ابو محمد حسین بن ابراهیم: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '== پرسشهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = امام مهدی | |||
| عنوان مدخل = امام مهدی | |||
| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
*او "ابو محمد حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام المکتّب المؤدّب الرازی" است. مکتّب یعنی کسی که فنّ کتابت میآموزد و مؤدّب، یعنی مربّی [[قرآن]]. وی در ری به همراه [[علی بن عبد الله وراق]] و [[محمد بن احمد سنانی]] که مانند وی، مکتّب بوده و به چنین کاری اشتغال داشته است، از مشایخ [[شیعه]] حدیث نقل میکرده و به کتابت میپرداختند<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۷۳ و ۱۰۴. </ref>. کسانی که ابو محمد از آنان حدیث نقل کرده عبارتند از: [[ابو علی محمد بن همام]] در بغداد، [[محمد بن یعقوب کلینی]]، [[ابو الحسین محمد بن جعفر الاسدی]] در ری، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]] در قم، [[احمد بن یحیی بن زکریا قطان]]. | * او "ابو محمد حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام المکتّب المؤدّب الرازی" است. مکتّب یعنی کسی که فنّ کتابت میآموزد و مؤدّب، یعنی مربّی [[قرآن]]. وی در ری به همراه [[علی بن عبد الله وراق]] و [[محمد بن احمد سنانی]] که مانند وی، مکتّب بوده و به چنین کاری اشتغال داشته است، از مشایخ [[شیعه]] حدیث نقل میکرده و به کتابت میپرداختند<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۷۳ و ۱۰۴. </ref>. کسانی که ابو محمد از آنان حدیث نقل کرده عبارتند از: [[ابو علی محمد بن همام]] در بغداد، [[محمد بن یعقوب کلینی]]، [[ابو الحسین محمد بن جعفر الاسدی]] در ری، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]] در قم، [[احمد بن یحیی بن زکریا قطان]]. | ||
* ابو محمد حسین بن ابراهیم، در ری از ملازمان [[ابو الحسین محمد بن جعفر اسدی]] (م. ۳۱۲) و از سفرای مورد ستایش بوده است. ابو محمد، برای پیگیری مسائل و احتمالا دیدار با [[امام مهدی|حضرت حجت]] {{ع}} به بغداد سفر میکند و در آنجا نزد یکی از بزرگان [[شیعه]]، به نام: [[ابو علی محمد بن همام]] (م. ۳۳۶) میرود و درباره دیدار با حضرت، با او به گفتوگو میپردازد. ابو علی نیز دعایی را که عمری -از نایبان چهارگانه- به وی آموخته، برای او ذکر میکند. در آن دعا، این مضمون آمده است: "خدایا! از تو میخواهم ولی امرت را به من بنمایانی"<ref>کمال الدین، ص ۵۱۲. </ref>. وی، به دیدار سمری میرود و در یکی از این دیدارها، که شش روز پیش از فوت سمری بوده، توقیع شریف صادر میشود و از آنجا که ابو محمد حسین بن ابراهیم، استاد خط بوده و علاقهمند به جمع آثار خاندان [[عصمت]] و طهارت، ان توقیع را استنساخ میکند و بعدها که به ری بازمیگردد، برای [[شیخ صدوق]] بازمیگوید. این توقیع، چون از متن اصلی استنساخ شده، اعتبار ویژهای دارد. | * ابو محمد حسین بن ابراهیم، در ری از ملازمان [[ابو الحسین محمد بن جعفر اسدی]] (م. ۳۱۲) و از سفرای مورد ستایش بوده است. ابو محمد، برای پیگیری مسائل و احتمالا دیدار با [[امام مهدی|حضرت حجت]] {{ع}} به بغداد سفر میکند و در آنجا نزد یکی از بزرگان [[شیعه]]، به نام: [[ابو علی محمد بن همام]] (م. ۳۳۶) میرود و درباره دیدار با حضرت، با او به گفتوگو میپردازد. ابو علی نیز دعایی را که عمری -از نایبان چهارگانه- به وی آموخته، برای او ذکر میکند. در آن دعا، این مضمون آمده است: "خدایا! از تو میخواهم ولی امرت را به من بنمایانی"<ref>کمال الدین، ص ۵۱۲. </ref>. وی، به دیدار سمری میرود و در یکی از این دیدارها، که شش روز پیش از فوت سمری بوده، توقیع شریف صادر میشود و از آنجا که ابو محمد حسین بن ابراهیم، استاد خط بوده و علاقهمند به جمع آثار خاندان [[عصمت]] و طهارت، ان توقیع را استنساخ میکند و بعدها که به ری بازمیگردد، برای [[شیخ صدوق]] بازمیگوید. این توقیع، چون از متن اصلی استنساخ شده، اعتبار ویژهای دارد. | ||
