بحث:آخر الزمان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
== آخرالزمان از دیدگاه ادیان ==
بنیان‌‏های کلی [[باور]] به این دوران را همه [[مذاهب]] و گروه‏های بزرگ [[اسلامی]] پذیرفته‏‌اند، ولی در راستای [[وابستگی]] این دگرگونی‌‏ها به ظهور و [[قیام]] [[امام مهدی|حضرت مهدی موعود]] {{ع}} و نیز ویژگی‏‌های شخص آن [[مصلح جهانی]]، دیدگاه‏‌های ناهمگونی پدید آمده است.
[[شیعه]] دوازده ‏امامی، با بهره‌‏گیری از آموزه‌‏های [[پیشوایان]] [[معصوم]] {{عم}} [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} را [[موعود]] امت‏ها و [[حکومت]] ایشان را [[نیکوترین]] فرجام زندگانی انسان‏‌ها بر [[زمین]] می‌‏داند. در این نگاه، با ظهور [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}، افزون بر بهره‌‏مندی [[مردمان]] آن دوران، برخی از نیک‏ترین و صالح‏ترین و نیز بدترین و تبه‏کارترین انسان‏‌ها که پیشتر از [[دنیا]] رفته‏‌اند، به [[دنیا]] بازمی‌‏گردند، تا شایستگان، از برپایی [[حکومت]] [[عدل و قسط]] شادمان، و [[تبهکاران]]، از آن [[عدل]] [[جهانی]] آزرده ‏خاطر گردند و [[دنیا]]، همچنان بر مدار [[دادگری]] خواهد گشت، تا [[زندگی]] [[دنیایی]] پایان یابد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۵ ـ ۲۳.</ref>.
== آخر الزمان در فرهنگ‌نامه [[دینی]] ==
== آخر الزمان در فرهنگ‌نامه [[دینی]] ==
آخرین بخش از دوران [[حیات]] [[انسان‌ها]] که پیش از پایان [[عمر]] [[جهان]] و [[برپایی قیامت]] است. در [[روایات]]، به دوره [[قبل از ظهور امام زمان]] {{ع}} گفته می‌شود. از آنجا که [[حکومت جهانی حضرت مهدی]] {{ع}} برای برپایی [[عدالت]] و [[اجرای دین]] در سطح [[جهان]] است، طبعاً با [[مفاسد]] [[مبارزه]] خواهد کرد تا [[جهان]] [[اصلاح]] شود. طبق [[روایات]]، در آن دوره، [[مفاسد]] و [[گناهان]] فراگیر شده، فتنه‌های گوناگون در همه جا پیش می‌آید و فسادهای [[اخلاقی]]، [[اقتصادی]]، [[سیاسی]] و [[انحطاط]] وضع [[روحی]] [[مردم]]، شرایط را برای ظهور آن [[نجات‌بخش]] فراهم می‌سازد.
آخرین بخش از دوران [[حیات]] [[انسان‌ها]] که پیش از پایان [[عمر]] [[جهان]] و [[برپایی قیامت]] است. در [[روایات]]، به دوره [[قبل از ظهور امام زمان]] {{ع}} گفته می‌شود. از آنجا که [[حکومت جهانی حضرت مهدی]] {{ع}} برای برپایی [[عدالت]] و [[اجرای دین]] در سطح [[جهان]] است، طبعاً با [[مفاسد]] [[مبارزه]] خواهد کرد تا [[جهان]] [[اصلاح]] شود. طبق [[روایات]]، در آن دوره، [[مفاسد]] و [[گناهان]] فراگیر شده، فتنه‌های گوناگون در همه جا پیش می‌آید و فسادهای [[اخلاقی]]، [[اقتصادی]]، [[سیاسی]] و [[انحطاط]] وضع [[روحی]] [[مردم]]، شرایط را برای ظهور آن [[نجات‌بخش]] فراهم می‌سازد.


