امام سجاد از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۶

مقدمه

شافعی، امام سجاد(ع) را فقیه‌ترین اهل مدینه^[۱]، محمد بن سعد حضرت را مورد اعتماد، امین، عالی‌مقام، پرهیزگار و نقل کننده احادیث بسیار^[۲] و ابن جوزی آن امام را «سید الفقهاء»^[۳] معرفی کرده است. ابن عساکر دمشقی^[۴]، ابن حجر عسقلانی^[۵]، ذهبی^[۶] و برخی دیگر از نویسندگان، مقام علمی امام سجاد(ع) را ستوده‌اند. فضل و علم امام زین العابدین(ع) چندان آشکار بود که حتی دشمنان نیز بدان اقرار می‌کردند. یزید بن معاویه علم آن حضرت را ستود^[۷] و عبدالملک بن مروان با دیدن آثار سجود و عبادت در امام(ع)، ضمن تمجید فراوان، ایشان را صاحب فضل دانست و گفت: در فضل و علم و دین‌داری به جایی رسیده‌ای که پیش از تو کسی جز نیاکانت بدان نرسیده‌اند^[۸].

امام سجاد(ع) همچون دیگر ائمه(ع) امانت‌دار علوم انبیای الهی بود و در بالاترین جایگاه علمی قرار داشت. آن حضرت در این‌باره فرمود: پس از رحلت پیامبر(ص)، اهل بیت او، وارثان و امینان خداوند در زمین هستند، علم منایا و بلایا (علم به سرنوشت و مقدرات انسان‌ها)، علم نسب، نام شیعیان و پدرانشان همه در نزد ماست^[۹]. بر همین اساس، جاحظ^[۱۰] و نووی^[۱۱] از دانشمندان اهل سنت معتقدند مسلمانان با وجود اختلاف عقیده و افکار، همگی بر عظمت و فضل علی بن الحسین(ع) اتفاق نظر دارند^[۱۲].

منابع

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش اول ج۲

پانویس

↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۴.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۲۲.
↑ ابن جوزی، تذکرة الخواص، ج۲، ص۴۱۲.
↑ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۱، ص۳۶۲.
↑ ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۶۹۱.
↑ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۹۸.
↑ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۳۸.
↑ سید بن طاووس، فتح الأبواب، ص۱۷۰.
↑ صفار، بصائر الدرجات، ص۱۴۰.
↑ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۱۹۴.
↑ حکیم، اعلام الهدایة، ص۲۵ به نقل از: نووی، تهذیب اللغات و الاسماء، ج۱، ص۳۴۳.
↑ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش اول ج۲، ص۱۸۵.

[1] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۴.

[2] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۲۲.

[3] ابن جوزی، تذکرة الخواص، ج۲، ص۴۱۲.

[4] ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۱، ص۳۶۲.

[5] ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۶۹۱.

[6] ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۹۸.

[7] ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۳۸.

[8] سید بن طاووس، فتح الأبواب، ص۱۷۰.

[9] صفار، بصائر الدرجات، ص۱۴۰.

[10] ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۱۹۴.

[11] حکیم، اعلام الهدایة، ص۲۵ به نقل از: نووی، تهذیب اللغات و الاسماء، ج۱، ص۳۴۳.

