مسجد در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} ')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مسجد
| موضوع مرتبط = مسجد
| عنوان مدخل  = [[مسجد]]
| عنوان مدخل  = مسجد
| مداخل مرتبط = [[مسجد در لغت]] - [[مسجد در قرآن]] - [[مسجد در فقه سیاسی]] - [[مسجد در معارف و سیره حسینی]]
| مداخل مرتبط = [[مسجد در لغت]] - [[مسجد در قرآن]] - [[مسجد در فقه اسلامی]] - [[مسجد در فقه سیاسی]] - [[مسجد در معارف و سیره حسینی]] - [[مسجد در معارف و سیره نبوی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


==میهمان [[خدا]]==
== میهمان [[خدا]] ==
از [[زیاد حارثی]] نقل شده است که: شنیدم که [[حسین بن علی]]{{ع}} می‌فرماید: «هر کس تنها به خاطر [[خدای متعال]] به مسجدی وارد شود، میهمان خداست تا زمانی که از آنجا خارج شود»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ الحُسَينَ بْنَ عَلِيٍّ{{ع}} يَقولُ: مَنْ أَتَى مَسْجِداً لَا يَأْتِيهِ إِلَّا لِلَّهِ تَعَالَى، فَذَاكَ ضَيْفُ اللّهِ تَعَالى حَتَّى يَخْرُجَ مِنْهُ}} (بغیة الطلب فی تاریخ حلب، ج۶، ص۲۵۸۵؛ الأنساب، سمعانی، ج۳، ص۱۹۵).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۱.</ref>
از [[زیاد حارثی]] نقل شده است که: شنیدم که [[حسین بن علی]] {{ع}} می‌فرماید: «هر کس تنها به خاطر [[خدای متعال]] به مسجدی وارد شود، میهمان خداست تا زمانی که از آنجا خارج شود»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ الحُسَينَ بْنَ عَلِيٍّ {{ع}} يَقولُ: مَنْ أَتَى مَسْجِداً لَا يَأْتِيهِ إِلَّا لِلَّهِ تَعَالَى، فَذَاكَ ضَيْفُ اللّهِ تَعَالى حَتَّى يَخْرُجَ مِنْهُ}} (بغیة الطلب فی تاریخ حلب، ج۶، ص۲۵۸۵؛ الأنساب، سمعانی، ج۳، ص۱۹۵).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۱.</ref>


==دعای ورود به [[مسجد]] و خروج از آن==
== دعای ورود به [[مسجد]] و خروج از آن ==
در کتاب [[الأمالی (کتاب)|الأمالی]] به نقل از [[فاطمه دختر امام حسین]]، از پدرش [[امام حسین]] آمده است: [[پیامبر خدا]]{{صل}} چون به مسجد می‌آمد، می‌گفت: «خداوندا! درهای رحمتت را بر من بگشا» و چون بیرون می‌رفت، می‌گفت: «خداوندا! درهای روزی‌ات را بر من بگشا»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}}: كَانَ‏ إِذَا دَخَلَ‏ الْمَسْجِدَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، فَإِذَا خَرَجَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رِزْقِكَ}} (الأمالی، طوسی، ص۵۹۶، ح۱۲۳۷؛ بحار الأنوار، ج۸۴، ص۲۶، ح۲۰).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۱.</ref>
در کتاب [[الأمالی (کتاب)|الأمالی]] به نقل از [[فاطمه دختر امام حسین]]، از پدرش [[امام حسین]] آمده است: [[پیامبر خدا]] {{صل}} چون به مسجد می‌آمد، می‌گفت: «خداوندا! درهای رحمتت را بر من بگشا» و چون بیرون می‌رفت، می‌گفت: «خداوندا! درهای روزی‌ات را بر من بگشا»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}}: كَانَ‏ إِذَا دَخَلَ‏ الْمَسْجِدَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، فَإِذَا خَرَجَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رِزْقِكَ}} (الأمالی، طوسی، ص۵۹۶، ح۱۲۳۷؛ بحار الأنوار، ج۸۴، ص۲۶، ح۲۰).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۱.</ref>


==[[ثواب]] [[نماز]] گزاردن در [[مسجد پیامبر]]{{صل}}==
== [[ثواب]] [[نماز]] گزاردن در [[مسجد پیامبر]] {{صل}} ==
از [[سعید بن مسیب]] نقل است: [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} به من فرمود: «ای [[سعید]]! پدرم [[حسین]]{{ع}}، از پدرش [[علی]]{{ع}}، از پیامبر خدا{{صل}}، از [[جبرئیل]]{{ع}} از [[خداوند جلیل]] باشکوه، برایم نقل کرد که فرموده است: هیچ بنده‌ای از بندگانم به من [[ایمان]] نیاورد و تو را [[تصدیق]] نکرد و در مسجدت به دور از چشمِ [[مردم]]، دو رکعت نماز نگزارد، جز آنکه [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را آمرزیدم<ref>{{متن حدیث|يَا سَعِيدُ، أَخْبَرَنِي أَبِي الْحُسَيْنُ عَنْ أَبِيهِ{{ع}} عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} عَنْ‏ جِبْرِيلَ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ‏ عَبْدٍ مِنْ‏ عِبَادِي‏ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَ بِكَ وَ صَلَّى فِي مَسْجِدِكَ رَكْعَتَيْنِ عَلَى خَلَاءٍ مِنَ النَّاسِ إِلَّا غَفَرْتُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ}} (رجال الکشّی، ج۱، ص۳۳۴، ح۱۸۸؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ج۴، ص۱۳۴).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۲.</ref>
از [[سعید بن مسیب]] نقل است: [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} به من فرمود: «ای [[سعید]]! پدرم [[حسین]] {{ع}}، از پدرش [[علی]] {{ع}}، از پیامبر خدا {{صل}}، از [[جبرئیل]] {{ع}} از [[خداوند جلیل]] باشکوه، برایم نقل کرد که فرموده است: هیچ بنده‌ای از بندگانم به من [[ایمان]] نیاورد و تو را [[تصدیق]] نکرد و در مسجدت به دور از چشمِ [[مردم]]، دو رکعت نماز نگزارد، جز آنکه [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را آمرزیدم<ref>{{متن حدیث|يَا سَعِيدُ، أَخْبَرَنِي أَبِي الْحُسَيْنُ عَنْ أَبِيهِ {{ع}} عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} عَنْ‏ جِبْرِيلَ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ‏ عَبْدٍ مِنْ‏ عِبَادِي‏ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَ بِكَ وَ صَلَّى فِي مَسْجِدِكَ رَكْعَتَيْنِ عَلَى خَلَاءٍ مِنَ النَّاسِ إِلَّا غَفَرْتُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ}} (رجال الکشّی، ج۱، ص۳۳۴، ح۱۸۸؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ج۴، ص۱۳۴).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۲.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۷: خط ۲۴:


[[رده:مسجد]]
[[رده:مسجد]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۴

میهمان خدا

از زیاد حارثی نقل شده است که: شنیدم که حسین بن علی (ع) می‌فرماید: «هر کس تنها به خاطر خدای متعال به مسجدی وارد شود، میهمان خداست تا زمانی که از آنجا خارج شود»[۱].[۲]

دعای ورود به مسجد و خروج از آن

در کتاب الأمالی به نقل از فاطمه دختر امام حسین، از پدرش امام حسین آمده است: پیامبر خدا (ص) چون به مسجد می‌آمد، می‌گفت: «خداوندا! درهای رحمتت را بر من بگشا» و چون بیرون می‌رفت، می‌گفت: «خداوندا! درهای روزی‌ات را بر من بگشا»[۳].[۴]

ثواب نماز گزاردن در مسجد پیامبر (ص)

از سعید بن مسیب نقل است: امام زین العابدین (ع) به من فرمود: «ای سعید! پدرم حسین (ع)، از پدرش علی (ع)، از پیامبر خدا (ص)، از جبرئیل (ع) از خداوند جلیل باشکوه، برایم نقل کرد که فرموده است: هیچ بنده‌ای از بندگانم به من ایمان نیاورد و تو را تصدیق نکرد و در مسجدت به دور از چشمِ مردم، دو رکعت نماز نگزارد، جز آنکه گناهان گذشته و آینده‌اش را آمرزیدم[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. «سَمِعْتُ الحُسَينَ بْنَ عَلِيٍّ (ع) يَقولُ: مَنْ أَتَى مَسْجِداً لَا يَأْتِيهِ إِلَّا لِلَّهِ تَعَالَى، فَذَاكَ ضَيْفُ اللّهِ تَعَالى حَتَّى يَخْرُجَ مِنْهُ» (بغیة الطلب فی تاریخ حلب، ج۶، ص۲۵۸۵؛ الأنساب، سمعانی، ج۳، ص۱۹۵).
  2. محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین ص ۹۶۱.
  3. «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص): كَانَ‏ إِذَا دَخَلَ‏ الْمَسْجِدَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، فَإِذَا خَرَجَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رِزْقِكَ» (الأمالی، طوسی، ص۵۹۶، ح۱۲۳۷؛ بحار الأنوار، ج۸۴، ص۲۶، ح۲۰).
  4. محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین ص ۹۶۱.
  5. «يَا سَعِيدُ، أَخْبَرَنِي أَبِي الْحُسَيْنُ عَنْ أَبِيهِ (ع) عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص) عَنْ‏ جِبْرِيلَ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ‏ عَبْدٍ مِنْ‏ عِبَادِي‏ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَ بِكَ وَ صَلَّى فِي مَسْجِدِكَ رَكْعَتَيْنِ عَلَى خَلَاءٍ مِنَ النَّاسِ إِلَّا غَفَرْتُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ» (رجال الکشّی، ج۱، ص۳۳۴، ح۱۸۸؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ج۴، ص۱۳۴).
  6. محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین ص ۹۶۲.