رحمة: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
جز (جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
آنچه در [[قرآن کریم]] به عنوان [[رحمت]] وارد شده، غالباً اِنعام و [[عفو]] [[الهی]] نسبت به [[بندگان]] است. [[رحمن]] و [[رحیم]] از [[اسمای الهی]] هستند که هر دو ریشه در "رحم" دارند. | آنچه در [[قرآن کریم]] به عنوان [[رحمت]] وارد شده، غالباً اِنعام و [[عفو]] [[الهی]] نسبت به [[بندگان]] است. [[رحمن]] و [[رحیم]] از [[اسمای الهی]] هستند که هر دو ریشه در "رحم" دارند. | ||
[[قرآن کریم]] بر | [[قرآن کریم]] بر رحم و [[رحمت]] [[انسانها]] به یکدیگر تأکید دارد: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}}<ref>«محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با ویاند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.</ref>. این [[آیه شریفه]] از لحاظ مفهوم مترادف [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ}}<ref>«در برابر مؤمنان خاکسار و در برابر کافران دشوارند» سوره مائده، آیه ۵۴.</ref> است. | ||
{{متن قرآن|رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}} یعنی در میان [[مؤمنان]] [[دوستی]]، [[مهربانی]] و [[عطوفت]] [[حاکم]] است<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۲۶، ص۲۰۹.</ref>. این [[ارتباط قلبی]] نزدیک و [[مودّت]] موجب [[استحکام]] و [[استواری]] در [[وحدت]] و [[همبستگی]] [[جامعه]] [[مؤمنان]] است. | {{متن قرآن|رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}} یعنی در میان [[مؤمنان]] [[دوستی]]، [[مهربانی]] و [[عطوفت]] [[حاکم]] است<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۲۶، ص۲۰۹.</ref>. این [[ارتباط قلبی]] نزدیک و [[مودّت]] موجب [[استحکام]] و [[استواری]] در [[وحدت]] و [[همبستگی]] [[جامعه]] [[مؤمنان]] است. | ||
نسخهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۰
مقدمه
مهربانی، نازک دلی[۱]، مرحمت، نعمت، لطف و احسان، گذشت[۲]. اصل آن "رَحم" به معنای رقّت، عطوفت، رأفت[۳].
﴿مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ﴾[۴].
آنچه در قرآن کریم به عنوان رحمت وارد شده، غالباً اِنعام و عفو الهی نسبت به بندگان است. رحمن و رحیم از اسمای الهی هستند که هر دو ریشه در "رحم" دارند.
قرآن کریم بر رحم و رحمت انسانها به یکدیگر تأکید دارد: ﴿وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ﴾[۵]. این آیه شریفه از لحاظ مفهوم مترادف آیه شریفه: ﴿أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ﴾[۶] است.
﴿رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ﴾ یعنی در میان مؤمنان دوستی، مهربانی و عطوفت حاکم است[۷]. این ارتباط قلبی نزدیک و مودّت موجب استحکام و استواری در وحدت و همبستگی جامعه مؤمنان است.
در فرهنگ سیاسی، اشتراک در امیال و عواطف و اتحاد در افکار و تمایلات فقط محدود به مشارکت در غم و شادی نیست؛ بلکه مستلزم تلاش در جهت کمک به یکدیگر نیز میباشد که به آن همدلی و همنوایی نیز میگویند[۸].[۹]
منابع
پانویس
- ↑ ابنمنظور، لسان العرب، ج۱۲، ص۲۳۰.
- ↑ محمود سرمدی، «رحمت»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۱، ص۱۱۰۱-۱۱۰۲.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۹۸.
- ↑ «محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با ویاند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.
- ↑ «محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با ویاند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.
- ↑ «در برابر مؤمنان خاکسار و در برابر کافران دشوارند» سوره مائده، آیه ۵۴.
- ↑ وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۲۶، ص۲۰۹.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۱۹.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۰۲-۳۰۳.