مسجد الحرام در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
از مهمترین مسجدهای روی [[زمین]]، [[مسجد الحرام]] است. این [[مسجد]] که محیط بر [[کعبه]] و قبلهگاه [[مسلمانان]] است، بین [[مسلمین]] از جایگاه ویژهای برخوردار است. این مسجد در طول | از مهمترین مسجدهای روی [[زمین]]، [[مسجد الحرام]] است. این [[مسجد]] که محیط بر [[کعبه]] و قبلهگاه [[مسلمانان]] است، بین [[مسلمین]] از جایگاه ویژهای برخوردار است. این مسجد در طول تاریخ بعثت [[پیامبران الهی]] نیز از [[قداست]] و عظمت ویژهای برخوردار بوده است. و به [[نیکی]] از آن پاسداری میکردهاند. | ||
از آنجا که آغاز [[رسالت پیامبر اکرم]]{{صل}} از آنجا بوده و نیز همه مسلمانان به طرف آن [[نماز]] میگزارند، همچنان در نگاه مسلمین دارای عظمت است؛ به ویژه آنکه در برخی [[روایات]]، محل آغاز [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} یاد شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۴۷۶، ح ۵۰۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} در این باره فرمود: «همانا [[قائم]]، آنگاه که خروج کند، به مسجد الحرام داخل شده، در حالی که رو به کعبه کرده است به | از آنجا که آغاز [[رسالت پیامبر اکرم]]{{صل}} از آنجا بوده و نیز همه مسلمانان به طرف آن [[نماز]] میگزارند، همچنان در نگاه مسلمین دارای عظمت است؛ به ویژه آنکه در برخی [[روایات]]، محل آغاز [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} یاد شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۴۷۶، ح ۵۰۲.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} در این باره فرمود: «همانا [[قائم]]، آنگاه که خروج کند، به مسجد الحرام داخل شده، در حالی که رو به کعبه کرده است به مقام تکیه میزند و...»<ref> {{متن حدیث|إِنَ الْقَائِمَ إِذَا خَرَجَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ فَيَسْتَقْبِلُ الْكَعْبَةَ وَ يَجْعَلُ ظَهْرَهُ إِلَى الْمَقَامِ}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص۵۹.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۳۹۸ - ۳۹۹.</ref> | ||
[[یاران]] حضرت به طور [[معجزهآسا]] و با طیالارض در یک شب در این مسجد گرد هم آمده و با ایشان [[بیعت]] مینمایند. البته از تحولاتی که در [[آخرالزمان]] پیش میآید، مسجد الحرام نیز مستثنی نبوده و [[شاهد]] خرابیها و بازسازیهای فراوان شده است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۵۴۶.</ref>. | [[یاران]] حضرت به طور [[معجزهآسا]] و با طیالارض در یک شب در این مسجد گرد هم آمده و با ایشان [[بیعت]] مینمایند. البته از تحولاتی که در [[آخرالزمان]] پیش میآید، مسجد الحرام نیز مستثنی نبوده و [[شاهد]] خرابیها و بازسازیهای فراوان شده است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۵۴۶.</ref>. | ||
== بازگشت [[مسجدالحرام]] به حدود اصلی در [[زمان ظهور]] == | == بازگشت [[مسجدالحرام]] به حدود اصلی در [[زمان ظهور]] == | ||
امام صادق{{ع}} فرمود: هنگامی که قائم{{ع}} بپاخیزد، مسجد الحرام را به حدود اصلی آن باز میگرداند و [[مقام ابراهیم]] را به جایگاه نخستین آن انتقال میدهد<ref>ارشاد مفید، ص۳۶۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۳۸.</ref>. میدانیم که مسجد الحرام پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} تاکنون بارها گسترش داده شده و از هر سو بر آن افزوده شده است؛ اما با همه اینها باز هم به وضعیت اصلی خویش و نقطهای که ابراهیم{{ع}} برای آن خطکشی کرد، نرسیده است.؛ چراکه پایهها و حدود اصلی آن از "حزوره"<ref>واژه "حزوره" بر وزن "قسوره" نام مکانی است، میان صفا و مروه. کافی، ج ۴، ص۵۳۹.</ref> یا نقطهای میباشد که میان " | امام صادق{{ع}} فرمود: هنگامی که قائم{{ع}} بپاخیزد، مسجد الحرام را به حدود اصلی آن باز میگرداند و [[مقام ابراهیم]] را به جایگاه نخستین آن انتقال میدهد<ref>ارشاد مفید، ص۳۶۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۳۸.</ref>. میدانیم که مسجد الحرام پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} تاکنون بارها گسترش داده شده و از هر سو بر آن افزوده شده است؛ اما با همه اینها باز هم به وضعیت اصلی خویش و نقطهای که ابراهیم{{ع}} برای آن خطکشی کرد، نرسیده است.؛ چراکه پایهها و حدود اصلی آن از "حزوره"<ref>واژه "حزوره" بر وزن "قسوره" نام مکانی است، میان صفا و مروه. کافی، ج ۴، ص۵۳۹.</ref> یا نقطهای میباشد که میان "صفا" و "[[مروه]]" است. | ||
