رحمت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

| پرسش مرتبط  =  

}}

#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸.  </ref>؛

#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