بشر بن ابی‌غیلان شیبانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:


== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]]<ref>ر.ک: أ. منابع [[شیعی]]: [[رجال]] الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ [[نقد الرجال]]، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ [[مجمع الرجال]]، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ [[تنقیح المقال]]، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم [[رجال الحدیث]]، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات [[علم رجال الحدیث]]، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱.
'''بشر بن ابی‌غیلان شیبانی''' (یا: [[بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی]])<ref>ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، [[راوی]] [[کوفی]] و منسوب به [[قبیله بکر بن وائل]]<ref>سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>، از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. وی در روایتی که [[محمد بن احمد بن یحیی]] از [[سهل بن زیاد]] از [[احمد بن بشیر]] از [[حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله]] از [[داوود بن کثیر رقی]] از او نقل کرده، از [[امام صادق]]{{ع}} درباره ذبائح [[یهود]] و [[نصاری]] و [[نصّاب]] سؤال نموده است<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref>. بشر تنها از امام صادق{{ع}} [[روایت]] کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است. برخی از [[رجالیان]] همچون مرحوم اردبیلی و [[آیت‌الله خویی]]، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که [[شیخ طوسی]] در [[رجال طوسی|رجال]] خود در اصحاب امام صادق{{ع}} از او یاد کرده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>. احتمالاً پدر بشر، [[ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی]] باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و [[رجالیان اهل سنت]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>"قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>.
ب. منابع [[سنّی]]: لسان [[المیزان]]، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.</ref>، در یک [[سند روایت]] [[تفسیر کنز الدقائق]] و به گزارش از [[تهذیب الأحکام]] آمده است:


{{متن حدیث|مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ بَشِيرٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي غُفَيْلَةَ اَلْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ كَثِيرٍ اَلرَّقِّيِّ عَنْ بِشْرِ بْنِ أَبِي غَيْلاَنَ اَلشَّيْبَانِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ ذَبَائِحِ اَلْيَهُودِ وَ اَلنَّصَارَى وَ اَلنُّصَّابِ قَالَ فَلَوَى شِدْقَهُ<ref>فیض کاشانی در توضیح روایت نوشته است: {{عربی|الشدق جانب الفم و لعله أراد{{ع}} بیوم ما یوم رفع التقیة و ظهور دولة الحق}}. (الوافی، ج۹، ص۲۶۱).</ref> وَ قَالَ كُلْهَا إِلَى يَوْمٍ مَا}}<ref>تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 536.</ref>
[[مذهب]] و [[گرایش]] [[اعتقادی]] بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از [[اتهام]] [[رجالیان سنی]] به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از [[راویان]] [[شیعی]] بوده باشد. [[علامه مامقانی]] که همه راویان مذکور در [[رجال الطوسی]] را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. [[آیت‌الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>. [[فقها]] در کتاب‌های [[فقهی]] خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.


==شرح حال [[راوی]]==
[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی بشر از [[راویان مهمل]] شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری ج۴]]، ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.</ref>.
مرحوم [[اردبیلی]] و [[آیت الله خویی]] راوی یادشده را با بشر بن أبی غیلان<ref>در ضبط بشر اختلاف است: در بعضی نسخ یسر، بشیر و بشار هم ضبط شده است. (معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۰۸، ش۱۶۹۹، ص۲۱۴، ش۱۷۱۷ و ص۲۱۹، ش۱۷۳۰).</ref> که در [[رجال الطوسی]] در [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} عنوان شده، [[متحد]] دانسته‌اند<ref>رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>.
 
از [[رجالیان]] قدمای [[شیعه]]، تنها [[شیخ طوسی]] از راوی با عنوان بشر بن أبی غیلان الکوفی یاد کرده است<ref>{{عربی|بسر: بضم الباء الموحدة، و سکون السین المهملة، و الراء المهملة. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۱۸۴، ش۲۹۸۰).</ref> و از رجالیان سنّی، [[ابن حجر عسقلانی]] یک بار با عنوان {{عربی|"بسر<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶.</ref> بن أبي غيلان مولى بني‌شيبان من شيوخ الشيعة قاله الدارقطني وابن مأكولا"}}<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۳۱.</ref> و بار دیگر با عنوان {{عربی|"بشر بن أبي غيلان الكوفي؛ ذكره الطوسي في رجال الشيعة من الرواة عن جعفر الصادق{{ع}}"}} از [[راوی]] یاد کرده است.
 
