مؤلفههای شناخت علائم ظهور چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ':"' به ': "') |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
[[پرونده:1368302.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[سید محمد رضی آصف آگاه]]]] | [[پرونده:1368302.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[سید محمد رضی آصف آگاه]]]] | ||
::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر'''[[سید محمد رضی آصف آگاه]]''' و همکاران، در مقاله ''«[[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]»'' در اینباره گفتهاند: | ::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر'''[[سید محمد رضی آصف آگاه]]''' و همکاران، در مقاله ''«[[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]»'' در اینباره گفتهاند: | ||
:::::#«'''تصریح به علامت بودن:''' [[امام صادق]] {{ع}} میفرمایند:"[[قائم]] را پنج نشانه است: [[سفیانی]] و [[یمانی]] و صیحهای از [[آسمان]] و [[کشته شدن نفس زکیه]] و فرو رفتن [[زمین]] در [[بیداء]]"<ref>{عربی|"لِلْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ ظُهُورُ السُّفْيَانِيِّ وَ الْيَمَانِيِّ وَ الصَّيْحَةُ مِنَ السَّمَاءِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}}نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۲۵۲، ح ۹. احادیث دیگری نیز با عباراتی مشابه در برخی کتب معتبر حدیثی نقل شده است: {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ مَحْتُومَاتٍ الْيَمَانِيُّ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الصَّيْحَةُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}} (صدوق، محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین، ج۲، ۶۵۰، ح۷)؛ {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ خَمْسٌ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ مِنَ الْعَلَامَاتِ الصَّيْحَةُ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ وَ خُرُوجُ الْيَمَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ"}} (طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح۴۲۷).</ref> | :::::#«'''تصریح به علامت بودن:''' [[امام صادق]] {{ع}} میفرمایند: "[[قائم]] را پنج نشانه است: [[سفیانی]] و [[یمانی]] و صیحهای از [[آسمان]] و [[کشته شدن نفس زکیه]] و فرو رفتن [[زمین]] در [[بیداء]]"<ref>{عربی|"لِلْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ ظُهُورُ السُّفْيَانِيِّ وَ الْيَمَانِيِّ وَ الصَّيْحَةُ مِنَ السَّمَاءِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}}نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۲۵۲، ح ۹. احادیث دیگری نیز با عباراتی مشابه در برخی کتب معتبر حدیثی نقل شده است: {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ مَحْتُومَاتٍ الْيَمَانِيُّ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الصَّيْحَةُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}} (صدوق، محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین، ج۲، ۶۵۰، ح۷)؛ {{عربی|"عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ خَمْسٌ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ مِنَ الْعَلَامَاتِ الصَّيْحَةُ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ وَ خُرُوجُ الْيَمَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ"}} (طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح۴۲۷).</ref> | ||
:::::#'''استفاده از تعابیر مترادف:''' تعابیری مانند دلائل، [[آیه]] و امارات در معرفی [[علائم ظهور]]، که در واقع عبارت اخری از همان تعبیر علامت است؛ البته علامت [[ظهور]] بودن برخی از این تعبیرها، از [[روایات]] دیگر فهمیده میشود. | :::::#'''استفاده از تعابیر مترادف:''' تعابیری مانند دلائل، [[آیه]] و امارات در معرفی [[علائم ظهور]]، که در واقع عبارت اخری از همان تعبیر علامت است؛ البته علامت [[ظهور]] بودن برخی از این تعبیرها، از [[روایات]] دیگر فهمیده میشود. | ||
:::::#'''هر آنچه در لسان [[شرع]] به طور [[کشف]] -نه علیت- دخیل در تشخیص امر [[ظهور]] باشد:''' نشانههایی که در تعابیر [[اهل بیت]] {{عم}} به نحوی [[ظهور]] متوقف بر آن و یا مقدم بر ظهورند، ولی این توقف و وابستگی از نوع علیت نیست، بلکه از سنخ [[کشف]] است. برای نمونه، [[ندای آسمانی در حدیث]] زیر اینگونه است:"این کاری که شما گردنهایتان را به جانبش میکشید نخواهد شد تا اینکه نداکنندهای از [[آسمان]] آواز دهد: بدانید که فلانی [[صاحب]] امر است پس [[جنگ]] بر سر چیست؟"<ref>{{عربی|"عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ لَا يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ الَّذِي تَمُدُّونَ إِلَيْهِ أَعْنَاقَكُمْ حَتَّى يُنَادِيَ مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ..."}}؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۳۷۵، ح ۳۴. نیز ر.ک: نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ح ۵۳-۵۴ و ۶۵؛ طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح ۴۲۸-۴۲۹، ۴۴۱-۴۴۲، ۴۴۵، ۴۴۹، ۴۵۵ و ۴۸۲.