جزاء: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[جزاء در قرآن]] - [[جزاء در حدیث]] - [[جزاء در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط  = جزاء (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[جزاء در قرآن]] - [[جزاء در حدیث]] - [[جزاء در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط  = جزاء (پرسش)}}


==مقدمه==
==مقدمه==
*[[کیفر]] دادن، پاداش‌ دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۲.</ref>. در اصل به معنای مکافات و [[پاداش]]، اعم از [[ثواب]] و [[عقاب]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۲، ص۸۳.</ref>.
* [[کیفر]] دادن، پاداش‌ دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۲.</ref>. در اصل به معنای مکافات و [[پاداش]]، اعم از [[ثواب]] و [[عقاب]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۲، ص۸۳.</ref>.
*{{متن قرآن|ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ}}<ref>«بدین گونه آنان را برای افزونجویی‌شان کیفر دادیم و بی‌گمان ما راست‌گفتاریم» سوره انعام، آیه ۱۴۶.</ref>.
*{{متن قرآن|ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ}}<ref>«بدین گونه آنان را برای افزونجویی‌شان کیفر دادیم و بی‌گمان ما راست‌گفتاریم» سوره انعام، آیه ۱۴۶.</ref>.
*جزاء در [[قرآن کریم]] تنها به صورت امری [[آخرتی]] و مربوط به [[قیامت]] به کار نرفته؛ بلکه امری [[دنیوی]] و [[آخرتی]] است و علاوه بر [[آخرت]]، در [[دنیا]] هم فعلی [[الهی]] است و هم [[انسانی]].
*جزاء در [[قرآن کریم]] تنها به صورت امری [[آخرتی]] و مربوط به [[قیامت]] به کار نرفته؛ بلکه امری [[دنیوی]] و [[آخرتی]] است و علاوه بر [[آخرت]]، در [[دنیا]] هم فعلی [[الهی]] است و هم [[انسانی]].

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۴

مقدمه

منابع

پانویس

  1. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۲.
  2. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۲، ص۸۳.
  3. «بدین گونه آنان را برای افزونجویی‌شان کیفر دادیم و بی‌گمان ما راست‌گفتاریم» سوره انعام، آیه ۱۴۶.
  4. «به زودی به کسانی که گوساله را (به پرستش) گرفتند در زندگانی این جهان خشمی از سوی پروردگارشان و خواری خواهد رسید و این‌گونه ما دروغبافان را کیفر می‌دهیم» سوره اعراف، آیه ۱۵۲.
  5. «و چون به برنایی خویش رسید و استواری یافت بدو (نیروی) داوری و دانشی بخشیدیم و بدین‌گونه به نیکوکاران پاداش می‌دهیم» سوره قصص، آیه ۱۴.
  6. «اگر به کارزار با شما دست یازیدند شما هم آنان را بکشید که سزای کافران همین است» سوره بقره، آیه ۱۹۱.
  7. «پدرم تو را فرا می‌خواند تا مزد آبی را که برای ما (به گوسفندان) دادی به تو بپردازد» سوره قصص، آیه ۲۵.
  8. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۲۰۹.