب می‌گوید: الهام، القای چیزی از جانب خداوند در قلب است؛ مانند سخن حضرت رسول (ص): « رُوحَ اَلْأَمِينِ نَفَثَ فِي رُوعِي»

الهام در اصطلاح، القای معنا در دل از طریق فیض و بدون اکتساب، و از گونه‌های وحی مباشری است و در آیاتی از قرآن کریم از آن یاد شده است؛ مانند:

﴿وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ﴾^[۱] که به الهام خودآگاه اشاره دارد؛
﴿وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا﴾^[۲] که به الهام غریزی و ناخودآگاه اشاره می‌کند.

گفتنی است که الهام گاهی به معنای وحی و گاهی درباره مفهومی مقابل وحی که ممیزاتی ندارد به کار برده می‌شود ^[۳].^[۴]

منابع

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی

پانویس

↑ «و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده» سوره قصص، آیه ۷.
↑ «و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوه‌ها و بر درخت و بر داربست‌هایی که (مردم) می‌سازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.
↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، سان العرب؛ جلد۱۱؛صفحه ۳۴۵؛ تهانوی، محمد اعلی بن علی -کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛ جلد۱؛صفحه ۲۵۶؛ اعلمی، محمد حسین، دائرة المعارف الشیعیة العامة؛ جلد۲؛ صفحه ۳۲۲؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن؛ صفحه ۱۴۵
↑ فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص ۱۱۷۵.

[1] «و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده» سوره قصص، آیه ۷.

[2] «و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوه‌ها و بر درخت و بر داربست‌هایی که (مردم) می‌سازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.

[3] ابن منظور، محمد بن مکرم، سان العرب؛ جلد۱۱؛صفحه ۳۴۵؛ تهانوی، محمد اعلی بن علی -کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛ جلد۱؛صفحه ۲۵۶؛ اعلمی، محمد حسین، دائرة المعارف الشیعیة العامة؛ جلد۲؛ صفحه ۳۲۲؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن؛ صفحه ۱۴۵

[4] فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص ۱۱۷۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+{{مدخل مرتبط
-{{مدخل مرتبط
 | موضوع مرتبط = الهام
-| عنوان مدخل  = [[الهام]]
+| عنوان مدخل  = الهام
-| مداخل مرتبط = [[الهام در قرآن]] - [[الهام در علوم قرآنی]] - [[الهام در حدیث]] - [[الهام در کلام اسلامی]] - [[الهام در اخلاق اسلامی]] - [[الهام در معارف دعا و زیارات]] - [[الهام در معارف و سیره سجادی]] - [[الهام در معارف و سیره رضوی]]
+| مداخل مرتبط = [[الهام در لغت]] - [[الهام در قرآن]] - [[الهام در علوم قرآنی]] - [[الهام در حدیث]] - [[الهام در کلام اسلامی]] - [[الهام در اخلاق اسلامی]] - [[الهام در عرفان اسلامی]] - [[الهام در معارف دعا و زیارات]] - [[الهام در معارف و سیره سجادی]] - [[الهام در معارف و سیره رضوی]]
 | پرسش مرتبط  =
 }}
-==مقدمه== [[الهام]]" در لغت به معنای بلعیدن، [[نوشیدن]]، اعلام و در [[دل]] افکندن چیزی است.
+== مقدمه ==
+[[الهام]]" در لغت به معنای بلعیدن، نوشیدن، اعلام و در [[دل]] افکندن چیزی است.
-راغب می‌گوید: [[الهام]]، القای چیزی از جانب [[خداوند]] در [[قلب]] است؛ مانند سخن [[حضرت رسول]]{{صل}}: {{متن حدیث| رُوحَ اَلْأَمِينِ نَفَثَ فِي رُوعِي}}
+راغب می‌گوید: [[الهام]]، القای چیزی از جانب [[خداوند]] در [[قلب]] است؛ مانند سخن [[حضرت رسول]] {{صل}}: {{متن حدیث| رُوحَ اَلْأَمِينِ نَفَثَ فِي رُوعِي}}
 الهام در اصطلاح، القای معنا در دل از طریق [[فیض]] و بدون اکتساب، و از گونه‌های [[وحی مباشری]] است و در آیاتی از [[قرآن کریم]] از آن یاد شده است؛ مانند:
 #{{متن قرآن|وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ}}<ref>«و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده» سوره قصص، آیه ۷.</ref> که به الهام خودآگاه اشاره دارد؛
 #{{متن قرآن|وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا}}<ref>«و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوه‌ها و بر درخت و بر داربست‌هایی که (مردم) می‌سازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.</ref> که به الهام غریزی و ناخودآگاه اشاره می‌کند.
-گفتنی است که الهام گاهی به معنای [[وحی]] و گاهی درباره مفهومی مقابل وحی که ممیزاتی ندارد به کار برده می‌شود <ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، سان العرب؛جلد۱۱؛صفحه ۳۴۵؛ تهانوی، محمد اعلی بن علی، -کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛جلد۱؛صفحه ۲۵۶؛ اعلمی، محمد حسین، دائرة المعارف الشیعیة العامة؛ جلد۲؛ صفحه ۳۲۲؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن؛ صفحه ۱۴۵</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص ۱۱۷۵.</ref>
+گفتنی است که الهام گاهی به معنای [[وحی]] و گاهی درباره مفهومی مقابل وحی که ممیزاتی ندارد به کار برده می‌شود <ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، سان العرب؛ جلد۱۱؛صفحه ۳۴۵؛ تهانوی، محمد اعلی بن علی -کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛ جلد۱؛صفحه ۲۵۶؛ اعلمی، محمد حسین، دائرة المعارف الشیعیة العامة؛ جلد۲؛ صفحه ۳۲۲؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن؛ صفحه ۱۴۵</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص ۱۱۷۵.</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
-# [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]
+# [[پرونده:IM010699.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]
 {{پایان منابع}}