سوریه: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  =  

| مداخل مرتبط =  

"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]، ‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] بنی‌العباس، ‌ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز بوده؛ ‌ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱.</ref>.

 

[[امام باقر]] {{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر. ک: أصهب، سفیانی.</ref>. ‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد خاست، ‌ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.

 

[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ حضرت کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] حضرت در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.

 

[[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. حضرت فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]] {{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] حضرت اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.

# [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]

[[رده:مکان‌ها]]