تداوم امامت: تفاوت میان نسخه‌ها

نمایش تاریخچه به صورت تعاملی

دیداریویکی‌متن

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۰

مقدمه

این اندیشه که پس از حضرت امام حسن عسکری (ع)، چه کسی زمام امور شیعیان را بر عهده خواهد گرفت، ذهن و دل بسیاری از یاران آن حضرت را به خود مشغول داشته بود و از این رو آن‌ها تلاش می‌کردند در فرصت‌های نادری که توفیق زیارت حضرتش را می‌یافتند به نوعی پرسش درونی خود را با امامشان مطرح کنند.
از جمله در یکی از روزها که عثمان بن سعید عمری یار و یاور باوفای حضرت عسکری (ع) نیز در مجلس آن حضرت حضور داشت، یکی از یاران ایشان پرسید: شما درباره این حدیث که از پدران بزرگوارتان نقل شده چه می‌گویید: "زمین تا روز قیامت از حجت خدا بر بندگان تهی نمی‌ماند. و هرکس که بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلی از دنیا رفته است"؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: آری این سخن همانند روز حق است. باز پرسید: ای پسر رسول خدا، پس چه کسی پس از شما امام و حجت خواهد بود؟ حضرت فرمود: پس از من، پسرم محمد، امام و حجت خواهد بود. هرکس بمیرد و او را نشناسد به مرگ جاهلی از دنیا رفته است. آگاه باشید که او را غیبتی است که در آن نادانان به گمراهی می‌افتند و اهل باطل هلاک می‌گردند. هرکس که در این دوران برای ظهور تعیین وقت کند، دروغ می‌گوید. سپس با سپری شدن دوران غیبت او ظهور می‌کند. گویا پرچم‌های سفیدی را که در نجف کوفه بر بالای سرش در اهتزاز است می‌بینیم^[۱].
با انتصاب حضرت مهدی (ع) به‌عنوان دوازدهمین امام شیعیان، شجره طیبه امامت، برگ و باری تازه یافت^[۲]^[۳].

پرسش‌های وابسته

پس از امام حسن عسکری امامت چگونه تداوم یافت؟ (پرسش)

منابع

تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه

پانویس

↑ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۰۹.
↑ نشریه موعود، شماره ۲۰، ص ۵۱.
↑ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۲۲۰.

[1] شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۰۹.

[2] نشریه موعود، شماره ۲۰، ص ۵۱.

[3] تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۲۲۰.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 }}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
-*این [[اندیشه]] که پس از [[حضرت]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، چه کسی زمام امور [[شیعیان]] را بر عهده خواهد گرفت، ذهن و [[دل]] بسیاری از [[یاران]] آن [[حضرت]] را به خود مشغول داشته بود و از این رو آن‌ها [[تلاش]] می‌کردند در فرصت‌های نادری که [[توفیق]] [[زیارت]] حضرتش را می‌یافتند به نوعی پرسش درونی خود را با امامشان مطرح کنند.
+* این [[اندیشه]] که پس از [[حضرت]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، چه کسی زمام امور [[شیعیان]] را بر عهده خواهد گرفت، ذهن و [[دل]] بسیاری از [[یاران]] آن [[حضرت]] را به خود مشغول داشته بود و از این رو آن‌ها [[تلاش]] می‌کردند در فرصت‌های نادری که [[توفیق]] [[زیارت]] حضرتش را می‌یافتند به نوعی پرسش درونی خود را با امامشان مطرح کنند.
-*از جمله در یکی از روزها که [[عثمان بن سعید عمری]] یار و یاور باوفای [[امام عسکری|حضرت عسکری]] {{ع}} نیز در مجلس آن [[حضرت]] حضور داشت، یکی از [[یاران]] ایشان پرسید: شما درباره این [[حدیث]] که از پدران بزرگوارتان [[نقل]] شده چه می‌گویید: "[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] بر [[بندگان]] تهی نمی‌ماند. و هرکس که بمیرد و [[امام]] زمانش را نشناسد، به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است" ؟ آن [[حضرت]] در [[پاسخ]] فرمود: آری این سخن همانند روز [[حق]] است. باز پرسید: ای پسر [[رسول خدا]]، پس چه کسی پس از شما [[امام]] و [[حجت]] خواهد بود؟ [[حضرت]] فرمود: پس از من، پسرم [[محمد]]، [[امام]] و [[حجت]] خواهد بود. هرکس بمیرد و او را نشناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است. [[آگاه]] باشید که او را غیبتی است که در آن نادانان به [[گمراهی]] می‌افتند و [[اهل باطل]] هلاک می‌گردند. هرکس که در این دوران برای [[ظهور]] [[تعیین وقت]] کند، [[دروغ]] می‌گوید. سپس با سپری شدن [[دوران غیبت]] او [[ظهور]] می‌کند. گویا پرچم‌های سفیدی را که در [[نجف]] [[کوفه]] بر بالای سرش در اهتزاز است می‌بینیم<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۴۰۹.</ref>.
+* از جمله در یکی از روزها که [[عثمان بن سعید عمری]] یار و یاور باوفای [[امام عسکری|حضرت عسکری]] {{ع}} نیز در مجلس آن [[حضرت]] حضور داشت، یکی از [[یاران]] ایشان پرسید: شما درباره این [[حدیث]] که از پدران بزرگوارتان [[نقل]] شده چه می‌گویید: "[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] بر [[بندگان]] تهی نمی‌ماند. و هرکس که بمیرد و [[امام]] زمانش را نشناسد، به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است"؟ آن [[حضرت]] در [[پاسخ]] فرمود: آری این سخن همانند روز [[حق]] است. باز پرسید: ای پسر [[رسول خدا]]، پس چه کسی پس از شما [[امام]] و [[حجت]] خواهد بود؟ [[حضرت]] فرمود: پس از من، پسرم [[محمد]]، [[امام]] و [[حجت]] خواهد بود. هرکس بمیرد و او را نشناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است. [[آگاه]] باشید که او را غیبتی است که در آن نادانان به [[گمراهی]] می‌افتند و [[اهل باطل]] هلاک می‌گردند. هرکس که در این دوران برای [[ظهور]] [[تعیین وقت]] کند، [[دروغ]] می‌گوید. سپس با سپری شدن [[دوران غیبت]] او [[ظهور]] می‌کند. گویا پرچم‌های سفیدی را که در [[نجف]] [[کوفه]] بر بالای سرش در اهتزاز است می‌بینیم<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۴۰۹.</ref>.
-*با [[انتصاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به‌عنوان [[دوازدهمین امام]] [[شیعیان]]، [[شجره طیبه]] [[امامت]]، برگ و باری تازه یافت<ref>نشریه موعود، شماره ۲۰، ص ۵۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۲۰.</ref>.
+* با [[انتصاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به‌عنوان [[دوازدهمین امام]] [[شیعیان]]، [[شجره طیبه]] [[امامت]]، برگ و باری تازه یافت<ref>نشریه موعود، شماره ۲۰، ص ۵۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۲۰.</ref>.
 == پرسش‌های وابسته ==