پیش‌گویی در نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}}))
خط ۲۹: خط ۲۹:
==پانویس==
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}
{{پانویس}}


[[رده:امام علی]]
[[رده:امام علی]]
[[رده:پیش‌گویی]]
[[رده:پیش‌گویی]]
[[رده:مدخل نهج البلاغه]]
[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۴۳


مدخل‌های وابسته به این بحث:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل پیش‌گویی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  1. برخی مخصوص خداوند است، مانند علم به زمان وقوع قیامت.
  2. برخی مخصوص انبیا و ائمه(ع) با اذن الهی است، مانند هر آنچه بخواهند بدانند و از خداوند مأذون باشند.
  3. برخی در سایه طهارت نفس و ارتباط بنده با ذات ربوبی حاصل می‌شود که نوعی الهام و عنایت خداوند به چنین بندگانی خواهد بود، مانند آنچه به سلمان و ابوذر و برخی از علمای ربانی عطا شده است.
  4. برخی نیز قابل تعلیم و تعلم برای دیگران است، مانند آنچه کاهنان و منجمان و مرتاضان می‌گویند. این قسم از لحاظ شرعی حرام است.
  • نوع اول: اخباری است که اطلاع آن حضرت را از واقعیات و حوادث پشت پرده اثبات می‌کند، مانند آن‌که فرمود: سوگند به آن که جانم در قبضه قدرت اوست، از هر رخدادی تا روز رستاخیز با خبرم و از هر گروهی که دست‌کم یک‌صد نفر را رهبری کند یا صد نفر را به گمراهی کشانَد، مطّلعم و شما را خبر دهم و از سخن‌گو و پیشوا و پیش‌گامش باخبرم؛ و نیز می‌دانم که در کجا فرود آیند و گشایند و کدام یک از آنان کشته شوند و کدامین بمیرد[۱]
  • نوع دوم: اخباری که حوادث معینی در آینده را بازگو می‌کند، مانند: غرق شدن بصره در آب[۲]؛ غصب خلافت[۳]؛ حمله مغول[۴].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. نهج البلاغه، خطبه ۹۳
  2. «فَوَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْ‏ءٍ، فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ السَّاعَةِ، وَ لَا عَنْ فِئَةٍ تَهْدِي مِائَةً وَ تُضِلُّ مِائَةً، إِلَّا أَنْبَأْتُكُمْ بِنَاعِقِهَا، وَ قَائِدِهَا وَ سَائِقِهَا وَ مُنَاخِ رِكَابِهَا، وَ مَحَطِّ رِحَالِهَا، وَ مَنْ يُقْتَلُ مِنْ أَهْلِهَا قَتْلًا، وَ مَنْ يَمُوتُ مِنْهُمْ مَوْتاً»؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳
  3. نهج البلاغه، خطبه ۱۶
  4. نهج البلاغه، خطبه ۱۲۸
  5. علامه جعفری در شرح خویش بر نهج البلاغه سه نمونه از نوع اول و پانزده مورد از نوع دوم را ذکر می‌کند. در فهرست پیش‌گویی‌های شرح فشرده بر نهج البلاغه سی مورد اخبار غیبی ذکر شده است. آیت الله جعفر سبحانی در مقاله هفتم از یادنامه کنگره هزاره نهج البلاغه تعداد اخبار غیبی را در نهج البلاغه ۷۵ مورد می‌داند و به ده مورد از آن‌ها اشاره می‌کند.
  6. دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 192- 193.