نافع بن اسود تمیمی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نافع بن اسود از [[شاعران]] علاقهمند به [[امیرمؤمنان]]{{ع}} و کنیهاش [[ابو محمد اسیدی]] و در [[جنگ صفین]] حضور داشت و اشعاری نیز در آن [[نبرد]] سروده است. | |||
[[نصر بن مزاحم]] مینویسد: هنگامی که [[مردم]] به [[مالک اشتر]] گفتند: [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[حکمیت]] را پذیرفته و به [[حکم]] [[قرآن]] [[راضی]] شده، و او را وادار به ترک [[جنگ]] و بازگشت به اردوگاه [[امام علی]]{{ع}} نمودند، | [[نصر بن مزاحم]] مینویسد: هنگامی که [[مردم]] به [[مالک اشتر]] گفتند: [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[حکمیت]] را پذیرفته و به [[حکم]] [[قرآن]] [[راضی]] شده، و او را وادار به ترک [[جنگ]] و بازگشت به اردوگاه [[امام علی]]{{ع}} نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این [[شعر]] را میخواند: | ||
- از من به [[حضرت علی]]{{ع}} [[درود]] و شادباش گویید که [[تحمل]] چنین کوه گرانی را به [[ضرورت]] پذیرفته است. | - از من به [[حضرت علی]]{{ع}} [[درود]] و شادباش گویید که [[تحمل]] چنین کوه گرانی را به [[ضرورت]] پذیرفته است. | ||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت}}؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.</ref>. | کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت}}؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.</ref>. | ||
[[نصر بن مزاحم]] مینویسد: [[نقل]] شده هنگامی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[ابو موسی اشعری]] را به [[دومة الجندل]] برای [[حکمیّت]] اعزام کرد، | [[نصر بن مزاحم]] مینویسد: [[نقل]] شده هنگامی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[ابو موسی اشعری]] را به [[دومة الجندل]] برای [[حکمیّت]] اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است<ref>وقعة صفین، ص۵۳۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۳۶۸.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۴ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۲
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
نافع بن اسود از شاعران علاقهمند به امیرمؤمنان(ع) و کنیهاش ابو محمد اسیدی و در جنگ صفین حضور داشت و اشعاری نیز در آن نبرد سروده است.
نصر بن مزاحم مینویسد: هنگامی که مردم به مالک اشتر گفتند: امیرالمؤمنین(ع) حکمیت را پذیرفته و به حکم قرآن راضی شده، و او را وادار به ترک جنگ و بازگشت به اردوگاه امام علی(ع) نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این شعر را میخواند:
- از من به حضرت علی(ع) درود و شادباش گویید که تحمل چنین کوه گرانی را به ضرورت پذیرفته است.
- وی بارگاه اسلام را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد پست برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.
- گویی هنگام نابودی قبّه اسلام پیامبری با سنتهایی نزد ما باز آمد و به نوسازی پرداخت[۱].
نصر بن مزاحم مینویسد: نقل شده هنگامی که امیرالمؤمنین(ع)، ابو موسی اشعری را به دومة الجندل برای حکمیّت اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است[۲].[۳]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ ألا أبلغا عتی علیا تحیة *** فقد قبل الصماء لما استقلت بنی قبة الإسلام بعد انهدامها *** و قامت علیه قصرة فاستقرت کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.
- ↑ وقعة صفین، ص۵۳۳.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۳۶۸.