* تردید در [[توقیع]] مذکور، بهمعنای انکار یکی از معجزات [[امام مهدی|حضرت حجت]] {{ع}} است؛ زیرا در این توقیع، خطاب به سمری بیان شده که: "تو، تا شش روز دیگر از دنیا میروی" و راوی میگوید: روز ششم، وی از دنیا رفت. از اینروی، شیخ حر عاملی در "اثبات الهداة"<ref>اثبات الهداة، ج ۳، ص ۶۹۳. </ref>، این توقیع را در باب معجزات حضرت میآورد. علاوه بر این، راوی این توقیع صدوق است که از مشایخ معتمد خود نقل میکند<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۵۸. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۸.</ref>. | * تردید در [[توقیع]] مذکور، بهمعنای انکار یکی از معجزات [[امام مهدی|حضرت حجت]] {{ع}} است؛ زیرا در این توقیع، خطاب به سمری بیان شده که: "تو، تا شش روز دیگر از دنیا میروی" و راوی میگوید: روز ششم، وی از دنیا رفت. از اینروی، شیخ حر عاملی در "اثبات الهداة"<ref>اثبات الهداة، ج ۳، ص ۶۹۳. </ref>، این توقیع را در باب معجزات حضرت میآورد. علاوه بر این، راوی این توقیع صدوق است که از مشایخ معتمد خود نقل میکند<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۵۸. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۸.</ref>. | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۹: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- او "ابو محمد حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام المکتّب المؤدّب الرازی" است. مکتّب یعنی کسی که فنّ کتابت میآموزد و مؤدّب، یعنی مربّی قرآن. وی در ری به همراه علی بن عبد الله وراق و محمد بن احمد سنانی که مانند وی، مکتّب بوده و به چنین کاری اشتغال داشته است، از مشایخ شیعه حدیث نقل میکرده و به کتابت میپرداختند[۱]. کسانی که ابو محمد از آنان حدیث نقل کرده عبارتند از: ابو علی محمد بن همام در بغداد، محمد بن یعقوب کلینی، ابو الحسین محمد بن جعفر الاسدی در ری، علی بن ابراهیم بن هاشم در قم، احمد بن یحیی بن زکریا قطان.
- ابو محمد حسین بن ابراهیم، در ری از ملازمان ابو الحسین محمد بن جعفر اسدی (م. ۳۱۲) و از سفرای مورد ستایش بوده است. ابو محمد، برای پیگیری مسائل و احتمالا دیدار با حضرت حجت (ع) به بغداد سفر میکند و در آنجا نزد یکی از بزرگان شیعه، به نام: ابو علی محمد بن همام (م. ۳۳۶) میرود و درباره دیدار با حضرت، با او به گفتوگو میپردازد. ابو علی نیز دعایی را که عمری -از نایبان چهارگانه- به وی آموخته، برای او ذکر میکند. در آن دعا، این مضمون آمده است: "خدایا! از تو میخواهم ولی امرت را به من بنمایانی"[۲]. وی، به دیدار سمری میرود و در یکی از این دیدارها، که شش روز پیش از فوت سمری بوده، توقیع شریف صادر میشود و از آنجا که ابو محمد حسین بن ابراهیم، استاد خط بوده و علاقهمند به جمع آثار خاندان عصمت و طهارت، ان توقیع را استنساخ میکند و بعدها که به ری بازمیگردد، برای شیخ صدوق بازمیگوید. این توقیع، چون از متن اصلی استنساخ شده، اعتبار ویژهای دارد.
- تردید در توقیع مذکور، بهمعنای انکار یکی از معجزات حضرت حجت (ع) است؛ زیرا در این توقیع، خطاب به سمری بیان شده که: "تو، تا شش روز دیگر از دنیا میروی" و راوی میگوید: روز ششم، وی از دنیا رفت. از اینروی، شیخ حر عاملی در "اثبات الهداة"[۳]، این توقیع را در باب معجزات حضرت میآورد. علاوه بر این، راوی این توقیع صدوق است که از مشایخ معتمد خود نقل میکند[۴][۵].
