صحابه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۶: خط ۶:
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
==مقدمه==
== مقدمه ==
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن [[حضرت]] [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند.<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]] {{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن [[حضرت]] [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا {{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند.<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>


'''[[زیارت]] صحابی:''' [[زیارت]] صحابه [[برگزیده]] رسول خدا{{صل}}، همچون [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، [[عمار]] و [[مقداد]] [[مستحب]] است.<ref>جواهر الکلام، ج۲۰، ص:۱۰۳.</ref>
'''[[زیارت]] صحابی:''' [[زیارت]] صحابه [[برگزیده]] رسول خدا {{صل}}، همچون [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، [[عمار]] و [[مقداد]] [[مستحب]] است.<ref>جواهر الکلام، ج۲۰، ص:۱۰۳.</ref>


'''[[مذهب صحابی]]:''' مراد از آن، گفتار یا [[رفتار صحابه]] است، بدون آنکه مستند به قول یا [[عمل]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد. از دیدگاه [[فقهای شیعه]] امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا [[رفتار پیامبر]]{{صل}} [[حجت]] نیست.<ref>منتهی المطلب، ج۸، ص:۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص:۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص:۱۹۰ و ص:۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص:۳۴۰ ـ ۳۴۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۵، صفحه ۴۶.</ref>
'''[[مذهب صحابی]]:''' مراد از آن، گفتار یا [[رفتار صحابه]] است، بدون آنکه مستند به قول یا [[عمل]] [[پیامبر]] {{صل}} باشد. از دیدگاه [[فقهای شیعه]] امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا [[رفتار پیامبر]] {{صل}} [[حجت]] نیست.<ref>منتهی المطلب، ج۸، ص:۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص:۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص:۱۹۰ و ص:۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص:۳۴۰ ـ ۳۴۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۵، صفحه ۴۶.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۵

مقدمه

صحابی منسوب به «صحابه» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای ملاقات، همنشینی و معاشرت است؛ لکن در اصطلاح، صحابی مسلمانی را گویند که رسول خدا (ص) را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن حضرت روایت نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا (ص) او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند.[۱]

زیارت صحابی: زیارت صحابه برگزیده رسول خدا (ص)، همچون سلمان فارسی، ابوذر، عمار و مقداد مستحب است.[۲]

مذهب صحابی: مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آنکه مستند به قول یا عمل پیامبر (ص) باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا رفتار پیامبر (ص) حجت نیست.[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. مجمع البحرین، واژه «صحب».
  2. جواهر الکلام، ج۲۰، ص:۱۰۳.
  3. منتهی المطلب، ج۸، ص:۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص:۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص:۱۹۰ و ص:۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص:۳۴۰ ـ ۳۴۱.
  4. هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵، صفحه ۴۶.