چون نام راوی فقط در سند همین [[روایت]] واقع شده و روایت دیگری از او گزارش نشده و در [[کتاب‌های رجالی]] نیز تنها [[شیخ طوسی]] و [[ابن حجر]] به ذکر نام راوی بسنده کردند، اطلاعاتی از شرح حال وی در دست نیست، جز اینکه از عبارت شیخ طوسی و ابن حجر برداشت می‌شود که وی از [[راویان]] [[کوفی]]، و منسوب به [[قبیله]] [[بکر بن وائل]] بوده است، از این رو به الشیبانی وصف شده است<ref>سمعانی: {{عربی|الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل...}}. (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).</ref>.
 
احتمالاً ابو غیلان پدر بشر یعنی [[سعد بن طالب ابو غیلان الشیبانی الکوفی]] باشد که شیخ طوسی در [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} از وی نام برده<ref>رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.</ref> و در [[رجال اهل سنت]] نیز عنوان شده است<ref>لسان المیزان، ج۳، ص۱۷، ش۶۱.</ref> و بعضی از [[رجالیان سنی]] او را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کرده‌اند<ref>{{عربی|"قال الفلاس: یفرط فی التشیع"}}. (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).</ref>. همچنین در [[اسناد روایات]] با عنوان‌های سعد بن طالب ابو غیلان، ابو غیلان سعد بن طالب، ابو غیلان سعد بن طالب الشیبانی و سعد بن طالب روایت کرده است.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 537-538.</ref>
 
==[[طبقه راوی]]==
[[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] راوی روشن نیست. در روایت یاد شده، از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده و شیخ طوسی هم از ایشان در اصحاب امام صادق{{ع}} نام برده است<ref>ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.</ref>.
 
[[آیت الله بروجردی]]، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است<ref>ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 538.</ref>
 
==[[استادان]] و [[شاگردان راوی]]==
از استادان و شاگردان راوی اطلاعی وجود ندارد و از روایت یادشده فقط به دست می‌آید که وی محضر [[امام صادق]]{{ع}} را [[ادراک]]، و [[داود بن کثیر]] الرّقی از ایشان [[روایت]] کرده است.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 539.</ref>
 
==[[مذهب]] [[راوی]]==
مذهب و [[گرایش]] [[اعتقادی]] راوی ناشناخته است؛ لکن [[علامه مامقانی]] که همه [[راویان]] مذکور در [[رجال]] الطوسی را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح می‌کند - [[بشر بن ابی‌غیلان]] را از راویان امامی به شمار آورده است<ref>{{عربی|فظاهره کونه إمامیا}}. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).</ref>. دیدگاه علامه مامقانی درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است.
 
چنان که گذشت، رجالیانی از [[اهل سنت]]، پدر راوی (ابو غیلان) را به [[افراط]] در [[تشیع]] متهم کردند و از این می‌‌توان استظهار کرد که بشر بن ابی غیلان از راویان [[شیعی]] بوده باشد.
 
'''یادآوری:''' [[فقها]] در کتاب‌های فقهیشان به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه [[اهل کتاب]] دلالت دارد<ref>{{عربی| فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم}}. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).</ref>، بر [[تقیه]] حمل کرده‌اند<ref>ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 539.</ref>
 
==جایگاه [[حدیثی]] راوی==
علامه مامقانی، بشر بن ابی غیلان را از [[راویان مجهول]] به شمار آورده است<ref>تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.</ref>؛ ولی وی از راویان مهمل شمرده می‌شود و قدما به [[روایات]] [[راویان مهمل]] عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به [[راویان ممدوح]] می‌دانستند.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 539-540.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۷

