نافع بن اسود تمیمی

نافع بن اسود تمیمی از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: نافع بن اسود تمیمی در تاریخ اسلامی - نافع بن اسود تمیمی در تراجم و رجال - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

نافع بن اسود از شاعران علاقه‌مند به امیرمؤمنان(ع) و کنیه‌اش ابو محمد اسیدی و در جنگ صفین حضور داشت و اشعاری نیز در آن نبرد سروده است.

نصر بن مزاحم می‌نویسد: هنگامی که مردم به مالک اشتر گفتند: امیرالمؤمنین(ع) حکمیت را پذیرفته و به حکم قرآن راضی شده، و او را وادار به ترک جنگ و بازگشت به اردوگاه امام علی(ع) نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این شعر را می‌خواند:

- از من به حضرت علی(ع) درود و شادباش گویید که تحمل چنین کوه گرانی را به ضرورت پذیرفته است.

- وی بارگاه اسلام را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد پست برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.

- گویی هنگام نابودی قبّه اسلام پیامبری با سنت‌هایی نزد ما باز آمد و به نوسازی پرداخت.

نصر بن مزاحم می‌نویسد: نقل شده هنگامی که امیرالمؤمنین(ع)، ابو موسی اشعری را به دومة الجندل برای حکمیّت اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است.

منابع

• ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