سید در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = سید | | موضوع مرتبط = سید | ||
| عنوان مدخل = [[سید]] | | عنوان مدخل = [[سید]] | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = [[سید در حدیث]] - [[سید در نهج البلاغه]] - [[سید در دعا و زیارات]] - [[سید در معارف مهدویت]] - [[سید در فقه سیاسی]] | ||
| پرسش مرتبط = سید (پرسش) | | پرسش مرتبط = سید (پرسش) | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
متولی [[جماعت]] کثیر<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۳۲.</ref>، کسی که [[مردم]] به او [[پناه]] میبرند<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۲۵۶.</ref>، کسی که بر دیگران (به هر دلیلی) تفوّق و [[برتری]] دارد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۷.</ref> و [[پیشوا]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۰.</ref>. اصل آن "سود" به معنای تشخّص به تفوق و [[برتری]] بر دیگران که مفهوم آن اعم از [[امور مادّی]] و [[معنوی]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۶.</ref>. | متولی [[جماعت]] کثیر<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۳۲.</ref>، کسی که [[مردم]] به او [[پناه]] میبرند<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۲۵۶.</ref>، کسی که بر دیگران (به هر دلیلی) تفوّق و [[برتری]] دارد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۷.</ref> و [[پیشوا]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۰.</ref>. اصل آن "سود" به معنای تشخّص به تفوق و [[برتری]] بر دیگران که مفهوم آن اعم از [[امور مادّی]] و [[معنوی]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۶.</ref>. | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۹
این مدخل زیرشاخهٔ بحث سید است. سید از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: سید در حدیث - سید در نهج البلاغه - سید در دعا و زیارات - سید در معارف مهدویت - سید در فقه سیاسی - پرسشهای مرتبطمقدمه
متولی جماعت کثیر[۱]، کسی که مردم به او پناه میبرند[۲]، کسی که بر دیگران (به هر دلیلی) تفوّق و برتری دارد[۳] و پیشوا[۴]. اصل آن "سود" به معنای تشخّص به تفوق و برتری بر دیگران که مفهوم آن اعم از امور مادّی و معنوی است[۵].
رنگ سیاه نیز به جهت تفوّق و غلبه بر سایر رنگها سوداء یا أسود نامیده شده است و گاهی بر غیر سفیدی سوداء اطلاق میشود[۶].
﴿رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا﴾[۷].
این آیه شریفه به این نکته مهم اشاره دارد که پیشوایان و کسانی که از نظر سن، ریشسفیدی یا موقعیت اجتماعی و فامیلی بر مردم سروری میکنند و مردم از آنها اطاعتپذیری دارند، فرهنگ جامعه اعم از ارزشها، اعتقادات، اصول اخلاقی و رفتاری و... به وسیله آنها در جامعه تثبیت میشود و گمراهی و هدایت مردم نیز در دست آنهاست.
در فرهنگ سیاسی از این طبقه به عنوان خواص و نخبگان یاد میشود که شامل گروهی از افراد است که در هر جامعه دارای مقامهای برجستهای هستند و در معنای خاص عبارت است از هر گروهی از افراد که در یک زمینه مشخص برجسته باشند (مانند، سن، فامیل، ثروت و...)[۸].[۹]
منابع
پانویس
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۳۲.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۲۵۶.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۷.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۰.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۶.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۲۵۶.
- ↑ «و میگویند: پروردگارا! ما از سرکردگان و بزرگانمان فرمان بردیم و آنان ما را از راه به در بردند» سوره احزاب، آیه ۶۷.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۱۳۶.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۵۴-۳۵۵.