نافع بن اسود تمیمی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})) |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
* [[پرونده:1379452.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|'''اصحاب امام علی، ج۲''']] | * [[پرونده:1379452.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|'''اصحاب امام علی، ج۲''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۴
مقدمه
نافع بن اسود از شاعران علاقهمند به امیرمؤمنان(ع) و کنیهاش ابو محمد اسیدی و در جنگ صفین حضور داشت و اشعاری نیز در آن نبرد سروده است.
نصر بن مزاحم مینویسد: هنگامی که مردم به مالک اشتر گفتند: امیرالمؤمنین(ع) حکمیت را پذیرفته و به حکم قرآن راضی شده، و او را وادار به ترک جنگ و بازگشت به اردوگاه امام علی(ع) نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این شعر را میخواند:
- از من به حضرت علی(ع) درود و شادباش گویید که تحمل چنین کوه گرانی را به ضرورت پذیرفته است.
- وی بارگاه اسلام را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد پست برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.
- گویی هنگام نابودی قبّه اسلام پیامبری با سنتهایی نزد ما باز آمد و به نوسازی پرداخت[۱].
نصر بن مزاحم مینویسد: نقل شده هنگامی که امیرالمؤمنین(ع)، ابو موسی اشعری را به دومة الجندل برای حکمیّت اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است[۲].[۳]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ ألا أبلغا عتی علیا تحیة *** فقد قبل الصماء لما استقلت بنی قبة الإسلام بعد انهدامها *** و قامت علیه قصرة فاستقرت کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.
- ↑ وقعة صفین، ص۵۳۳.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۳۶۸.