نافع بن اسود تمیمی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[نافع بن اسود تمیمی در تاریخ اسلامی]] - [[نافع بن اسود تمیمی در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[نافع بن اسود تمیمی در تاریخ اسلامی]] - [[نافع بن اسود تمیمی در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
نافع بن اسود از [[شاعران]] علاقه‌مند به [[امیرمؤمنان]]{{ع}} و کنیه‌اش [[ابو محمد اسیدی]] و در [[جنگ صفین]] حضور داشت و اشعاری نیز در آن [[نبرد]] سروده است.
نافع بن اسود از [[شاعران]] علاقه‌مند به [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و کنیه‌اش [[ابو محمد اسیدی]] و در [[جنگ صفین]] حضور داشت و اشعاری نیز در آن [[نبرد]] سروده است.


[[نصر بن مزاحم]] می‌نویسد: هنگامی که [[مردم]] به [[مالک اشتر]] گفتند: [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[حکمیت]] را پذیرفته و به [[حکم]] [[قرآن]] [[راضی]] شده، و او را وادار به ترک [[جنگ]] و بازگشت به اردوگاه [[امام علی]]{{ع}} نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این [[شعر]] را می‌خواند:
[[نصر بن مزاحم]] می‌نویسد: هنگامی که [[مردم]] به [[مالک اشتر]] گفتند: [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[حکمیت]] را پذیرفته و به [[حکم]] [[قرآن]] [[راضی]] شده، و او را وادار به ترک [[جنگ]] و بازگشت به اردوگاه [[امام علی]] {{ع}} نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این [[شعر]] را می‌خواند:


- از من به [[حضرت علی]]{{ع}} [[درود]] و شادباش گویید که [[تحمل]] چنین کوه گرانی را به [[ضرورت]] پذیرفته است.
- از من به [[حضرت علی]] {{ع}} [[درود]] و شادباش گویید که [[تحمل]] چنین کوه گرانی را به [[ضرورت]] پذیرفته است.


- وی بارگاه [[اسلام]] را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد [[پست]] برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.
- وی بارگاه [[اسلام]] را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد [[پست]] برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.
خط ۱۴: خط ۱۴:
کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت}}؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.</ref>.
کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت}}؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.</ref>.


[[نصر بن مزاحم]] می‌نویسد: [[نقل]] شده هنگامی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[ابو موسی اشعری]] را به [[دومة الجندل]] برای [[حکمیّت]] اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است<ref>وقعة صفین، ص۵۳۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۳۶۸.</ref>
[[نصر بن مزاحم]] می‌نویسد: [[نقل]] شده هنگامی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}، [[ابو موسی اشعری]] را به [[دومة الجندل]] برای [[حکمیّت]] اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است<ref>وقعة صفین، ص۵۳۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۳۶۸.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۰

مقدمه

نافع بن اسود از شاعران علاقه‌مند به امیرمؤمنان (ع) و کنیه‌اش ابو محمد اسیدی و در جنگ صفین حضور داشت و اشعاری نیز در آن نبرد سروده است.

نصر بن مزاحم می‌نویسد: هنگامی که مردم به مالک اشتر گفتند: امیرالمؤمنین (ع) حکمیت را پذیرفته و به حکم قرآن راضی شده، و او را وادار به ترک جنگ و بازگشت به اردوگاه امام علی (ع) نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این شعر را می‌خواند:

- از من به حضرت علی (ع) درود و شادباش گویید که تحمل چنین کوه گرانی را به ضرورت پذیرفته است.

- وی بارگاه اسلام را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد پست برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.

- گویی هنگام نابودی قبّه اسلام پیامبری با سنت‌هایی نزد ما باز آمد و به نوسازی پرداخت[۱].

نصر بن مزاحم می‌نویسد: نقل شده هنگامی که امیرالمؤمنین (ع)، ابو موسی اشعری را به دومة الجندل برای حکمیّت اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. ألا أبلغا عتی علیا تحیة *** فقد قبل الصماء لما استقلت بنی قبة الإسلام بعد انهدامها *** و قامت علیه قصرة فاستقرت کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.
  2. وقعة صفین، ص۵۳۳.
  3. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۳۶۸.