[12] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش اول ج۲، ص۱۸۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 == مقدمه ==
-[[شافعی]]، [[امام سجاد]]{{ع}} را فقیه‌ترین [[اهل مدینه]]<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۴.</ref>، [[محمد بن سعد]] [[حضرت]] را مورد [[اعتماد]]، [[امین]]، عالی‌مقام، [[پرهیزگار]] و نقل کننده [[احادیث]] بسیار<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۲۲.</ref> و [[ابن جوزی]] آن [[امام]] را «[[سید الفقهاء]]»<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ج۲، ص۴۱۲.</ref> معرفی کرده است. [[ابن عساکر دمشقی]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۱، ص۳۶۲.</ref>، [[ابن حجر عسقلانی]]<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۶۹۱.</ref>، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۹۸.</ref> و برخی دیگر از نویسندگان، [[مقام علمی]] امام سجاد{{ع}} را ستوده‌اند. فضل و [[علم امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} چندان آشکار بود که حتی [[دشمنان]] نیز بدان [[اقرار]] می‌کردند. [[یزید بن معاویه]] [[علم]] آن حضرت را ستود<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۳۸.</ref> و [[عبدالملک بن مروان]] با دیدن آثار [[سجود]] و [[عبادت]] در امام{{ع}}، ضمن [[تمجید]] فراوان، ایشان را صاحب فضل دانست و گفت: در فضل و علم و [[دین‌داری]] به جایی رسیده‌ای که پیش از تو کسی جز نیاکانت بدان نرسیده‌اند<ref>سید بن طاووس، فتح الأبواب، ص۱۷۰.</ref>.
+[[شافعی]]، [[امام سجاد]]{{ع}} را فقیه‌ترین [[اهل]] [[مدینه]]<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۴.</ref>، [[محمد بن سعد]] حضرت را مورد اعتماد، [[امین]]، عالی‌مقام، [[پرهیزگار]] و نقل کننده [[احادیث]] بسیار<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۲۲.</ref> و [[ابن جوزی]] آن [[امام]] را «[[سید]] الفقهاء»<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ج۲، ص۴۱۲.</ref> معرفی کرده است. [[ابن عساکر]] دمشقی<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۱، ص۳۶۲.</ref>، [[ابن حجر عسقلانی]]<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۶۹۱.</ref>، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۹۸.</ref> و برخی دیگر از نویسندگان، مقام علمی امام [[سجاد]]{{ع}} را ستوده‌اند. فضل و [[علم امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} چندان آشکار بود که حتی [[دشمنان]] نیز بدان [[اقرار]] می‌کردند. [[یزید بن معاویه]] [[علم]] آن حضرت را ستود<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۳۸.</ref> و [[عبدالملک بن مروان]] با دیدن آثار [[سجود]] و [[عبادت]] در امام{{ع}}، ضمن [[تمجید]] فراوان، ایشان را صاحب فضل دانست و گفت: در فضل و علم و [[دین‌داری]] به جایی رسیده‌ای که پیش از تو کسی جز نیاکانت بدان نرسیده‌اند<ref>سید بن طاووس، فتح الأبواب، ص۱۷۰.</ref>.
-امام سجاد{{ع}} همچون دیگر [[ائمه]]{{عم}} [[امانت‌دار]] [[علوم]] [[انبیای الهی]] بود و در بالاترین [[جایگاه علمی]] قرار داشت. آن حضرت در این‌باره فرمود: پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}}، [[اهل بیت]] او، [[وارثان]] و امینان [[خداوند]] در [[زمین]] هستند، [[علم منایا و بلایا]] (علم به [[سرنوشت]] و مقدرات [[انسان‌ها]])، علم [[نسب]]، نام [[شیعیان]] و پدرانشان همه در نزد ماست<ref>صفار، بصائر الدرجات، ص۱۴۰.</ref>. بر همین اساس، [[جاحظ]]<ref>ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۱۹۴.</ref> و [[نووی]]<ref>حکیم، اعلام الهدایة، ص۲۵ به نقل از: نووی، تهذیب اللغات و الاسماء، ج۱، ص۳۴۳.</ref> از [[دانشمندان اهل سنت]] معتقدند [[مسلمانان]] با وجود [[اختلاف]] [[عقیده]] و [[افکار]]، همگی بر [[عظمت]] و فضل [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[اتفاق نظر]] دارند<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸۵.</ref>.
+امام سجاد{{ع}} همچون دیگر [[ائمه]]{{عم}} [[امانت‌دار]] [[علوم]] [[انبیای الهی]] بود و در بالاترین جایگاه علمی قرار داشت. آن حضرت در این‌باره فرمود: پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}}، [[اهل بیت]] او، [[وارثان]] و امینان [[خداوند]] در [[زمین]] هستند، [[علم منایا و بلایا]] (علم به [[سرنوشت]] و [[مقدرات]] [[انسان‌ها]])، علم نسب، نام [[شیعیان]] و پدرانشان همه در نزد ماست<ref>صفار، بصائر الدرجات، ص۱۴۰.</ref>. بر همین اساس، [[جاحظ]]<ref>ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۱۹۴.</ref> و نووی<ref>حکیم، اعلام الهدایة، ص۲۵ به نقل از: نووی، تهذیب اللغات و الاسماء، ج۱، ص۳۴۳.</ref> از دانشمندان اهل سنت معتقدند [[مسلمانان]] با وجود [[اختلاف]] [[عقیده]] و [[افکار]]، همگی بر عظمت و فضل [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[اتفاق نظر]] دارند<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص۱۸۵.</ref>.
 == منابع ==