بنی مدلج: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۸: خط ۸:


==مقدمه==
==مقدمه==
آنان با ۴ تیره همعرض خود شَنوق، شنظیر، [[تیم]] و [[بنو عمرو]] [[قبیله]] بزرگ‌‌تر [[مرة ‌‌بن‌‌ عبد مناة ‌‌بن کنانه]] را ‌‌تشکیل می‌‌دهند،<ref>جمهره النسب، ص ۱۵۸؛ النسب، ص ۲۲۲؛ انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۴.</ref>چنان که بنی‌‌مدلج از ۴ زیر شاخه کوچک‌‌تر به نامهای [[بنوعمرو]]، [[بنوتیم]]، بنوحارث و بنووقاص تشکیل شده است.<ref>جمهره النسب، ص ۱۵۸؛ انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۴.</ref> [[منسوبان]] به این قبیله را مُدْلِجی گویند.<ref>الانساب، ج ۵، ص ۲۳۲.</ref> هرچند [[ابن اثیر]] <ref>اللباب، ج ۳، ص ۱۸۳.</ref> این انتساب را منحصر به بنی‌‌مدلج از تیره‌‌های کنانه ندانسته و منسوبان به مُدلج‌‌ بن میزن از تیره‌‌های سعد هُذیم را نیز با نسبت مدلجی یاد کرده؛ اما تیره اخیر چندان شناخته شده نیست و افراد مشهوری بدان منسوب نیستند، چنان‌‌که مدلج نام چندین قبیله کوچک دیگر نیز ذکر شده که [[شهرت]] و اعتبار بنی‌‌ مدلج بن مره را ندارند<ref> معجم قبائل العرب، ج ۳، ص ۱۰۶۱.</ref>.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی مُدْلِج (مقاله)|مقاله «بنی مُدْلِج»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>
[[بنی‌مدلج]] از [[قبایل]] [[کنانی]] و زیر شاخه‌های [[قریش]] بودند که در مناطقی میان [[مکه]] و [[مدینه]] سکونت داشتند. از ویژگی‌های بارز بنی‌مدلج در میان [[قبایل عرب]] می‌توان به مهارت در قیافه‌شناسی، [[شناسایی]] رد پا و اصالت [[زبان عربی]] رایج میان آنها اشاره کرد. [[رسول خدا]]{{صل}} در [[غزوه]] ذوالعُشَیره در پی تعقیب [[کاروان تجاری قریش]] وارد ذوالعشیره از مناطق مسکونی بنی ‌مدلج شده و با آنان [[پیمان]] [[صلح]] و عدم تعرض بست، و تا سال نهم که آیاتی ابتدایی [[سوره توبه]] نازل شد ادامه داشت.
 
بنی‌مدلج در [[جاهلیت]] از جایگاهی مناسب در میان قریش برخوردار بوده و از امتیاز حُمس بهره‌مند بودند، [[اهل]] حمس کسانی بودند که بر اثر [[تعصب]] و اهتمام فراوان در [[مناسک]] [[حج]] به این نام مشهور شده بودند و برای خود عاداتی ویژه مثل: ترک وقوف در [[عرفات]] و عریان [[طواف]] کردن داشتند و برای قبایلی غیر حمسی نیز احکامی ویژه چون [[حرمت]] خوردن غذایی که از بیرون [[حرم]] به درون می‌آوردند یا [[وجوب]] طواف در [[لباس]] فراهم شده در حرم، [[جعل]] کرده بودند.  
 
بعد از [[پیامبر]]{{صل}} مدلجیان [[نافرمانی]] و [[شورش]] کرده و با [[حکومت]] مدینه [[همراهی]] نکردند ولی در نهایت [[تسلیم]] شده و [[مسلمانان]] را در [[فتوحات اسلامی]] همراهی کردند.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی مُدْلِج (مقاله)|مقاله «بنی مُدْلِج»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>


==[[موقعیت]]، ویژگی‌ها و [[آداب]] [[جاهلی]]==
==[[موقعیت]]، ویژگی‌ها و [[آداب]] [[جاهلی]]==

نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۱۹

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

بنی‌مدلج از قبایل کنانی و زیر شاخه‌های قریش بودند که در مناطقی میان مکه و مدینه سکونت داشتند. از ویژگی‌های بارز بنی‌مدلج در میان قبایل عرب می‌توان به مهارت در قیافه‌شناسی، شناسایی رد پا و اصالت زبان عربی رایج میان آنها اشاره کرد. رسول خدا(ص) در غزوه ذوالعُشَیره در پی تعقیب کاروان تجاری قریش وارد ذوالعشیره از مناطق مسکونی بنی ‌مدلج شده و با آنان پیمان صلح و عدم تعرض بست، و تا سال نهم که آیاتی ابتدایی سوره توبه نازل شد ادامه داشت.

بنی‌مدلج در جاهلیت از جایگاهی مناسب در میان قریش برخوردار بوده و از امتیاز حُمس بهره‌مند بودند، اهل حمس کسانی بودند که بر اثر تعصب و اهتمام فراوان در مناسک حج به این نام مشهور شده بودند و برای خود عاداتی ویژه مثل: ترک وقوف در عرفات و عریان طواف کردن داشتند و برای قبایلی غیر حمسی نیز احکامی ویژه چون حرمت خوردن غذایی که از بیرون حرم به درون می‌آوردند یا وجوب طواف در لباس فراهم شده در حرم، جعل کرده بودند.

بعد از پیامبر(ص) مدلجیان نافرمانی و شورش کرده و با حکومت مدینه همراهی نکردند ولی در نهایت تسلیم شده و مسلمانان را در فتوحات اسلامی همراهی کردند.[۱]

موقعیت، ویژگی‌ها و آداب جاهلی

بنی مدلج در عصر رسول خدا(ص)

بنی مدلج پس از رسول خدا(ص)

جستارهای وابسته

منابع

پانویس