</ref>»<ref>[[سید محمد رضی آصف آگاه|آصف آگاه؛سید محمد رضی]]، [[مجتبی خانی|خانی؛مجتبی]]، [[سید محمد جواد سید نظری|سید نظری؛ سید محمد جواد]]، [[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]، ص 158-159.</ref>. | :::::#'''هر آنچه در لسان [[شرع]] به طور [[کشف]] -نه علیت- دخیل در تشخیص امر [[ظهور]] باشد:''' نشانههایی که در تعابیر [[اهل بیت]] {{عم}} به نحوی [[ظهور]] متوقف بر آن و یا مقدم بر ظهورند، ولی این توقف و وابستگی از نوع علیت نیست، بلکه از سنخ [[کشف]] است. برای نمونه، [[ندای آسمانی در حدیث]] زیر اینگونه است: "این کاری که شما گردنهایتان را به جانبش میکشید نخواهد شد تا اینکه نداکنندهای از [[آسمان]] آواز دهد: بدانید که فلانی [[صاحب]] امر است پس [[جنگ]] بر سر چیست؟"<ref>{{عربی|"عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ لَا يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ الَّذِي تَمُدُّونَ إِلَيْهِ أَعْنَاقَكُمْ حَتَّى يُنَادِيَ مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ..."}}؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۳۷۵، ح ۳۴. نیز ر.ک: نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ح ۵۳-۵۴ و ۶۵؛ طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح ۴۲۸-۴۲۹، ۴۴۱-۴۴۲، ۴۴۵، ۴۴۹، ۴۵۵ و ۴۸۲.</ref>»<ref>[[سید محمد رضی آصف آگاه|آصف آگاه؛سید محمد رضی]]، [[مجتبی خانی|خانی؛مجتبی]]، [[سید محمد جواد سید نظری|سید نظری؛ سید محمد جواد]]، [[بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور (مقاله)|بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور]]، ص 158-159.</ref>. | ||
==پرسشهای وابسته== | ==پرسشهای وابسته== | ||
نسخهٔ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۴۸
| مؤلفههای شناخت علائم ظهور چیست؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل بالاتر | مهدویت / عصر ظهور امام مهدی |
| مدخل اصلی | کلیات عصر ظهور |
| مدخل وابسته | ؟ |
مؤلفههای شناخت علائم ظهور چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- حجت الاسلام و المسلمین دکترسید محمد رضی آصف آگاه و همکاران، در مقاله «بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور» در اینباره گفتهاند:
- «تصریح به علامت بودن: امام صادق (ع) میفرمایند: "قائم را پنج نشانه است: سفیانی و یمانی و صیحهای از آسمان و کشته شدن نفس زکیه و فرو رفتن زمین در بیداء"[۱]
- استفاده از تعابیر مترادف: تعابیری مانند دلائل، آیه و امارات در معرفی علائم ظهور، که در واقع عبارت اخری از همان تعبیر علامت است؛ البته علامت ظهور بودن برخی از این تعبیرها، از روایات دیگر فهمیده میشود.
- هر آنچه در لسان شرع به طور کشف -نه علیت- دخیل در تشخیص امر ظهور باشد: نشانههایی که در تعابیر اهل بیت (ع) به نحوی ظهور متوقف بر آن و یا مقدم بر ظهورند، ولی این توقف و وابستگی از نوع علیت نیست، بلکه از سنخ کشف است. برای نمونه، ندای آسمانی در حدیث زیر اینگونه است: "این کاری که شما گردنهایتان را به جانبش میکشید نخواهد شد تا اینکه نداکنندهای از آسمان آواز دهد: بدانید که فلانی صاحب امر است پس جنگ بر سر چیست؟"[۲]»[۳].
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ {عربی|"لِلْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ ظُهُورُ السُّفْيَانِيِّ وَ الْيَمَانِيِّ وَ الصَّيْحَةُ مِنَ السَّمَاءِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ"}}نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۲۵۲، ح ۹. احادیث دیگری نیز با عباراتی مشابه در برخی کتب معتبر حدیثی نقل شده است: "عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) يَقُولُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ مَحْتُومَاتٍ الْيَمَانِيُّ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الصَّيْحَةُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ" (صدوق، محمد بن علی بن بابویه، کمال الدین، ج۲، ۶۵۰، ح۷)؛ "عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ خَمْسٌ قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ مِنَ الْعَلَامَاتِ الصَّيْحَةُ وَ السُّفْيَانِيُّ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ وَ خُرُوجُ الْيَمَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ" (طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح۴۲۷).
- ↑ "عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) يَقُولُ لَا يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ الَّذِي تَمُدُّونَ إِلَيْهِ أَعْنَاقَكُمْ حَتَّى يُنَادِيَ مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ..."؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ۳۷۵، ح ۳۴. نیز ر.ک: نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ح ۵۳-۵۴ و ۶۵؛ طوسی، محمد بن حسن، کتاب الغیبه، ح ۴۲۸-۴۲۹، ۴۴۱-۴۴۲، ۴۴۵، ۴۴۹، ۴۵۵ و ۴۸۲.
- ↑ آصف آگاه؛سید محمد رضی، خانی؛مجتبی، سید نظری؛ سید محمد جواد، بازشناسی تعریف علائم و شرایط ظهور، ص 158-159.