این مطلب را از [[امام صادق]]{{ع}} آوردهاند که: در پاسخ فردی که از حدود [[مسجد الحرام]] میپرسید و میگفت: "آیا آنچه را به مسجد الحرام افزودهاند، جزو آن است یا نه؟" فرمود: "آری! همه جزو مسجد الحرام است و با همه این افزودنها به مساحت آن، هنوز به آن نقشه خطی که ابراهیم و اسماعیل برای [[مسجد]] ترسیم کردند، نرسیده است"<ref>کافی، ج ۴، ص۲۱۰.</ref> و فرمود: ابراهیم{{ع}} در [[مکه]] میان "حزوره" تا نقطهای که محل وسیعی است، خطکشی کرده و این خطکشی و نقشه، حدود مسجد است<ref>کافی، ج ۴، ص۲۱۰.</ref>. همچنین | این مطلب را از [[امام صادق]]{{ع}} آوردهاند که: در پاسخ فردی که از حدود [[مسجد الحرام]] میپرسید و میگفت: "آیا آنچه را به مسجد الحرام افزودهاند، جزو آن است یا نه؟" فرمود: "آری! همه جزو مسجد الحرام است و با همه این افزودنها به مساحت آن، هنوز به آن نقشه خطی که ابراهیم و اسماعیل برای [[مسجد]] ترسیم کردند، نرسیده است"<ref>کافی، ج ۴، ص۲۱۰.</ref> و فرمود: ابراهیم{{ع}} در [[مکه]] میان "حزوره" تا نقطهای که محل وسیعی است، خطکشی کرده و این خطکشی و نقشه، حدود مسجد است<ref>کافی، ج ۴، ص۲۱۰.</ref>. همچنین حسین بن نعیم از امام صادق{{ع}} در مورد [[نماز خواندن]] در قسمتهای جدیدی از مسجد الحرام را میان [[صفا و مروه]]، تعیین کردند و [[مردم]] پیش از این تا صفا [[طواف]] میکردند...<ref>تهذیب، ج ۵، ص۴۵۳.</ref>. | ||
مرحوم [[فیض کاشانی]] در مورد جمله امام صادق{{ع}} که میفرماید: {{متن حدیث|فَكَانَ النَّاسُ يَحُجُّونَ مِنَ الْمَسْجِدِ إِلَى الصَّفَا}}. یا بنا بر نسخه دیگری {{متن حدیث|"يَحُجُّونَ مِنْ مَسْجِدِ الصَّفَا"}}. دو احتمال میدهد: نخست اینکه: ممکن است منظور این باشد که مردم تا صفا طواف میکردند. دوم اینکه: از مسجد الحرام میبستند<ref>وافی، چاپ قدیم، ج ۲، ص۲۸.</ref>. | مرحوم [[فیض کاشانی]] در مورد جمله امام صادق{{ع}} که میفرماید: {{متن حدیث|فَكَانَ النَّاسُ يَحُجُّونَ مِنَ الْمَسْجِدِ إِلَى الصَّفَا}}. یا بنا بر نسخه دیگری {{متن حدیث|"يَحُجُّونَ مِنْ مَسْجِدِ الصَّفَا"}}. دو احتمال میدهد: نخست اینکه: ممکن است منظور این باشد که مردم تا صفا طواف میکردند. دوم اینکه: از مسجد الحرام میبستند<ref>وافی، چاپ قدیم، ج ۲، ص۲۸.</ref>. | ||
به هرحال خلاصه این [[روایات]]، بیانگر این نکته است که مسجد الحرام در اصل، بسیار بزرگتر از مسجد الحرامی است که اکنون مینگریم و هنگامی که [[امام مهدی]]{{ع}} ظهور نماید، | به هرحال خلاصه این [[روایات]]، بیانگر این نکته است که مسجد الحرام در اصل، بسیار بزرگتر از مسجد الحرامی است که اکنون مینگریم و هنگامی که [[امام مهدی]]{{ع}} ظهور نماید، دیوار احاطه کننده مسجد را عقب میکشد و دیواری بر جایگاه اصلی آن، همان نقطهای که ابراهیم و اسماعیل آن را برای مسجد الحرام خطکشی کردند، بنیاد میکند و این کار، طواف بر گرد [[خانه]] [[دوست]] را برای عاشقان آسان میسازد؛ بهویژه که شمار [[زائران]] [[بیت الله]] نیز در عصر درخشان آن گرامی، به دهها میلیون نفر میرسد<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۴۳.</ref>. | ||
== پرسش مستقیم == | == پرسش مستقیم == |
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۵
مقدمه
از مهمترین مسجدهای روی زمین، مسجد الحرام است. این مسجد که محیط بر کعبه و قبلهگاه مسلمانان است، بین مسلمین از جایگاه ویژهای برخوردار است. این مسجد در طول تاریخ بعثت پیامبران الهی نیز از قداست و عظمت ویژهای برخوردار بوده است. و به نیکی از آن پاسداری میکردهاند.
