صاغر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
از "صغر" به معنای کوچکی و [[حقارت]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۲۹۰.</ref>، در مقابل "کبر"<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۴، ص۴۵۸.</ref>. [[صاغر]] در معنای مقابل "استکبار"<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ص۲۴۴.</ref> و نیز به معنای به [[خواری]] راضی‌ شدن و تن‌ دادن<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۷۲.</ref>.
از "صغر" به معنای کوچکی و [[حقارت]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۲۹۰.</ref>، در مقابل "کبر"<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۴، ص۴۵۸.</ref>. [[صاغر]] در معنای مقابل "استکبار"<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ص۲۴۴.</ref> و نیز به معنای به [[خواری]] راضی‌ شدن و تن‌ دادن<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۳۷۲.</ref>.


{{متن قرآن|حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>.
{{متن قرآن|حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref>.


عده‌ای از [[مفسران]] اخذ [[جزیه]] از [[اهل کتاب]] را که طبق [[قرارداد]] [[ذمّه]] در [[امان]] [[حکومت اسلامی]] قرار می‌گیرند، با حالت [[تحقیر]]، [[اهانت]] و [[تمسخر]] [[تفسیر]] کرده‌اند {{متن قرآن|وَهُمْ صَاغِرُونَ}}؛ امّا برخی [[مفسران]] بر این اعتقادند که {{متن قرآن|وَهُمْ صَاغِرُونَ}} به این معنا نیست؛ بلکه به معنای [[گردن‌نهادن]] آنان به [[سنت‌ها]] و [[قوانین اسلامی]] و [[حکومت دینی]] [[عادل]] در [[جامعه اسلامی]] است و شرطِ اینکه دیگر با [[مسلمانان]] به [[ستیزه]] برنخیزند و در [[جامعه اسلامی]] به عنوان [[شخصیت]] مستقل و [[جامعه]] مستقل به اشاعه و تبلیغِ [[آیین]] و [[رسوم]] [[فاسد]] و تحریف‌شده خود مبادرت نکنند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۹، ص۲۴۲.</ref>.
عده‌ای از [[مفسران]] اخذ [[جزیه]] از [[اهل کتاب]] را که طبق [[قرارداد]] [[ذمّه]] در [[امان]] [[حکومت اسلامی]] قرار می‌گیرند، با حالت [[تحقیر]]، [[اهانت]] و [[تمسخر]] [[تفسیر]] کرده‌اند {{متن قرآن|وَهُمْ صَاغِرُونَ}}؛ امّا برخی [[مفسران]] بر این اعتقادند که {{متن قرآن|وَهُمْ صَاغِرُونَ}} به این معنا نیست؛ بلکه به معنای [[گردن‌نهادن]] آنان به [[سنت‌ها]] و [[قوانین اسلامی]] و [[حکومت دینی]] [[عادل]] در [[جامعه اسلامی]] است و شرطِ اینکه دیگر با [[مسلمانان]] به [[ستیزه]] برنخیزند و در [[جامعه اسلامی]] به عنوان [[شخصیت]] مستقل و [[جامعه]] مستقل به اشاعه و تبلیغِ [[آیین]] و [[رسوم]] [[فاسد]] و تحریف‌شده خود مبادرت نکنند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۹، ص۲۴۲.</ref>.
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش