ابو محمد حسین بن ابراهیم

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • او "ابو محمد حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام المکتّب المؤدّب الرازی" است. مکتّب یعنی کسی که فنّ‌ کتابت می‌آموزد و مؤدّب، یعنی مربّی قرآن. وی در ری به همراه علی بن عبد الله وراق و محمد بن احمد سنانی که مانند وی، مکتّب بوده و به چنین کاری اشتغال داشته است، از مشایخ شیعه حدیث نقل می‌کرده و به کتابت می‌پرداختند[۱]. کسانی که ابو محمد از آنان حدیث نقل کرده عبارتند از: ابو علی محمد بن همام در بغداد، محمد بن یعقوب کلینی، ابو الحسین محمد بن جعفر الاسدی در ری، علی بن ابراهیم بن هاشم در قم، احمد بن یحیی بن زکریا قطان.
  • ابو محمد حسین بن ابراهیم، در ری از ملازمان ابو الحسین محمد بن جعفر اسدی (م. ۳۱۲) و از سفرای مورد ستایش بوده است. ابو محمد، برای پیگیری مسائل و احتمالا دیدار با حضرت حجت (ع) به بغداد سفر می‌کند و در آن‌جا نزد یکی از بزرگان شیعه، به نام: ابو علی محمد بن همام (م. ۳۳۶) می‌رود و درباره دیدار با حضرت، با او به گفت‌وگو می‌پردازد. ابو علی نیز دعایی را که عمری -از نایبان چهارگانه- به وی آموخته، برای او ذکر می‌کند. در آن دعا، این مضمون آمده است: "خدایا! از تو می‌خواهم ولی‌ امرت را به من بنمایانی"[۲]. وی، به دیدار سمری می‌رود و در یکی از این دیدارها، که شش روز پیش از فوت سمری بوده، توقیع شریف صادر می‌شود و از آن‌جا که ابو محمد حسین بن ابراهیم، استاد خط‍‌ بوده و علاقه‌مند به جمع آثار خاندان عصمت و طهارت، ان توقیع را استنساخ می‌کند و بعدها که به ری بازمی‌گردد، برای شیخ صدوق بازمی‌گوید. این توقیع، چون از متن اصلی استنساخ شده، اعتبار ویژه‌ای دارد.
  • تردید در توقیع مذکور، به‌معنای انکار یکی از معجزات حضرت حجت (ع) است؛ زیرا در این توقیع، خطاب به سمری بیان شده که: "تو، تا شش روز دیگر از دنیا می‌روی" و راوی می‌گوید: روز ششم، وی از دنیا رفت. از این‌روی، شیخ حر عاملی در "اثبات الهداة"[۳]، این توقیع را در باب معجزات حضرت می‌آورد. علاوه بر این، راوی این توقیع صدوق است که از مشایخ معتمد خود نقل می‌کند[۴][۵].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. چشم‌به‌راه مهدى، ص ۷۳ و ۱۰۴.
  2. کمال الدین، ص ۵۱۲.
  3. اثبات الهداة، ج ۳، ص ۶۹۳.
  4. چشم‌به‌راه مهدى، ص ۵۸.
  5. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۸.