از آنجا که آغاز رسالت پیامبر اکرم(ص) از آنجا بوده و نیز همه مسلمانان به طرف آن نماز میگزارند، همچنان در نگاه مسلمین دارای عظمت است؛ به ویژه آنکه در برخی روایات، محل آغاز ظهور حضرت مهدی(ع) یاد شده است[۱]. امام صادق(ع) در این باره فرمود: «همانا قائم، آنگاه که خروج کند، به مسجد الحرام داخل شده، در حالی که رو به کعبه کرده است به مقام تکیه میزند و...»[۲].[۳]
یاران حضرت به طور معجزهآسا و با طیالارض در یک شب در این مسجد گرد هم آمده و با ایشان بیعت مینمایند. البته از تحولاتی که در آخرالزمان پیش میآید، مسجد الحرام نیز مستثنی نبوده و شاهد خرابیها و بازسازیهای فراوان شده است[۴].
بازگشت مسجدالحرام به حدود اصلی در زمان ظهور
امام صادق(ع) فرمود: هنگامی که قائم(ع) بپاخیزد، مسجد الحرام را به حدود اصلی آن باز میگرداند و مقام ابراهیم را به جایگاه نخستین آن انتقال میدهد[۵]. میدانیم که مسجد الحرام پس از رحلت پیامبر(ص) تاکنون بارها گسترش داده شده و از هر سو بر آن افزوده شده است؛ اما با همه اینها باز هم به وضعیت اصلی خویش و نقطهای که ابراهیم(ع) برای آن خطکشی کرد، نرسیده است.؛ چراکه پایهها و حدود اصلی آن از "حزوره"[۶] یا نقطهای میباشد که میان "صفا" و "مروه" است.
این مطلب را از امام صادق(ع) آوردهاند که: در پاسخ فردی که از حدود مسجد الحرام میپرسید و میگفت: "آیا آنچه را به مسجد الحرام افزودهاند، جزو آن است یا نه؟" فرمود: "آری! همه جزو مسجد الحرام است و با همه این افزودنها به مساحت آن، هنوز به آن نقشه خطی که ابراهیم و اسماعیل برای مسجد ترسیم کردند، نرسیده است"[۷] و فرمود: ابراهیم(ع) در مکه میان "حزوره" تا نقطهای که محل وسیعی است، خطکشی کرده و این خطکشی و نقشه، حدود مسجد است[۸]. همچنین حسین بن نعیم از امام صادق(ع) در مورد نماز خواندن در قسمتهای جدیدی از مسجد الحرام را میان صفا و مروه، تعیین کردند و مردم پیش از این تا صفا طواف میکردند...[۹].
مرحوم فیض کاشانی در مورد جمله امام صادق(ع) که میفرماید: «فَكَانَ النَّاسُ يَحُجُّونَ مِنَ الْمَسْجِدِ إِلَى الصَّفَا». یا بنا بر نسخه دیگری «"يَحُجُّونَ مِنْ مَسْجِدِ الصَّفَا"». دو احتمال میدهد: نخست اینکه: ممکن است منظور این باشد که مردم تا صفا طواف میکردند. دوم اینکه: از مسجد الحرام میبستند[۱۰].
به هرحال خلاصه این روایات، بیانگر این نکته است که مسجد الحرام در اصل، بسیار بزرگتر از مسجد الحرامی است که اکنون مینگریم و هنگامی که امام مهدی(ع) ظهور نماید، دیوار احاطه کننده مسجد را عقب میکشد و دیواری بر جایگاه اصلی آن، همان نقطهای که ابراهیم و اسماعیل آن را برای مسجد الحرام خطکشی کردند، بنیاد میکند و این کار، طواف بر گرد خانه دوست را برای عاشقان آسان میسازد؛ بهویژه که شمار زائران بیت الله نیز در عصر درخشان آن گرامی، به دهها میلیون نفر میرسد[۱۱].
پرسش مستقیم
منابع
پانویس
- ↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۴۷۶، ح ۵۰۲.
- ↑ «إِنَ الْقَائِمَ إِذَا خَرَجَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ فَيَسْتَقْبِلُ الْكَعْبَةَ وَ يَجْعَلُ ظَهْرَهُ إِلَى الْمَقَامِ»، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص۵۹.
- ↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۳۹۸ - ۳۹۹.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۵۴۶.
- ↑ ارشاد مفید، ص۳۶۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۳۸.
- ↑ واژه "حزوره" بر وزن "قسوره" نام مکانی است، میان صفا و مروه. کافی، ج ۴، ص۵۳۹.
- ↑ کافی، ج ۴، ص۲۱۰.
- ↑ کافی، ج ۴، ص۲۱۰.
- ↑ تهذیب، ج ۵، ص۴۵۳.
- ↑ وافی، چاپ قدیم، ج ۲، ص۲۸.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۴۳.