←روش فرمان
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امر | عنوان مدخل = امر | مداخل مرتبط = امر در لغت - امر در قرآن - امر در علوم قرآنی - امر در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} == روش فرمان == یکی از شیوههای تدوین و تصویب قانون اساسی محسوب میشود. به طور کلی شیوههای...» ایجاد کرد) |
|||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== | == مقدمه == | ||
یکی از شیوههای تدوین و تصویب [[قانون اساسی]] محسوب میشود. به طور کلی شیوههای رایج در تدوین و تصویب قانون اساسی اغلب به صورت روشهای مؤسسان، | یکی از شیوههای تدوین و تصویب [[قانون اساسی]] محسوب میشود. به طور کلی شیوههای رایج در تدوین و تصویب قانون اساسی اغلب به صورت روشهای مؤسسان، خبرگان و همهپرسی بوده است. اما پیش از رواج این شیوههای [[دموکراتیک]] در دولتهای سلطنتی و [[استبدادی]] اغلب از روش فرمان استفاده میشده است و [[پادشاهان]] و [[حاکمان]] دیکتاتور طی فرمانی، [[مقررات]] [[حاکم]] بر [[قانونمندی]] [[دولت]] و [[رژیم سیاسی]] را صادر کرده و بدون مشارکت دادن [[مردم]] در این امر سرنوشتساز؛ قانون اساسی ملوکانه را لازم الاجرا میشمردند. | ||
انجام این شیوه در [[تاریخ]] [[سیاسی]] | انجام این شیوه در [[تاریخ]] [[سیاسی]] انگلستان و [[فرامین]] پادشاهان [[مقتدر]] آن [[کشور]] و نیز در مواردی چون فرمان مظفرالدین شاه در مورد [[مشروطیت]] [[ایران]]، قابل مطالعه و بررسی است. با رواج شیوههای جدید قانونمندی [[دولتها]]، برخی از کشورها از شیوههای تلفیقی مانند مؤسسان و خبرگان و یا خبرگان و همهپرسی در تدوین و تصویب قانون اساسی خود سود بردند<ref>درآمدی برفقه سیاسی، ص۷۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص۱۰۷.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||