عمران کلبی

عمران کلبی از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: عمران کلبی در تاریخ اسلامی - عمران کلبی در معارف و سیره حسینی - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

نویسنده تذکرة الشهدا از ابومخنف نقل کرده که پس از شهادت عمیر بن مطاع، از شهدای کربلا، جوانی که او و مادرش توسط امام حسین(ع) مسلمان شده بودند، به میدان رفت. او نقل کرده که نام این جوان «عمران کلبی»عمران کلبی بود و این رجز را خواند:

اِنْ تنْکِرُوني فَاَنَا ابْنُ الکَلْبِ		عَبْلُ الذِّراعَیْنِ شَدیدُ الضَّربِ
لا ارْهَبُ الْمَوْتَ بِدار الْحَرْبِ		اَفُوزُ بِالْجَنَّةِ یَوْمَ الْکَرْبِ
اِنّي غُلامٌ واثِقٌ بِرَبّي		حَسَبي بِهِ مَوْلایَ فَهُوَ حَسْبي

اگر مرا نمی‌شناسید من فرزند کلبم با بازوانی قوی و ضربتی سخت؛ در میدان جنگ، از مرگ نمی‌هراسم [و] با رفتن به بهشت، در روز سخت، رستگار خواهم شد؛ من جوانی هستم که به خدای خویش اعتماد دارم او مولای من است و مرا کفایت می‌کند.

سپس بر لشکر عمر بن سعد حمله کرد و جنگید تا چهل تن از نیروهای دشمن را به هلاکت رساند و خود نیز شهید شد. دشمن سَرش را از تن جدا کرد و به سوی سپاه حسین(ع) پرتاب نمود.

منابع

1. جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا