نیایش سوم: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۵ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲
جز
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
== مقدمه ==
 
==مقدمه==
این [[نیایش]] حاوی [[درود]] [[امام]] بر [[حاملان عرش]] و [[فرشتگان مقرب]] است.
این [[نیایش]] حاوی [[درود]] [[امام]] بر [[حاملان عرش]] و [[فرشتگان مقرب]] است.
[[قرآن کریم]] [[ایمان]] به [[فرشتگان]] را در ردیف [[ایمان به خدا]] و [[پیامبران]] و [[کتاب‌های آسمانی]] آورده است: {{متن قرآن|آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ}}<ref>«این پیامبر به آنچه از (سوی) پروردگارش به سوی او فرو فرستاده‌اند، ایمان دارد و همه مؤمنان به خداوند و فرشتگانش و کتاب‌هایش و پیامبرانش، ایمان دارند» سوره بقره، آیه ۲۸۵.</ref>.
[[قرآن کریم]] [[ایمان]] به [[فرشتگان]] را در ردیف [[ایمان به خدا]] و [[پیامبران]] و [[کتاب‌های آسمانی]] آورده است: {{متن قرآن|آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ}}<ref>«این پیامبر به آنچه از (سوی) پروردگارش به سوی او فرو فرستاده‌اند، ایمان دارد و همه مؤمنان به خداوند و فرشتگانش و کتاب‌هایش و پیامبرانش، ایمان دارند» سوره بقره، آیه ۲۸۵.</ref>.
خط ۸: خط ۶:
براساس [[آیات قرآن]] فرشتگان موجوداتی هستند [[عاقل]] و با [[شعور]]<ref>{{متن قرآن|وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ عِبَادٌ مُكْرَمُونَ}} «و گفتند خداوند بخشنده (از فرشتگان) فرزندی گزیده است؛ پاکا که اوست؛ بلکه (فرشته‌ها تنها) بندگانی ارجمندند» سوره انبیاء، آیه ۲۶.</ref>، فرمانبر [[خدا]] و به دور از عصیانگری و [[ارتکاب گناه]]. هرگز در سخن بر او پیشی نمی‌گیرند و (پیوسته) به [[فرمان]] او عمل می‌کنند<ref>{{متن قرآن|لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ}} «در گفتار بر او پیشی نمی‌جویند و آنان به فرمان وی کار می‌کنند» سوره انبیاء، آیه ۲۷.</ref>. دارای [[مقامات]] و مسئولیت‌های معین<ref>{{متن قرآن|وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ}} «و هیچ یک از ما (فرشتگان) نیست مگر که جایگاهی معیّن دارد» سوره صافات، آیه ۱۶۴.</ref> و در حال [[تسبیح]] و [[تقدیس]] خدایند<ref>{{متن قرآن|وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}} «و فرشتگان را می‌بینی که پیرامون اورنگ (فرمانفرمایی خداوند) حلقه بسته‌اند؛ با سپاس پروردگارشان را به پاکی می‌ستایند و میان آنان به راستی (و درستی) داوری خواهد شد و گفته می‌شود: سپاس خداوند پروردگار جهانیان را» سوره زمر، آیه ۷۵.</ref>. برای زمینیان [[استغفار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن|تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}} «نزدیک است که آسمان‌ها بر فراز سرشان بشکافند و فرشتگان با سپاس پروردگارشان را به پاکی می‌ستایند و برای هر کس که در زمین است آمرزش می‌خواهند؛ آگاه باشید که بی‌گمان خداوند است که آمرزنده بخشاینده است» سوره شوری، آیه ۵.</ref> و گاهی به صورت [[بشر]] در می‌آیند<ref>{{متن قرآن|فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}} «و از چشم آنان پنهان شد و ما روح خود را به سوی او فرو فرستادیم که چون انسانی باندام، بر او پدیدار گشت» سوره مریم، آیه ۱۷.</ref>.
براساس [[آیات قرآن]] فرشتگان موجوداتی هستند [[عاقل]] و با [[شعور]]<ref>{{متن قرآن|وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ عِبَادٌ مُكْرَمُونَ}} «و گفتند خداوند بخشنده (از فرشتگان) فرزندی گزیده است؛ پاکا که اوست؛ بلکه (فرشته‌ها تنها) بندگانی ارجمندند» سوره انبیاء، آیه ۲۶.</ref>، فرمانبر [[خدا]] و به دور از عصیانگری و [[ارتکاب گناه]]. هرگز در سخن بر او پیشی نمی‌گیرند و (پیوسته) به [[فرمان]] او عمل می‌کنند<ref>{{متن قرآن|لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ}} «در گفتار بر او پیشی نمی‌جویند و آنان به فرمان وی کار می‌کنند» سوره انبیاء، آیه ۲۷.</ref>. دارای [[مقامات]] و مسئولیت‌های معین<ref>{{متن قرآن|وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ}} «و هیچ یک از ما (فرشتگان) نیست مگر که جایگاهی معیّن دارد» سوره صافات، آیه ۱۶۴.</ref> و در حال [[تسبیح]] و [[تقدیس]] خدایند<ref>{{متن قرآن|وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}} «و فرشتگان را می‌بینی که پیرامون اورنگ (فرمانفرمایی خداوند) حلقه بسته‌اند؛ با سپاس پروردگارشان را به پاکی می‌ستایند و میان آنان به راستی (و درستی) داوری خواهد شد و گفته می‌شود: سپاس خداوند پروردگار جهانیان را» سوره زمر، آیه ۷۵.</ref>. برای زمینیان [[استغفار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن|تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}} «نزدیک است که آسمان‌ها بر فراز سرشان بشکافند و فرشتگان با سپاس پروردگارشان را به پاکی می‌ستایند و برای هر کس که در زمین است آمرزش می‌خواهند؛ آگاه باشید که بی‌گمان خداوند است که آمرزنده بخشاینده است» سوره شوری، آیه ۵.</ref> و گاهی به صورت [[بشر]] در می‌آیند<ref>{{متن قرآن|فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}} «و از چشم آنان پنهان شد و ما روح خود را به سوی او فرو فرستادیم که چون انسانی باندام، بر او پدیدار گشت» سوره مریم، آیه ۱۷.</ref>.


