بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[نیایش]] | [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]]. یکی از عوامل کنترلکننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسیکه بداند [[خدا]] او را میبیند و گفتار او را میشنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمیدارد و جنین فردی کسی است که از مقام پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به وصف چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است. | ||
یکی از عوامل کنترلکننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسیکه بداند [[خدا]] او را میبیند و گفتار او را میشنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمیدارد و جنین فردی کسی است که از | |||
ای خداوند، در کتابی که نازل کردهای و بندگانت را به آن [[بشارت]] دادهای، یافتهام که گفتهای: {{متن قرآن|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کردهاید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را میآمرزد؛ بیگمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آنهمه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر میگیرد امیدم نبود، از دست میرفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر میبودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار میکنی و در آن [[روز]] نه به جزادهندهای نیازت هست و نه به حسابگری. | [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در مقام خوف و [[خشیت از خدا]] اینگونه [[دعا]] میکند: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزیام دادی. ای خداوند، در کتابی که نازل کردهای و بندگانت را به آن [[بشارت]] دادهای، یافتهام که گفتهای: {{متن قرآن|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کردهاید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را میآمرزد؛ بیگمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آنهمه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر میگیرد امیدم نبود، از دست میرفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر میبودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار میکنی و در آن [[روز]] نه به جزادهندهای نیازت هست و نه به حسابگری. | ||
بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستادهام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بودهام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی. | بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستادهام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بودهام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی. | ||
بارخدایا، تو را [[سوگند]] میدهم به نامهای نهانیات؛ نامهایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پردههای [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بیتاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری: | بارخدایا، تو را [[سوگند]] میدهم به نامهای نهانیات؛ نامهایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پردههای [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بیتاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری: کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟ ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذرهای هم به [[عظمت]] پادشاهیات نخواهد افزود و اگر میدانستم که عذاب من به عظمت پادشاهیات خواهد افزود، از تو میخواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت میبودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گستردهتر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد. | ||
کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟ | |||
ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذرهای هم به [[عظمت]] پادشاهیات نخواهد افزود و اگر میدانستم که عذاب من به عظمت پادشاهیات خواهد افزود، از تو میخواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت میبودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گستردهتر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد. | |||
بر من رحم آور ای [[مهربانترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبهپذیر و [[مهربانی]]". | بر من رحم آور ای [[مهربانترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبهپذیر و [[مهربانی]]". | ||
| خط ۲۵: | خط ۲۷: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:صحیفه سجادیه]] | ||