آشنایی اجمالی

بشر بن ابی‌غیلان شیبانی (یا: بشیر بن ابی‌غیلان الشیبانی)[۱]، راوی کوفی و منسوب به قبیله بکر بن وائل[۲]، از اصحاب امام صادق(ع) است[۳]. وی در روایتی که محمد بن احمد بن یحیی از سهل بن زیاد از احمد بن بشیر از حسن بن ایوب بن ابی‌غفیله از داوود بن کثیر رقی از او نقل کرده، از امام صادق(ع) درباره ذبائح یهود و نصاری و نصّاب سؤال نموده است[۴]. بشر تنها از امام صادق(ع) روایت کرده و استاد دیگری برای او شناخته نشده است. وی دارای شاگردانی نیز بوده که از میان ایشان داوود بن کثیر الرّقی از او روایت نموده است. برخی از رجالیان همچون مرحوم اردبیلی و آیت‌الله خویی، «بشیر بن ابی‌غیلان» را با «بشر بن ابی غیلان» که شیخ طوسی در رجال خود در اصحاب امام صادق(ع) از او یاد کرده، متحد دانسته‌اند[۵]. احتمالاً پدر بشر، ابوغیلان سعد بن طالب شیبانی کوفی باشد که شیخ طوسی در اصحاب امام صادق(ع) از وی نام برده[۶] و رجالیان اهل سنت او را به افراط در تشیع متهم کرده‌اند[۷].

مذهب و گرایش اعتقادی بشر به‌طور قطع معلوم نیست، ولی از اتهام رجالیان سنی به پدر او مبنی بر افراط در تشیع می‌توان استظهار کرد که وی از راویان شیعی بوده باشد. علامه مامقانی که همه راویان مذکور در رجال الطوسی را امامی می‌داند - مگر در موردی که به مذهبش تصریح شده باشد - بشر را از راویان امامی به شمار آورده است[۸]، اما این دیدگاه درست نیست؛ زیرا موضوع رجال الطوسی اعم از امامی و غیر امامی است. آیت‌الله بروجردی، بشر بن ابی غیلان را در طبقه پنجم از راویان قرار داده است[۹]. فقها در کتاب‌های فقهی خود به روایت یادشده پرداخته و آن را که بر جواز ذبیحه اهل کتاب دلالت دارد[۱۰]، بر تقیه حمل کرده‌اند[۱۱].

تاریخ ولادت و وفات بشر معلوم نیست. علامه مامقانی وی را از راویان مجهول به شمار آورده است[۱۲]؛ ولی بشر از راویان مهمل شمرده می‌شود و قدما به روایات راویان مهمل عمل می‌کردند؛ زیرا آنها را ملحق به راویان ممدوح می‌دانستند[۱۳].

منابع

پانویس

  1. ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۴۴، ش۷۷۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۷۷، ش۷۱۲؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۴؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۱، ش۹۱۷؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ۱۷۳۰؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۲۰۹۸؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۶۵؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۲۰، ش۱۱۰۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۱۹، ش۱۷۳۰؛ زبدة المقال، ج۱، ص۲۲۱. ب. منابع سنّی: لسان المیزان، ج۲، ص۱۴، ش۴۶، ص۳۱.
  2. سمعانی: الشَّیبانی: بفتح الشین المعجمة و سکون الیاء المنقوطة باثنتین من تحتها و الباء الموحدة بعدها و فی آخرها النون، هذه النسبة إلی شیبان، و هی قبیلة معروفة فی بکر بن وائل، و هو شیبان بن ذهل.... (الأنساب (سمعانی)، ج۸، ص۱۹۸، ش۲۴۰۸).
  3. ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.
  4. تفسیر کنز الدقائق، ج۴، ص۴۳۶ به گزارش از تهذیب الأحکام، ج۹، ص۷۰، ح۳۴.
  5. رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۳۲.
  6. رجال الطوسی، ص۲۱۲، ش۲۷۶۷.
  7. "قال الفلاس: یفرط فی التشیع". (میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۴، ش۳۱۱۸).
  8. فظاهره کونه إمامیا. (تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸).
  9. ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۱۵۷.
  10. فإن خبر بشر أیضاً من أخبار الجواز لکن قبل قیام القائم. (النجعه، ج۱۰، ص۱۷۳).
  11. ر.ک: مجمع الفائدة و البرهان، ج۱۱، ص۸۰؛ روضة المتقین، ج۷، ص۴۴۰.
  12. تنقیح المقال، ج۱۲، ص۲۳۴، ش۳۰۱۸.
  13. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص ۵۳۶ ـ ۵۴۰.