بندگی خدا در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد) |
جز (جایگزینی متن - 'بزرگی' به 'بزرگی') |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ}}<ref>«خداوند بندهای زرخرید را مثل میزند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref>. | {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ}}<ref>«خداوند بندهای زرخرید را مثل میزند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref>. | ||
[[عبد]] و بندۀ [[انسان]] از نظر ریشه لغوی با [[عبد الله]] و بنده [[خدا]] متفاوت است. در [[زبان عربی]] از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمیشود؛ ولی از [[عبد خدا]] به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغههای فعلی مشتق شدهاند<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.</ref>. عبد، مملوک و رقبه طبقه | [[عبد]] و بندۀ [[انسان]] از نظر ریشه لغوی با [[عبد الله]] و بنده [[خدا]] متفاوت است. در [[زبان عربی]] از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمیشود؛ ولی از [[عبد خدا]] به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغههای فعلی مشتق شدهاند<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.</ref>. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از [[جامعه]] آن روز را تشکیل میدادند که به [[دلیل]] جنگهای بسیار آن دوره به [[اسارت]] درآمده، به عنوان برده، تملک و [[خرید و فروش]] میشدند.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۰۷-۴۰۸.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۲۰ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۱۴
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل بندگی خدا (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
بنده، مملوک[۱]، برده. در مقابل حُرّ و آزاد[۲].
﴿ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ﴾[۳].
عبد و بندۀ انسان از نظر ریشه لغوی با عبد الله و بنده خدا متفاوت است. در زبان عربی از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمیشود؛ ولی از عبد خدا به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغههای فعلی مشتق شدهاند[۴]. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از جامعه آن روز را تشکیل میدادند که به دلیل جنگهای بسیار آن دوره به اسارت درآمده، به عنوان برده، تملک و خرید و فروش میشدند.[۵]
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۰۵.
- ↑ ابنمنظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۷۰.
- ↑ «خداوند بندهای زرخرید را مثل میزند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۰۷-۴۰۸.