زاره: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بحرین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بندری در خلیج فارس و نزدیک به قطیف است.<ref> الحربی المناسک، ۶۲۱ المسعودی، مروج الذهب، ج ۱: ۱۱؛ و در یاقوت معجم البلدان ج ج ۹۰۷ و الزبیدی تاج العروس، ج۳، ص۲۳...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:


==مقدمه==
==مقدمه==
بندری در خلیج فارس و نزدیک به [[قطیف]] است.<ref> الحربی المناسک، ۶۲۱ المسعودی، مروج الذهب، ج ۱: ۱۱؛ و در یاقوت معجم البلدان ج ج ۹۰۷ و الزبیدی تاج العروس، ج۳، ص۲۳۰ روستایی بزرگ توصیف شده است.</ref> زاره از شهرهای مهم و معروف [[بحرین]] به شمار میرفته<ref> الحربی، المناسک ۶۲۱</ref> که [[مرزبانی]] [[ایرانی]] در آن مستقر بوده<ref> بنگرید به «مرزبان زاره» در فصل ششم کتاب «بحرین در صدر اسلام».</ref> و این نشان از مرکز [[اداری]] بودن این مکان است. پس از [[وفات]] [[حضرت رسول]]{{صل}} [[معکبر]] -[[مرزبان]] زاره-<ref> عرب به این دلیل نام معکبر را به او داده که دست و پاهای مجرمان را قطع میکرده است. الطبری ۱/ق۲، ۹۸۵</ref> به بهانه حوادث رده، در زاره [[پناه]] گرفت و اعلام [[سرکشی]] کرد. زردشتیانی که در قطیف گردآمده بودند نیز به او پیوستند و از پرداخت [[جزیه]] [[امتناع]] کردند. [[علاء حضرمی]] در دوران [[خلافت ابوبکر]] این قلعه را محاصره و سپس در ابتدای [[خلافت عمر بن خطاب]] و در سال ۱۳ هجری - پس از آنکه [[براء بن مالک]]، معکبر را به [[قتل]] رساند - با [[بستن آب]] بر روی متمردین، آنها را مجبور به [[تسلیم]] کرد.<ref> ابو عبید الأموال ۲۱۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۸۶؛ ابن سعد ۴ ق ۲-۷۸؛ خلیفة بن خیاط، التاریخ، ج۱، ص۹۴-۹۳؛ و در روایت دیگر گفته شده که در عهد ابوبکر فتح شده است. الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج ۲، ص۱۵۱ یاقوت معجم البلدان، ج ۲: ۹۰۷.</ref> افراد باقی مانده، با دادن یک سوم [[شهر]] و یک سوم طلاها و نقره‌های موجود در آنجا<ref> خلیفة بن خیاط التاریخ ج ۱ ۹۴، البلاذری، فتوح البلدان: ۸۶-۸۵</ref> و نیز نیمی از زمینهای خارج، [[شهر]]، با او [[مصالحه]] کردند.<ref> البلاذری، فتوح البلدان ۸۶</ref> این شهر اکنون از بین رفته و به جای آن روستایی به نام [[رماده]] [[خودنمایی]] می‌‌کند. این روستا را به این علت رماده نامیده‌اند که بر شهر سوخته و خاکستر برجای مانده از شهر زاره ساخته شده است<ref> الحربی المناسک ۶۶ مقدمۀ حمد الجاسر: ۶۲۱ (پانوشت)؛ و مسلم گفته است اکنون جای دقیق آن فریق زاره نام دارد و در نزدیک روستای عوامیه قرار گرفته که بر روی آن چند کاخ ساخته شده، ساحل الذهب الأسود: ۲۶؛ و ابوسعید جنابی در سال ۲۸۶ ه ق وقتی نتوانست زاره را فتح کند آن را به آتش کشید، شرح دیوان ابن مقرب به نقل از احسانی، تحفة المستفید ج ۱ ۲۵۶ دیوان ابن مقرب: ۶۳۹</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
«زاره» بندری در [[خلیج فارس]] و نزدیک به منطقه «[[قطیف]]» است.<ref> الحربی المناسک، ۶۲۱ المسعودی، مروج الذهب، ج ۱: ۱۱؛ و در یاقوت معجم البلدان ج ج ۹۰۷ و الزبیدی تاج العروس، ج۳، ص۲۳۰ روستایی بزرگ توصیف شده است.</ref> زاره از شهرهای مهم و معروف [[بحرین]] به شمار میرفته<ref> الحربی، المناسک ۶۲۱</ref> که [[مرزبانی]] [[ایرانی]] در آن مستقر بوده<ref> بنگرید به «مرزبان زاره» در فصل ششم کتاب «بحرین در صدر اسلام».</ref> و این نشان از مرکز [[اداری]] بودن این مکان است. پس از [[وفات]] [[حضرت رسول]]{{صل}} [[معکبر]] -[[مرزبان]] زاره-<ref> عرب به این دلیل نام معکبر را به او داده که دست و پاهای مجرمان را قطع میکرده است. الطبری ۱/ق۲، ۹۸۵</ref> به بهانه حوادث رده، در زاره [[پناه]] گرفت و اعلام [[سرکشی]] کرد. زردشتیانی که در قطیف گردآمده بودند نیز به او پیوستند و از پرداخت [[جزیه]] [[امتناع]] کردند. [[علاء حضرمی]] در دوران [[خلافت ابوبکر]] این قلعه را محاصره و سپس در ابتدای [[خلافت عمر بن خطاب]] و در سال ۱۳ هجری - پس از آنکه [[براء بن مالک]]، معکبر را به [[قتل]] رساند - با [[بستن آب]] بر روی متمردین، آنها را مجبور به [[تسلیم]] کرد.<ref> ابو عبید الأموال ۲۱۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۸۶؛ ابن سعد ۴ ق ۲-۷۸؛ خلیفة بن خیاط، التاریخ، ج۱، ص۹۴-۹۳؛ و در روایت دیگر گفته شده که در عهد ابوبکر فتح شده است. الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج ۲، ص۱۵۱ یاقوت معجم البلدان، ج ۲: ۹۰۷.</ref> افراد باقی مانده، با دادن یک سوم [[شهر]] و یک سوم طلاها و نقره‌های موجود در آنجا<ref> خلیفة بن خیاط التاریخ ج ۱ ۹۴، البلاذری، فتوح البلدان: ۸۶-۸۵</ref> و نیز نیمی از زمینهای خارج، [[شهر]]، با او [[مصالحه]] کردند.<ref> البلاذری، فتوح البلدان ۸۶</ref> این شهر اکنون از بین رفته و به جای آن روستایی به نام [[رماده]] [[خودنمایی]] می‌‌کند. این روستا را به این علت رماده نامیده‌اند که بر شهر سوخته و خاکستر برجای مانده از شهر زاره ساخته شده است<ref> الحربی المناسک ۶۶ مقدمۀ حمد الجاسر: ۶۲۱ (پانوشت)؛ و مسلم گفته است اکنون جای دقیق آن فریق زاره نام دارد و در نزدیک روستای عوامیه قرار گرفته که بر روی آن چند کاخ ساخته شده، ساحل الذهب الأسود: ۲۶؛ و ابوسعید جنابی در سال ۲۸۶ ه ق وقتی نتوانست زاره را فتح کند آن را به آتش کشید، شرح دیوان ابن مقرب به نقل از احسانی، تحفة المستفید ج ۱ ۲۵۶ دیوان ابن مقرب: ۶۳۹</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۰