به نشانه‌هایی که در [[احادیث]]، از اوضاع [[مردم]] و زندگی‌ها اشاره شده، "علائم [[آخرالزمان]]" گویند و مؤلفانی هم به تألیف کتاب‌هایی پیرامون [[آخرالزمان]] بر مبنای [[روایات اسلامی]] پرداخته‌اند و به [[مؤمنان]] توصیه کرده‌اند که در آن روزگار سخت و [[فاسد]]، [[دین]] و [[اخلاق]] خود را [[حفظ]] کنند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۳.</ref>.
به نشانه‌هایی که در [[احادیث]]، از اوضاع [[مردم]] و زندگی‌ها اشاره شده، "علائم [[آخرالزمان]]" گویند و مؤلفانی هم به تألیف کتاب‌هایی پیرامون [[آخرالزمان]] بر مبنای [[روایات اسلامی]] پرداخته‌اند و به [[مؤمنان]] توصیه کرده‌اند که در آن روزگار سخت و [[فاسد]]، [[دین]] و [[اخلاق]] خود را [[حفظ]] کنند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۳.</ref>.
== پایان [[تاریخ]] در موعودنامه ==
[[انسان]] با توجه به طبع جستجوگرش، همواره به سرانجام [[دنیا]] می‌اندیشیده است. همه [[ادیان الهی]] و بیشتر مکاتب بشری درباره [[پایان تاریخ]] اظهارنظر کرده‌اند. در همه پیشگویی‌های مربوط‍‌ به آخر الزمان، خبرهای نگران‌کننده‌ای وجود دارد، ولی اغلب بر این امر اتفاق دارند که پایان کار [[بشر]]، روشن و [[امیدوارکننده]] است. در متون زرتشتی به صراحت از دوره طلایی [[بشر]] در [[پایان جهان]] یاد شده که به [[آشوب‌ها]] و بلاهای بسیار مسبوق می‌گردد و با ظهور [[سوشیانس]] (واپسین [[منجی]]) محقق می‌شود. در [[ادیان]] ابراهیمی، بیش از [[آیین‌ها]] و مکاتب دیگر بر دوره طلایی [[بشر]] در [[پایان تاریخ]]، تأکید شده است. در [[عهد عتیق]]، برقراری [[سعادت]] و [[عدالت]] در سراسر [[جهان]] [[پیش بینی]] شده که به وسیله "[[ماشیح]]" محقق می‌شود. در [[عهد]] [[جدید]] نیز به این مطلب پرداخته شده است. در [[مکاشفه]] [[یوحنّا]] نیز به [[برقراری صلح]] و [[آرامش]] [[جهان]] در پایان آن اشاره شده است. دیدگاه [[قرآن]] نیز درباره سرانجام [[بشر]]، خوش‌بینانه است و در آن، پایان [[دنیا]] روشن و سعادت‌آمیز دانسته شده است<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۹۱.</ref>.


== [[فساد در آخرالزمان]] ==
== [[فساد در آخرالزمان]] ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۷

آخرالزمان از دیدگاه ادیان

بنیان‌‏های کلی باور به این دوران را همه مذاهب و گروه‏های بزرگ اسلامی پذیرفته‏‌اند، ولی در راستای وابستگی این دگرگونی‌‏ها به ظهور و قیام حضرت مهدی موعود (ع) و نیز ویژگی‏‌های شخص آن مصلح جهانی، دیدگاه‏‌های ناهمگونی پدید آمده است.

شیعه دوازده ‏امامی، با بهره‌‏گیری از آموزه‌‏های پیشوایان معصوم (ع) حضرت مهدی (ع) را موعود امت‏ها و حکومت ایشان را نیکوترین فرجام زندگانی انسان‏‌ها بر زمین می‌‏داند. در این نگاه، با ظهور حضرت مهدی (ع)، افزون بر بهره‌‏مندی مردمان آن دوران، برخی از نیک‏ترین و صالح‏ترین و نیز بدترین و تبه‏کارترین انسان‏‌ها که پیشتر از دنیا رفته‏‌اند، به دنیا بازمی‌‏گردند، تا شایستگان، از برپایی حکومت عدل و قسط شادمان، و تبهکاران، از آن عدل جهانی آزرده ‏خاطر گردند و دنیا، همچنان بر مدار دادگری خواهد گشت، تا زندگی دنیایی پایان یابد[۱].

آخر الزمان در فرهنگ‌نامه دینی

آخرین بخش از دوران حیات انسان‌ها که پیش از پایان عمر جهان و برپایی قیامت است. در روایات، به دوره قبل از ظهور امام زمان (ع) گفته می‌شود. از آنجا که حکومت جهانی حضرت مهدی (ع) برای برپایی عدالت و اجرای دین در سطح جهان است، طبعاً با مفاسد مبارزه خواهد کرد تا جهان اصلاح شود. طبق روایات، در آن دوره، مفاسد و گناهان فراگیر شده، فتنه‌های گوناگون در همه جا پیش می‌آید و فسادهای اخلاقی، اقتصادی، سیاسی و انحطاط وضع روحی مردم، شرایط را برای ظهور آن نجات‌بخش فراهم می‌سازد.

به نشانه‌هایی که در احادیث، از اوضاع مردم و زندگی‌ها اشاره شده، "علائم آخرالزمان" گویند و مؤلفانی هم به تألیف کتاب‌هایی پیرامون آخرالزمان بر مبنای روایات اسلامی پرداخته‌اند و به مؤمنان توصیه کرده‌اند که در آن روزگار سخت و فاسد، دین و اخلاق خود را حفظ کنند[۲].

فساد در آخرالزمان

مردم آخر الزمان

شامل مباحتی همچون:

  1. امت اسلام در آخر الزمان؛
  2. حالات مردم در آخر الزمان؛
  3. روابط مردم در آخر الزمان؛
    1. رابطه انسان با پدر و مادر در این دوره؛
    2. روابط همسایگان در این دوره؛
  4. دین مردم در آخر الزمان؛
    1. دین داری در این دوره؛
    2. حج مسلمانان در این دوره.

پانویس

بازگشت به صفحهٔ «آخر الزمان».