ابراهیم بن عبدالحمید اسدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر به ابراهیم بن عبدالحمید)
برچسب: تغییر مسیر جدید
 
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
#تغییر_مسیر [[ابراهیم بن عبدالحمید]]
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل  = ابراهیم بن عبدالحمید اسدی | مداخل مرتبط = [[ابراهیم بن عبدالحمید اسدی در تراجم و رجال]] - [[ابراهیم بن عبدالحمید اسدی در معارف و سیره رضوی]] - [[ابراهیم بن عبدالحمید اسدی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
== آشنایی اجمالی ==
[[ابراهیم بن عبدالحمید اسدی کوفی انماطی بزاز]]. [[اهل کوفه]]<ref>رجال النجاشی ۱/۹۸.</ref> و از [[اصحاب]] و [[یاران امام صادق]]، [[امام کاظم]] و [[امام رضا]] {{ع}} بود<ref>رجال الطوسی ۱۵۹، ۳۳۲ و ۳۵۱.</ref> و از این بزرگواران و [[امام جواد]] {{ع}} [[روایت]] دارد<ref>اختیار معرفة الرجال ۴۴۶ و ۴۴۷.</ref>. کسانی مانند [[ابن ابی عمیر]]، [[صفوان بن یحیی]]، [[عوانة بن حسین بزاز]]، [[عباس بن معروف]] و [[عبدالله بن صلت]] از او روایت کرده‌اند.<ref>هدایة المحدثین ۱۰.</ref> ابراهیم فردی [[صالح]]، مورد [[وثوق]] و در عین حال [[واقفی]] [[مذهب]] بود<ref>خلاصة الاقوال ۱۹۷.</ref> و کتاب النوادر و اصل اثر اوست.<ref>معالم العلماء ۷.</ref> گفتنی است برخی از [[علمای رجال]]، دو نفر را با این نام آورده‌اند.
 
[[ابن داوود]]، ابراهیم بن عبدالحمید را دو نفر دانسته که یکی [[ثقه]] و از [[اصحاب امام صادق]] {{ع}}، و دیگری واقفی مذهب و از [[اصحاب امام کاظم]] {{ع}} و [[غیرموثق]] می‌‌باشد.<ref>رجال ابن داوود ۲۲۶.</ref>
 
[[مامقانی]] نیز این گونه [[عقیده]] دارد و می‌‌گوید: منشأ [[اشتباه]]، [[کلام]] [[کشی|کشّی]] است.<ref>تنقیح المقال ۱/۲۲.</ref>
 
[[شیخ طوسی]] دو نفر را تحت عنوان ابراهیم بن عبدالحمید در اصحاب امام کاظم {{ع}} ذکر کرده و برای یکی لفظ واقفی آورده است و در جای دیگر گفته که او امام رضا {{ع}} را [[درک]] نمود، ولی از ایشان [[حدیث]] نشنید.<ref>رجال الطوسی ۳۳۱، ۳۳۲ و ۳۵۱.</ref> در مقابل، برخی دیگر مانند کاظمی و [[اردبیلی]] او را [[متحد]] می‌‌دانند.<ref>هدایة المحدثین ۱۰ جامع الرواة ۱/۲۳.</ref> [[محمد تقی شوشتری|تستری]] نیز قائل به [[اتحاد]] است و طی گفتاری، کلام قائلان به تعدد را توجیه کرده و جواب داده است.<ref>قاموس الرجال ۱/۲۱۹.</ref> [[تفرشی]] هم می‌‌گوید که ابراهیم بن عبدالحمید یک فرد بیشتر نیست و همان شخص ثقه و واقفی مذهب است. ایشان می‌‌گوید که من در [[کتب رجالی]]، مطلبی که دلالت بر تعدد فرد داشته باشد نیافتم، جز اینکه شیخ در اصحاب امام کاظم {{ع}} دو مرتبه ابراهیم بن عبدالحمید را تکرار کرده است و این هم دلالت بر تعدد فرد نمی‌کند، چون مثل چنین مواردی در کلام شیخ بسیار است و حال اینکه ما [[یقین]] داریم تعددی وجود ندارد<ref>نقد الرجال ۱/۷۳.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۶۵-۶۶.</ref>
 
