صحابه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = [[صحابه]]
| عنوان مدخل  = صحابه
| مداخل مرتبط = [[صحابه در قرآن]] - [[صحابه در علوم حدیث]] - [[صحابه در نهج البلاغه]] - [[صحابه در اصول فقه]] - [[صحابه در معارف دعا و زیارات]] - [[صحابه در معارف و سیره سجادی]] - [[صحابه در فقه اسلامی]] - [[صحابه در کلام اسلامی]] - [[صحابه از دیدگاه اهل سنت]]
| مداخل مرتبط = [[صحابه در قرآن]] - [[صحابه در علوم حدیث]] - [[صحابه در نهج البلاغه]] - [[صحابه در اصول فقه]] - [[صحابه در معارف دعا و زیارات]] - [[صحابه در معارف و سیره سجادی]] - [[صحابه در فقه اسلامی]] - [[صحابه در کلام اسلامی]] - [[صحابه از دیدگاه اهل سنت]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن حضرت [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>.
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن حضرت [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>.

نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰

مقدمه

صحابی منسوب به «صحابه» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای ملاقات، همنشینی و معاشرت است؛ لکن در اصطلاح، صحابی مسلمانی را گویند که رسول خدا(ص) را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن حضرت روایت نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا(ص) او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند[۱].

زیارت صحابی:زیارت صحابه برگزیده رسول خدا(ص)، همچون سلمان فارسی، ابوذر، عمار و مقداد مستحب است[۲].

مذهب صحابی: مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آنکه مستند به قول یا عمل پیامبر(ص) باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا رفتار پیامبر(ص) حجت نیست[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. مجمع البحرین، واژه «صحب».
  2. جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۰۳.
  3. منتهی المطلب، ج۸، ص۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص۱۹۰ و ص۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص۳۴۰ ـ ۳۴۱.
  4. هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵، ص۴۶.