چشمه امام: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام رضا | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[ابا صلت]] [[روایت]] میکند: «[[حضرت رضا]]{{ع}} در راه توس به «قریة الحمراء»<ref>روستای دهسرخ.</ref> رسیدند. [[یاران]] همراه [[امام]]{{ع}} عرض کردند: | [[ابا صلت]] [[روایت]] میکند: «[[حضرت رضا]] {{ع}} در راه توس به «قریة الحمراء»<ref>روستای دهسرخ.</ref> رسیدند. [[یاران]] همراه [[امام]] {{ع}} عرض کردند: یابن رسول الله {{صل}}! [[آفتاب]] وقت ظهر را نشان میدهد، آیا [[نماز]] به جای نمیآورید، حضرت طلب آب نمودند یاران گفتند که آبی همراه نداریم. امام {{ع}} در آن حوالی با دستان [[مبارک]] [[زمین]] را حفر نمودند و به [[برکت]] وجود نازنین ایشان، آب زلالی از زمین جوشیدن گرفت. یاران حضرت اطراف آن چشمه را سنگ چین کردند. امام {{ع}} به اتفاق همراهان از آن آب [[وضو]] گرفتند. و در مکانی نزدیک آن چشمه به نماز ایستادند<ref>منتهی الامال، ص۳۲۳؛ عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۳۷۶؛ بحارالانوار، ج۱۲، ص۱۱۳.</ref>. | ||
از آنجایی که میبایست در این مکان یادگاری از [[هشتمین امام]] [[شیعیان]] بر جای بماند، آن چشمه همچنان اثرش تا به امروزه باقی ماند و به «چشمه امام{{ع}}» معروف گردید و اهالی دهسرخ به [[نیت]] [[تبرک]] و تیمن، از آن آب استفاده میکنند و معتقدند آب آن [[شفا]] بخش است. و آن زمینی که امام{{ع}} به همراه یاران و دیگر همراهان در آنجا | از آنجایی که میبایست در این مکان یادگاری از [[هشتمین امام]] [[شیعیان]] بر جای بماند، آن چشمه همچنان اثرش تا به امروزه باقی ماند و به «چشمه امام {{ع}}» معروف گردید و اهالی دهسرخ به [[نیت]] [[تبرک]] و تیمن، از آن آب استفاده میکنند و معتقدند آب آن [[شفا]] بخش است. و آن زمینی که امام {{ع}} به همراه یاران و دیگر همراهان در آنجا اقامه نماز کردند، به [[امر خداوند]]، امروزه این قطعه زمین که به مساحت تقریبی ۶۰۰ متر مربع میباشد، به مانند پشتهای برجسته از زمینهای اطراف متمایز گردید و در میان اهالی، به «تخت امام {{ع}}» معروف است. در ورودی این مکان، اشعاری به چشم میخورد که مضمون آن اشاره به چگونگی ورود حضرت به روستای دهسرخ میباشد. در فصل بهار و تابستان این مکان جایگاهی متبرک برای اجرای مراسم مذهبی با [[تعزیه]] خوانی و توزیع غذای نذری است<ref>زندگی امام رضا {{ع}}، ص۲۵۶.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص۲۱۶.</ref> | ||
== منابع == | |||
==منابع== | |||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:13681348.jpg|22px]] [[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|'''رضانامه''']] | # [[پرونده:13681348.jpg|22px]] [[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|'''رضانامه''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:امام رضا]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۶
مقدمه
ابا صلت روایت میکند: «حضرت رضا (ع) در راه توس به «قریة الحمراء»[۱] رسیدند. یاران همراه امام (ع) عرض کردند: یابن رسول الله (ص)! آفتاب وقت ظهر را نشان میدهد، آیا نماز به جای نمیآورید، حضرت طلب آب نمودند یاران گفتند که آبی همراه نداریم. امام (ع) در آن حوالی با دستان مبارک زمین را حفر نمودند و به برکت وجود نازنین ایشان، آب زلالی از زمین جوشیدن گرفت. یاران حضرت اطراف آن چشمه را سنگ چین کردند. امام (ع) به اتفاق همراهان از آن آب وضو گرفتند. و در مکانی نزدیک آن چشمه به نماز ایستادند[۲].
از آنجایی که میبایست در این مکان یادگاری از هشتمین امام شیعیان بر جای بماند، آن چشمه همچنان اثرش تا به امروزه باقی ماند و به «چشمه امام (ع)» معروف گردید و اهالی دهسرخ به نیت تبرک و تیمن، از آن آب استفاده میکنند و معتقدند آب آن شفا بخش است. و آن زمینی که امام (ع) به همراه یاران و دیگر همراهان در آنجا اقامه نماز کردند، به امر خداوند، امروزه این قطعه زمین که به مساحت تقریبی ۶۰۰ متر مربع میباشد، به مانند پشتهای برجسته از زمینهای اطراف متمایز گردید و در میان اهالی، به «تخت امام (ع)» معروف است. در ورودی این مکان، اشعاری به چشم میخورد که مضمون آن اشاره به چگونگی ورود حضرت به روستای دهسرخ میباشد. در فصل بهار و تابستان این مکان جایگاهی متبرک برای اجرای مراسم مذهبی با تعزیه خوانی و توزیع غذای نذری است[۳].[۴]