[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] از اصناف گوناگون [[فرشتگان]] یاد می‌کند. ابتدا به فرشتگان حامل [[عرش]] [[درود]] می‌فرستد: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ‏ الَّذِينَ‏ لا يَفْتُرُونَ‏ مِنْ تَسْبِيحِكَ...}}؛ «بار خدایا، درود بفرست بر [[حاملان عرش]] خود؛ فرشتگانی که در [[تسبیح]] تو [[سستی]] نپذیرند و از [[تقدیس]] تو ملال نگیرند و از [[پرستش]] تو در نمانند و [[فرمانبرداری]] تو را آن‌گونه به جد در ایستند که چشم بر هم زدنی کوتاهی نورزند و از [[عشق]] و تو شیفتگی تو ذره‌ای [[غفلت]] نکنند».
[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] از اصناف گوناگون [[فرشتگان]] یاد می‌کند. ابتدا به فرشتگان حامل [[عرش]] [[درود]] می‌فرستد: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ‏ الَّذِينَ‏ لا يَفْتُرُونَ‏ مِنْ تَسْبِيحِكَ...}}؛ «بار خدایا، درود بفرست بر [[حاملان عرش]] خود؛ فرشتگانی که در [[تسبیح]] تو [[سستی]] نپذیرند و از [[تقدیس]] تو ملال نگیرند و از [[پرستش]] تو در نمانند و [[فرمانبرداری]] تو را آن‌گونه به جد در ایستند که چشم بر هم زدنی کوتاهی نورزند و از [[عشق]] و تو شیفتگی تو ذره‌ای [[غفلت]] نکنند».


آن‌گاه بزرگ‌ترین فرشتگان یعنی [[جبرائیل]] و [[میکائیل]] و [[اسرافیل]] را دعا می‌کند: «بار خدایا، درود بفرست بر اسرافیل، آن [[فرشته]] صاحب صور که چشم گشوده [[منتظر]] [[فرمان]] توست، تا در صور خود بدمد و خفتگان [[گور]] را برانگیزاند».
آن‌گاه بزرگ‌ترین فرشتگان یعنی [[جبرائیل]] و [[میکائیل]] و [[اسرافیل]] را دعا می‌کند: «بار خدایا، درود بفرست بر اسرافیل، آن [[فرشته]] صاحب صور که چشم گشوده [[منتظر]] [[فرمان]] توست، تا در صور خود بدمد و خفتگان [[گور]] را برانگیزاند».
خط ۲۸: خط ۲۶:


و [[درود]] فرست بر [[فرشتگان]] زبانیة [فرشتگان [[عذاب]]] که چون فرمانشان رسد که "بگیریدش و در زنجیرش کشید و به دوزخش در افکنید" [اشاره به آیه‌های {{متن قرآن|خُذُوهُ فَغُلُّوهُ * ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ}}<ref>«بگیریدش و به بند آوریدش! * سپس در دوزخش افکنید!» سوره حاقه، آیه ۳۰-۳۱.</ref>.]
و [[درود]] فرست بر [[فرشتگان]] زبانیة [فرشتگان [[عذاب]]] که چون فرمانشان رسد که "بگیریدش و در زنجیرش کشید و به دوزخش در افکنید" [اشاره به آیه‌های {{متن قرآن|خُذُوهُ فَغُلُّوهُ * ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ}}<ref>«بگیریدش و به بند آوریدش! * سپس در دوزخش افکنید!» سوره حاقه، آیه ۳۰-۳۱.</ref>.]
«و درود فرست بر فرشتگانی که نام آنها در [[وهم]] ما نگنجید و [[مقام]] و [[مرتبت]] آنها را در نزد تو ندانستیم و ندانستیم به چه کاری مأمورند».
«و درود فرست بر فرشتگانی که نام آنها در [[وهم]] ما نگنجید و [[مقام]] و [[مرتبت]] آنها را در نزد تو ندانستیم و ندانستیم به چه کاری مأمورند».  
«و درود بفرست بر فرشتگان ساکن هوا و [[زمین]] و آب و آنها که بر [[آفریدگان]] گماشته‌اند».
«و درود بفرست بر فرشتگان ساکن هوا و [[زمین]] و آب و آنها که بر [[آفریدگان]] گماشته‌اند».


۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش