حیدرآباد: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

* نام [[شهر]] پرجمعیت، کهن و معروفی در جنوب [[هند]] که با علاقه‌های [[شیعی]] به این نام نامیده شده است. تأسیس آن را در سال ۱۰۰۰ [[هجری قمری]] توسط [[سلطان]] [[محمّد]] قلی [[قطب]] شاه، [[پادشاه]] [[شیعه]] و ایرانی‌نژاد و زیر نظر [[میر]] [[محمّد]] [[مؤمن]] استرآبادی دانسته‌اند. علت نامگذاری این [[شهر]] به "حیدرآباد" را ارادت خاص [[قطب]] شاهیان به [[حیدر کرار]]، [[امام علی|علی مرتضی]] {{ع}} دانسته‌اند. در زمان [[حکومت]] این سلسله، یکی از مراکز مهمّ [[تشیع]] و زبان و [[ادب]] [[فارسی]] در جنوب [[هند]] به شمار می‌رفت. [[قطب]] شاه، [[مذهب]] [[تشیّع]] را در این [[شهر]] اعلام کرد و [[دستور]] داد در خطبه‌های [[نماز جمعه]] نام [[ائمه]] [[شیعه]] قرائت شود و به رواج [[تشیّع]] در این منطقه و برپایی مراسم [[عزاداری]] [[امام حسین|ابا عبد اللّه الحسین]] {{ع}} پرداخت و خود وی از مرثیه‌سرایان بنام بود. آثار [[تاریخی]] بسیاری از دوران [[حکومت]] [[شیعیان]] در حیدرآباد وجود دارد.<ref>ر. ک. دائرة المعارف تشیع ج۶ ص ۵۹۳</ref> [[علامه مؤمن استرآبادی]]، [[فقیه]] برجسته و معمار معروف عصر خود بود. وی [[شهر]] بزرگ و زیبای حیدرآباد را در سال ۹۹۹ ق آماده نمود. [[شهر]] حیدرآباد یعنی [[شهر]] [[امام علی]] {{ع}} براساس نقشۀ [[شهر]] [[اصفهان]] دوران صفوی طرّاحی شد و در آن دوران به عنوان "[[اصفهان]] نو" معروف گردید.<ref>فصلنامه مشکوة ویژه نامه امام علی شماره ۶۸-۶۹ ص ۸۴</ref> [[شهرها]] و روستاهای فراوانی نیز به این نام است<ref>ر. ک. لغت نامه دهخدا</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۳۷.</ref>