مقدمه

«زاره» بندری در خلیج فارس و نزدیک به منطقه «قطیف» است.[۱] زاره از شهرهای مهم و معروف بحرین به شمار میرفته[۲] که مرزبانی ایرانی در آن مستقر بوده[۳] و این نشان از مرکز اداری بودن این مکان است. پس از وفات حضرت رسول(ص) معکبر -مرزبان زاره-[۴] به بهانه حوادث رده، در زاره پناه گرفت و اعلام سرکشی کرد. زردشتیانی که در قطیف گردآمده بودند نیز به او پیوستند و از پرداخت جزیه امتناع کردند. علاء حضرمی در دوران خلافت ابوبکر این قلعه را محاصره و سپس در ابتدای خلافت عمر بن خطاب و در سال ۱۳ هجری - پس از آنکه براء بن مالک، معکبر را به قتل رساند - با بستن آب بر روی متمردین، آنها را مجبور به تسلیم کرد.[۵] افراد باقی مانده، با دادن یک سوم شهر و یک سوم طلاها و نقره‌های موجود در آنجا[۶] و نیز نیمی از زمینهای خارج، شهر، با او مصالحه کردند.[۷] این شهر اکنون از بین رفته و به جای آن روستایی به نام رماده خودنمایی می‌‌کند. این روستا را به این علت رماده نامیده‌اند که بر شهر سوخته و خاکستر برجای مانده از شهر زاره ساخته شده است[۸][۹]

منابع

پانویس

  1. الحربی المناسک، ۶۲۱ المسعودی، مروج الذهب، ج ۱: ۱۱؛ و در یاقوت معجم البلدان ج ج ۹۰۷ و الزبیدی تاج العروس، ج۳، ص۲۳۰ روستایی بزرگ توصیف شده است.
  2. الحربی، المناسک ۶۲۱
  3. بنگرید به «مرزبان زاره» در فصل ششم کتاب «بحرین در صدر اسلام».
  4. عرب به این دلیل نام معکبر را به او داده که دست و پاهای مجرمان را قطع میکرده است. الطبری ۱/ق۲، ۹۸۵
  5. ابو عبید الأموال ۲۱۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۸۶؛ ابن سعد ۴ ق ۲-۷۸؛ خلیفة بن خیاط، التاریخ، ج۱، ص۹۴-۹۳؛ و در روایت دیگر گفته شده که در عهد ابوبکر فتح شده است. الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج ۲، ص۱۵۱ یاقوت معجم البلدان، ج ۲: ۹۰۷.
  6. خلیفة بن خیاط التاریخ ج ۱ ۹۴، البلاذری، فتوح البلدان: ۸۶-۸۵
  7. البلاذری، فتوح البلدان ۸۶
  8. الحربی المناسک ۶۶ مقدمۀ حمد الجاسر: ۶۲۱ (پانوشت)؛ و مسلم گفته است اکنون جای دقیق آن فریق زاره نام دارد و در نزدیک روستای عوامیه قرار گرفته که بر روی آن چند کاخ ساخته شده، ساحل الذهب الأسود: ۲۶؛ و ابوسعید جنابی در سال ۲۸۶ ه ق وقتی نتوانست زاره را فتح کند آن را به آتش کشید، شرح دیوان ابن مقرب به نقل از احسانی، تحفة المستفید ج ۱ ۲۵۶ دیوان ابن مقرب: ۶۳۹
  9. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.