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
 
[[رده:اعلام]]
[[رده:راویان امام رضا]]
[[رده:طبقه پنجم راویان]]
[[رده:اصحاب امام رضا]]
[[رده:اصحاب امام صادق]]
[[رده:اصحاب امام کاظم]]
[[رده:اصحاب امام جواد]]
[[رده:بنی‌اسد]]
[[رده:کوفیان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۶

آشنایی اجمالی

ابراهیم بن عبدالحمید اسدی کوفی انماطی بزاز. اهل کوفه[۱] و از اصحاب و یاران امام صادق، امام کاظم و امام رضا (ع) بود[۲] و از این بزرگواران و امام جواد (ع) روایت دارد[۳]. کسانی مانند ابن ابی عمیر، صفوان بن یحیی، عوانة بن حسین بزاز، عباس بن معروف و عبدالله بن صلت از او روایت کرده‌اند.[۴] ابراهیم فردی صالح، مورد وثوق و در عین حال واقفی مذهب بود[۵] و کتاب النوادر و اصل اثر اوست.[۶] گفتنی است برخی از علمای رجال، دو نفر را با این نام آورده‌اند.

ابن داوود، ابراهیم بن عبدالحمید را دو نفر دانسته که یکی ثقه و از اصحاب امام صادق (ع)، و دیگری واقفی مذهب و از اصحاب امام کاظم (ع) و غیرموثق می‌‌باشد.[۷]

مامقانی نیز این گونه عقیده دارد و می‌‌گوید: منشأ اشتباه، کلام کشّی است.[۸]

شیخ طوسی دو نفر را تحت عنوان ابراهیم بن عبدالحمید در اصحاب امام کاظم (ع) ذکر کرده و برای یکی لفظ واقفی آورده است و در جای دیگر گفته که او امام رضا (ع) را درک نمود، ولی از ایشان حدیث نشنید.[۹] در مقابل، برخی دیگر مانند کاظمی و اردبیلی او را متحد می‌‌دانند.[۱۰] تستری نیز قائل به اتحاد است و طی گفتاری، کلام قائلان به تعدد را توجیه کرده و جواب داده است.[۱۱] تفرشی هم می‌‌گوید که ابراهیم بن عبدالحمید یک فرد بیشتر نیست و همان شخص ثقه و واقفی مذهب است. ایشان می‌‌گوید که من در کتب رجالی، مطلبی که دلالت بر تعدد فرد داشته باشد نیافتم، جز اینکه شیخ در اصحاب امام کاظم (ع) دو مرتبه ابراهیم بن عبدالحمید را تکرار کرده است و این هم دلالت بر تعدد فرد نمی‌کند، چون مثل چنین مواردی در کلام شیخ بسیار است و حال اینکه ما یقین داریم تعددی وجود ندارد[۱۲][۱۳]

منابع

  1. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

  1. رجال النجاشی ۱/۹۸.
  2. رجال الطوسی ۱۵۹، ۳۳۲ و ۳۵۱.
  3. اختیار معرفة الرجال ۴۴۶ و ۴۴۷.
  4. هدایة المحدثین ۱۰.
  5. خلاصة الاقوال ۱۹۷.
  6. معالم العلماء ۷.
  7. رجال ابن داوود ۲۲۶.
  8. تنقیح المقال ۱/۲۲.
  9. رجال الطوسی ۳۳۱، ۳۳۲ و ۳۵۱.
  10. هدایة المحدثین ۱۰ جامع الرواة ۱/۲۳.
  11. قاموس الرجال ۱/۲۱۹.
  12. نقد الرجال ۱/۷۳.
  13. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص ۶۵-۶۶.