جنگ یمامه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
(←مقدمه) |
||
| (۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[جنگ یمامه در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | |||
== مقدمه == | |||
< | [[اتحاد]] میان [[مسیلمه کذاب]] و [[سجاح]] [[مدعی دروغین نبوت]]، نیروی عظیمی را علیه [[مسلمانان]] شکل داد. [[ابوبکر]]، [[خالد بن ولید]] را [[مأمور]] سرکوبی آنها کرد<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۲۳.</ref>. | ||
< | [[ثمامة بن اثال]]، با [[یاران]] خویش به ملازمت خالد پیوست<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۲۴.</ref>. قبل از [[جنگ]]، [[لشکریان]] [[اسلام]] به دستهای از [[یاران]] مسیلمه کذاب برخوردند و از آنها پرسیدند: [[عقیده]] شما چیست؟ آنها گفتند: [[پیامبری]] از ما و [[پیامبری]] از شما!؛ پس از آن بود که درگیری آغاز شد<ref>عبدالرحمن ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ص۵۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۸؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۴، ص۲۵۱.</ref>. | ||
[[خالد بن ولید]] با نیروهای خویش با مسیلمه کذاب درگیر شد. در این [[جنگ]] که در [[ربیع الاول]] [[سال دوازدهم هجری]] صورت گرفت<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۳۱.</ref>، مسیلمه کذاب به [[قتل]] رسید و [[سجاح]] به [[بصره]] فرار کرد و در همانجا از [[دنیا]] رفت<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۳۱؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۴.</ref>. بنا به [[نقلی]]، [[سجاح]]، کشته شده است <ref>مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۶۵.</ref>. | |||
[[ابنحجر]] مینویسد: او پس از [[قتل]] مسیلمه کذاب به [[اسلام]] برگشت<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۹۸؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۴.</ref> و تا زمان [[خلافت]] [[معاویه]] زنده بود<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۹۸.</ref>. | |||
در این [[جنگ]] که یکی از سختترین [[جنگها]] با مدعیان [[نبوت]] و [[مرتدان]] بود، [[مسلمانان]] بسیاری به [[شهادت]] رسیدند. منابع از کشته شدن ۱۲۰۰ [[مسلمان]] خبر دادهاند که ۷۰۰ نفر از آنان [[حافظ]] [[قرآن]] بودهاند<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۳۴.</ref>. خالد پس از این [[نبرد]] با دختر [[مجاعة بن مراره]]<ref>یکی از سران توطئهگر بنیحنیفه.</ref>[[ازدواج]] کرد. [[رفتار]] او باعث [[اعتراض]] [[مسلمانان]] شد<ref>ابناعثم، الفتوح، ج۱، ص۳۴.</ref>. [[مسلمانان]] در [[اعتراض]] به این کار، نامهای به [[ابوبکر]] نوشتند. [[عمر]] گفت: خالد همیشه کاری میکند که [[دل]] ما را به درد میآورد. [[ابوبکر]] [[نامه]] [[تندی]] به خالد نوشت. وقتی [[نامه]] به دست خالد رسید خندید و گفت: من مطمئن هستم این کار [[عمر]] است؛ وگرنه [[ابوبکر]] از من [[راضی]] است<ref>ابناعثم، الفتوح، ج۱، ص۳۵.</ref><ref>[[یدالله حاجیزاده|حاجیزاده، یدالله]]، [[مسیلمه کذاب (مقاله)|مسیلمه کذاب]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۲۸۳-۲۸۴.</ref>. | |||
== | == منابع == | ||
{{ | {{منابع}} | ||
#[[پرونده:42439.jpg|22px]] [[یدالله حاجیزاده|حاجیزاده، یدالله]]، [[مسیلمه کذاب (مقاله)|مسیلمه کذاب]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۶
مقدمه
اتحاد میان مسیلمه کذاب و سجاح مدعی دروغین نبوت، نیروی عظیمی را علیه مسلمانان شکل داد. ابوبکر، خالد بن ولید را مأمور سرکوبی آنها کرد[۱]. ثمامة بن اثال، با یاران خویش به ملازمت خالد پیوست[۲]. قبل از جنگ، لشکریان اسلام به دستهای از یاران مسیلمه کذاب برخوردند و از آنها پرسیدند: عقیده شما چیست؟ آنها گفتند: پیامبری از ما و پیامبری از شما!؛ پس از آن بود که درگیری آغاز شد[۳].
خالد بن ولید با نیروهای خویش با مسیلمه کذاب درگیر شد. در این جنگ که در ربیع الاول سال دوازدهم هجری صورت گرفت[۴]، مسیلمه کذاب به قتل رسید و سجاح به بصره فرار کرد و در همانجا از دنیا رفت[۵]. بنا به نقلی، سجاح، کشته شده است [۶].
ابنحجر مینویسد: او پس از قتل مسیلمه کذاب به اسلام برگشت[۷] و تا زمان خلافت معاویه زنده بود[۸].
در این جنگ که یکی از سختترین جنگها با مدعیان نبوت و مرتدان بود، مسلمانان بسیاری به شهادت رسیدند. منابع از کشته شدن ۱۲۰۰ مسلمان خبر دادهاند که ۷۰۰ نفر از آنان حافظ قرآن بودهاند[۹]. خالد پس از این نبرد با دختر مجاعة بن مراره[۱۰]ازدواج کرد. رفتار او باعث اعتراض مسلمانان شد[۱۱]. مسلمانان در اعتراض به این کار، نامهای به ابوبکر نوشتند. عمر گفت: خالد همیشه کاری میکند که دل ما را به درد میآورد. ابوبکر نامه تندی به خالد نوشت. وقتی نامه به دست خالد رسید خندید و گفت: من مطمئن هستم این کار عمر است؛ وگرنه ابوبکر از من راضی است[۱۲][۱۳].
منابع
پانویس
- ↑ ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۲۳.
- ↑ ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۲۴.
- ↑ عبدالرحمن ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ص۵۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۸؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۴، ص۲۵۱.
- ↑ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۳۱.
- ↑ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۳۱؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۴.
- ↑ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۶۵.
- ↑ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۹۸؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۴.
- ↑ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۹۸.
- ↑ ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۳۴.
- ↑ یکی از سران توطئهگر بنیحنیفه.
- ↑ ابناعثم، الفتوح، ج۱، ص۳۴.
- ↑ ابناعثم، الفتوح، ج۱، ص۳۵.
- ↑ حاجیزاده، یدالله، مسیلمه کذاب، فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۲۸۳-۲۸۴.