نافع بن اسود تمیمی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:امام علی\]\]↵\[\[رده\:(.*)\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]' به 'رده:مدخل رده:اصحاب امام علی رده:اعلام') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[نافع بن اسود تمیمی در تاریخ اسلامی]] - [[نافع بن اسود تمیمی در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[نافع بن اسود تمیمی در تاریخ اسلامی]] - [[نافع بن اسود تمیمی در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط = }} | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۵: | ||
[[نصر بن مزاحم]] مینویسد: [[نقل]] شده هنگامی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[ابو موسی اشعری]] را به [[دومة الجندل]] برای [[حکمیّت]] اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است<ref>وقعة صفین، ص۵۳۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۳۶۸.</ref> | [[نصر بن مزاحم]] مینویسد: [[نقل]] شده هنگامی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[ابو موسی اشعری]] را به [[دومة الجندل]] برای [[حکمیّت]] اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است<ref>وقعة صفین، ص۵۳۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۳۶۸.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۴: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:اصحاب امام علی]] | [[رده:اصحاب امام علی]] | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۵
نافع بن اسود تمیمی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: نافع بن اسود تمیمی در تاریخ اسلامی - نافع بن اسود تمیمی در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردمقدمه
نافع بن اسود از شاعران علاقهمند به امیرمؤمنان(ع) و کنیهاش ابو محمد اسیدی و در جنگ صفین حضور داشت و اشعاری نیز در آن نبرد سروده است.
نصر بن مزاحم مینویسد: هنگامی که مردم به مالک اشتر گفتند: امیرالمؤمنین(ع) حکمیت را پذیرفته و به حکم قرآن راضی شده، و او را وادار به ترک جنگ و بازگشت به اردوگاه امام علی(ع) نمودند، نافع ساکت و سر را به زیر انداخته بود و این شعر را میخواند:
- از من به حضرت علی(ع) درود و شادباش گویید که تحمل چنین کوه گرانی را به ضرورت پذیرفته است.
- وی بارگاه اسلام را پس از ویرانی از نو بنا کرد و جمعی از افراد پست برضد او برخاستند و سپس آرام شدند.
- گویی هنگام نابودی قبّه اسلام پیامبری با سنتهایی نزد ما باز آمد و به نوسازی پرداخت[۱].
نصر بن مزاحم مینویسد: نقل شده هنگامی که امیرالمؤمنین(ع)، ابو موسی اشعری را به دومة الجندل برای حکمیّت اعزام کرد، نافع این اشعار را سروده است[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ ألا أبلغا عتی علیا تحیة *** فقد قبل الصماء لما استقلت بنی قبة الإسلام بعد انهدامها *** و قامت علیه قصرة فاستقرت کأن نبیا جاءنا حین هدمها *** بما سن فیها بعد ما قد أبرت؛ وقعة صفین، ص۴۹۲.
- ↑ وقعة صفین، ص۵۳۳.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۳۶۸.