ربیعة بن زرارة عتکی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = ربيعة بن زرارة عتكى | مداخل مرتبط = ربيعة بن زرارة عتكى در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == با توجه به نسبت وی، او از تیره بنی‌عتیک بن نضر، از قبیله ازد<ref>ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۲...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
با توجه به نسبت وی، او از تیره [[بنی‌عتیک بن نضر]]، از [[قبیله ازد]]<ref>ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۲۹.</ref> است؛ از این رو نسبت او را «[[ازدی]]» هم آورده‌اند<ref>بخاری، کنی، ص۸۹.</ref>. چنان که به سبب [[سکونت]] وی در [[بصره]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref> او را [[بصری]] هم خوانده‌اند<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۵۸.</ref>. کنیه‌اش ابو [[حلال]]<ref>به خطا؛ ابوخلال، مزی، تذهیب الکمال، ج۱۸، ص۲۷۶.</ref> است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. نام وی و پدرش را جابه جا (زرارة بن ربيعه) هم گفته‌اند<ref>بخاری، کنی، ص۸۹؛ ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۱.</ref>.
با توجه به نسبت وی، او از تیره [[بنی عتیک بن نضر]]، از [[قبیله ازد]]<ref>ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۲۹.</ref> است؛ از این رو نسبت او را «[[ازدی]]» هم آورده‌اند<ref>بخاری، کنی، ص۸۹.</ref>. چنان که به سبب [[سکونت]] وی در [[بصره]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref> او را [[بصری]] هم خوانده‌اند<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۵۸.</ref>. کنیه‌اش ابو [[حلال]]<ref>به خطا؛ ابوخلال، مزی، تذهیب الکمال، ج۱۸، ص۲۷۶.</ref> است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. نام وی و پدرش را جابه جا (زرارة بن ربيعه) هم گفته‌اند<ref>بخاری، کنی، ص۸۹؛ ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۱.</ref>.


تنها [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>، نام وی را در بخش سوم [[الاصابه]] (مخضرمين) آورده و گفته است او [[زمان جاهلیت]] را [[درک]] کرد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>، اما دیگران او را [[تابعی]] دانسته و گفته‌اند از عثمان [[روایت]] دارد<ref>بخاری، التاریخ، ج۳، ص۲۸۵؛ ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۱.</ref>. به نظر می‌رسد در معرفی وی اشتباهی رخ داده که سبب شده تا در نام وی، [[کنیه]] و نام پدر و جدش اطلاعات مشترکی چون کنیه او و روایت از عثمان وجود داشته باشد<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۴، ص۴۷۶ و ص۶۰۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۴۳؛ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۶؛ ابن حجر، لسان المیزان، ج۲، ص۴۴۸.</ref>، در حالی که سه [[نسل]] نمی‌توانند از عثمان روایت نقل کنند؛ به ویژه اگر [[صحابی]] بودن یکی از آنان تقویت شود. به هر حال، به ظاهر مستند [[مخضرم]] دانستن [[ربیعه]] خبری است که از او نقل کرده‌اند که خانواده‌اش را درک کرده است در حالی که سنگ می‌پرستیدند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>، کنایه از اینکه وی دوره [[جاهلیت]] را درک کرده است. گفته‌اند او حصیری داشت که بر روی آن [[سجده]] می‌کرد و از فرط [[پیری]] نمی‌توانست بایستد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. وی همواره می‌گفت: خدایا [[خواندن قرآن]] را از من سلب نکن<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. وی در ۱۲۰ سالگی در [[زمان]] [[حجاج ثقفی]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref> درگذشت<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربيعة بن زرارة عتكى»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۲۶.</ref>
تنها [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>، نام وی را در بخش سوم [[الاصابه]] (مخضرمين) آورده و گفته است او [[زمان جاهلیت]] را [[درک]] کرد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>، اما دیگران او را [[تابعی]] دانسته و گفته‌اند از عثمان [[روایت]] دارد<ref>بخاری، التاریخ، ج۳، ص۲۸۵؛ ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۱.</ref>. به نظر می‌رسد در معرفی وی اشتباهی رخ داده که سبب شده تا در نام وی، [[کنیه]] و نام پدر و جدش اطلاعات مشترکی چون کنیه او و روایت از عثمان وجود داشته باشد<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۴، ص۴۷۶ و ص۶۰۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۴۳؛ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۶؛ ابن حجر، لسان المیزان، ج۲، ص۴۴۸.</ref>، در حالی که سه [[نسل]] نمی‌توانند از عثمان روایت نقل کنند؛ به ویژه اگر [[صحابی]] بودن یکی از آنان تقویت شود. به هر حال، به ظاهر مستند [[مخضرم]] دانستن [[ربیعه]] خبری است که از او نقل کرده‌اند که خانواده‌اش را درک کرده است در حالی که سنگ می‌پرستیدند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>، کنایه از اینکه وی دوره [[جاهلیت]] را درک کرده است. گفته‌اند او حصیری داشت که بر روی آن [[سجده]] می‌کرد و از فرط [[پیری]] نمی‌توانست بایستد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. وی همواره می‌گفت: خدایا [[خواندن قرآن]] را از من سلب نکن<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. وی در ۱۲۰ سالگی در [[زمان]] [[حجاج ثقفی]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref> درگذشت<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربيعة بن زرارة عتكى»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۲۶.</ref>
خط ۱۲: خط ۱۲:
== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[ازد]] (قبیله)
* [[بنی‌عتیک بن نضر]] (قبیله)
* [[بنی‌عتیک بن نضر]] (قبیله)
* [[ازد]] (قبیله)
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}



نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۹

آشنایی اجمالی

با توجه به نسبت وی، او از تیره بنی عتیک بن نضر، از قبیله ازد[۱] است؛ از این رو نسبت او را «ازدی» هم آورده‌اند[۲]. چنان که به سبب سکونت وی در بصره[۳] او را بصری هم خوانده‌اند[۴]. کنیه‌اش ابو حلال[۵] است[۶]. نام وی و پدرش را جابه جا (زرارة بن ربيعه) هم گفته‌اند[۷].

تنها ابن حجر[۸]، نام وی را در بخش سوم الاصابه (مخضرمين) آورده و گفته است او زمان جاهلیت را درک کرد[۹]، اما دیگران او را تابعی دانسته و گفته‌اند از عثمان روایت دارد[۱۰]. به نظر می‌رسد در معرفی وی اشتباهی رخ داده که سبب شده تا در نام وی، کنیه و نام پدر و جدش اطلاعات مشترکی چون کنیه او و روایت از عثمان وجود داشته باشد[۱۱]، در حالی که سه نسل نمی‌توانند از عثمان روایت نقل کنند؛ به ویژه اگر صحابی بودن یکی از آنان تقویت شود. به هر حال، به ظاهر مستند مخضرم دانستن ربیعه خبری است که از او نقل کرده‌اند که خانواده‌اش را درک کرده است در حالی که سنگ می‌پرستیدند[۱۲]، کنایه از اینکه وی دوره جاهلیت را درک کرده است. گفته‌اند او حصیری داشت که بر روی آن سجده می‌کرد و از فرط پیری نمی‌توانست بایستد[۱۳]. وی همواره می‌گفت: خدایا خواندن قرآن را از من سلب نکن[۱۴]. وی در ۱۲۰ سالگی در زمان حجاج ثقفی[۱۵] درگذشت[۱۶].[۱۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۲۹.
  2. بخاری، کنی، ص۸۹.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  4. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۵۸.
  5. به خطا؛ ابوخلال، مزی، تذهیب الکمال، ج۱۸، ص۲۷۶.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  7. بخاری، کنی، ص۸۹؛ ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۱.
  8. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  9. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  10. بخاری، التاریخ، ج۳، ص۲۸۵؛ ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۱.
  11. ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۴، ص۴۷۶ و ص۶۰۴؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۳۴۳؛ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۶؛ ابن حجر، لسان المیزان، ج۲، ص۴۴۸.
  12. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  13. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  14. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  15. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  16. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۶.
  17. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن زرارة عتكى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۶.